Van shoarma naar chic: Lafeh Kanun maakt indruk met Libanees streetfood

Alweer een Libanese snackbar? Ja, maar met zijn minimalistische interieur, waarin ruw beton en aluminium centraal staan, staat de zaak veeleer voor 'chic' en 'luxe'. Een op deze manier ingerichte fastfoodzaak, met een combinatie van spiegels, een metalen toonbank, fauteuils uit de jaren 1970 en een dubbele openslaande deur naar de straat, zie je zelden.

Voor wie zeker wil zijn van een plaatsje: reserveren is niet mogelijk: je wacht buiten, of, met een beetje geluk, in de kleine zitruimte binnen. Het personeel, vriendelijk en attent, doet er alles aan om de wachttijd zo kort mogelijk te houden. Bij het bezoek van BRUZZ, op een zaterdag om 18.30 uur, duurde het wachten een kwartier.

De Libanese keuken in streetfoodstijl is een schot in de roos. De artisjok (10 euro), in zijn geheel geserveerd en overgoten met een saus van knoflook en citroensap, eet je met de hand en verrast door zijn frisheid en rokerige toetsen. De halve gebraden kip (20 euro) en de kefta-­spiesjes (19 euro) zijn het bewijs dat Lafeh Kanun de kunst van het grillen beheerst. Een eenvoudig gerecht als de gegrilde maïs (7 euro) op een schaal met huisgemaakte kruidenmix wordt naar een hoger niveau getild.

Het lekkerste is de Lafeh burger (16 euro): malse kip, gemarineerde groenten, knoflook-­peterseliesaus en goudbruine frieten. Een knaller met uitgesproken smaken, zonder poespas of kunstgrepen.
Geen alcohol op de kaart, een bewuste keuze die de aandacht vestigt op het huisdrankje, de Lafeh limonada, op basis van limoen, verse munt en – zo lijkt het toch – oranjebloesem. Geserveerd in een mooie metalen beker, bekoort het drankje, ondanks de iets hogere prijs (5,50 euro, voor een vrij bescheiden portie).

Om alle misverstanden te vermijden: Lafeh Kanun is en blijft, ondanks het aangename interieur, een fastfoodzaak: luidruchtig, levendig en een plek waar je meteen na het eten opstaat. Niet geschikt voor reünies of intieme etentjes dus.