Invoering LEZ-jaarpas moet terug naar de tekentafel na kritisch advies Raad van State

Het besluit van de regering, dat voor het zomerreces was goedgekeurd, moet terug naar de tekentafel. Dat zegt staatssecretaris voor Leefmilieu Ans Persoons (Vooruit) op BX1.

Volgens Persoons moet er beter beargumenteerd worden waarom er sociaaleconomische uitzonderingen worden toegestaan op de LEZ-regeling die sinds 2018 van kracht is. Ter herinnering: sinds 1 januari mogen automobilisten met een Euro-5-diesel of Euro-2-benzinewagen de hoofdstad in principe niet binnen, op straffe van een boete.

De regering heeft nu de opdracht gegeven aan de administratie om analyses te maken die kunnen aantonen waarom het voor bepaalde Brusselaars moeilijk is om een nieuwe wagen aan te schaffen, en een goedkope jaarpas dus verantwoord is.

Standstill

BRUZZ kon het advies van de Raad van State inkijken. Dat lijkt over het algemeen weinig ruimte te laten voor een versoepeling van de LEZ zoals die nu door de Brusselse regering naar voren wordt geschoven.

De Raad van State ziet op zich geen probleem in de invoering van een jaarpas. Maar, net zoals in eerdere adviezen en uitspraken van rechtscolleges, wordt er wél opnieuw naar het standstill-principe verwezen. Dat is verankerd in de Grondwet. Overheden moeten volgens dat principe erover waken dat de bescherming van de burger op het vlak van de luchtkwaliteit er niet op achteruitgaat.

De Raad van State vindt dat de Brusselse regering onvoldoende aantoont hoe de luchtkwaliteit toch kan verbeteren bij een versoepeling van de LEZ, die juist meer vervuilende voertuigen toelaat.

Volgens de Raad van State waren automobilisten ook lang genoeg op voorhand op de hoogte gebracht van de verstrenging van de LEZ op 1 januari dit jaar.

De Brusselse regering wil ook uitzonderingen toelaten voor zorgberoepen met vervuilende auto’s, maar ook daar vindt de Raad van State dat de Brusselse regering beter moet uitleggen waarom.

Nieuwe analyses

De Brusselse regering zal nu een besluit in tweede lezing voorbereiden en intussen met analyses en studies aantonen waarom de maatregel die ze wil nemen de bescherming van de burger op vlak van luchtkwaliteit toch verzoent met de sociaaleconomische factoren.