Stanisław Szelc nie żyje. Członek Kabaretu Elita miał 83 lata

Stanisław Szelc zmarł w wieku 83 lat. Był satyrykiem, aktorem kabaretowym i prezenterem telewizyjnym. Przez lata pozostawał związany z wrocławskim środowiskiem artystycznym, m.in. z Teatrem Kalambur, Kabaretem Elita i Radiem Wrocław. Informację o jego śmierci przekazała w poniedziałek wrocławska rozgłośnia.

Szelc urodził się 2 stycznia 1943 roku w Prochładnom w ówczesnej Kazachskiej SRR. Karierę artystyczną rozpoczynał we Wrocławiu. W latach 1961-1976 był aktorem, reżyserem i kierownikiem literackim Studenckiego Teatru Kalambur. Studiował polonistykę, a eksternistyczny egzamin aktorski zdał przed komisją, w której zasiadał m.in. prof. Aleksander Bardini.

Stanisław Szelc nie żyje. Znany satyryk odszedł w wieku 83 lat

Pod koniec lat 70. Andrzej Waligórski zaprosił Szelca do współpracy ze Studiem 202 w Polskim Radiu Wrocław. Artysta występował później m.in. u boku Ewy Szumańskiej, Jana Kaczmarka, Leszka Niedzielskiego i Jerzego Skoczylasa.

ZOBACZ: Nie żyje Witold Płóciennik. Operator filmowy był poszukiwany od kilku dni

Słuchacze mogli usłyszeć go m.in. w kultowych słuchowiskach radiowych. Po Janie Kaczmarku występował wraz z Ewą Szumańską w "Z pamiętnika młodej lekarki", a po śmierci Andrzeja Waligórskiego przejął rolę Onufrego Zagłoby w "Rycerzach".

Był również autorem serii skeczy "Chłop i baba". Na ich podstawie powstał później serial telewizyjny, w którym Szelc zagrał Stanisława Pętosia. Artysta był także związany z Kabaretem Elita, jedną z najbardziej rozpoznawalnych wrocławskich grup kabaretowych.

Zmarł Stanisław Szelc. Był odznaczany za swoją działalność

Stanisław Szelc pojawiał się również w produkcjach filmowych i telewizyjnych. Występował m.in. w "Świecie według Kiepskich", "Licencji na wychowanie" oraz "Lombardzie. Życie pod zastaw". Zagrał także w filmach "Pod Mocnym Aniołem" Wojciecha Smarzowskiego i "Kler".

Za działalność artystyczną został w 2009 roku uhonorowany Srebrnym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis". W 2019 roku otrzymał Srebrną Odznakę Honorową Wrocławia, a cztery lata później - Złotą Odznakę Honorową Wrocławia.