The Jerusalem PostTrump, Xi, Putin meet at APEC in summit that could reshape global balance of power - analysisDaily MaverickBig Oil is weaponising the law, and it’s critical that Africa fights backInquirerIligan students stage walkout vs. Pax Silica, Trump visitZDF heuteEntdecken Sie das ZDF-NachrichtenstudioGlobal NewsAnne Hathaway welcomes 3rd baby with husband Adam Shulman: reportsRFI 中文COP31: 公正转型应该是什么?Il Fatto QuotidianoAl voto emendamento di FdI per i libri scolastici in digitale scontati del 50%. Editori sulle barricate, famiglie dubbiose e le opposizioni sono contrarie7sur7“Gendarmerie 2.0”: Francken et Quintin “pratiquement d’accord” sur le principeالشرقكشف أثري جديد يضم مئات التوابيت وألسنة ذهبية في مصرPremium TimesCoroner’s inquest into Adichie’s son’s death resumes, family, hospitals agree on case scheduleCBS NewsIran ramps up attacks on Gulf countries after U.S. strikesColliderNetflix’s 'The Gilded Age' Replacement Officially Ends on Top
The Daily Newsstand · Free, Always
Wednesday, November 18, 2026

W "bloku Trynkiewicza" sąsiedzi wciąż pytają o jedno

Translate

Pod blok, w którym mordował Mariusz Trynkiewicz, można trafić bez spoglądania na mapę w telefonie. Po wyjściu z piotrkowskiego dworca wystarczy kierować się na starówkę, a po jej przejściu dalszą drogę wskażą zagadnięci mieszkańcy.

Pięciokondygnacyjny blok na osiedlu Wyzwolenia – drzwi do środkowej klatki prowadzą do "mieszkania Trynkiewicza" na pierwszym piętrze

Pięciokondygnacyjny blok na osiedlu Wyzwolenia – drzwi do środkowej klatki prowadzą do "mieszkania Trynkiewicza" na pierwszym piętrze

Maciej Kałach / Onet

— Ostatni blok na osiedlu przed działkami, środkowa klatka. Matka zakazała mi tam chodzić, nawet jak trwał już proces po morderstwach tych chłopców. Byłem wtedy w podobnym do nich wieku — wspomina bywalec piwnego ogródka na osiedlu Wyzwolenia. Jego bloki są kolorowe, ale ten z "mieszkaniem Trynkiewicza" pozostał szary, jak po wybudowaniu pół wieku temu.

Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideo

Lato 1988 r. w Piotrkowie

Do szarego bloku Trynkiewicz wprowadził się wiosną 1988 r. — podczas przerwy w wyroku za molestowanie seksualne chłopców, która była zaplanowana na kilka miesięcy. Nauczyciel wychowania technicznego dostał zgodę na tę przerwę w związku z chorobą matki: miał się nią opiekować. Jednak zamieszkał w kawalerce babki, a ta z kolei przeprowadziła się do rodziców Trynkiewicza. Jego ojciec i schorowana matka wierzyli, że samodzielne życie pomoże synowi w późniejszej adaptacji do społeczeństwa.

Portret Mariusza Trynkiewicza w aktach procesu o morderstwa. Podpis przy portrecie odnosi się do pierwszej ofiary zabójcy, czyli 13-letniego Wojtka.

Portret Mariusza Trynkiewicza w aktach procesu o morderstwa. Podpis przy portrecie odnosi się do pierwszej ofiary zabójcy, czyli 13-letniego Wojtka.

Grzegorz Michałowski / PAP

Pierwszą ofiarą był 13-letni Wojtek. Trynkiewicz spotkał chłopca 4 lipca 1988 r. na piotrkowskim kąpielisku, a potem zwabił go do mieszkania przy Działkowej obietnicą postrzelania z wiatrówki. Przed północą morderca zawinął nagie zwłoki w koc i odwiózł je motocyklem do lasu.

Zdjęcie motocykla zabójcy w aktach jego procesu.

Zdjęcie motocykla zabójcy w aktach jego procesu.

Grzegorz Michałowski / PAP

Trynkiewicz opowiedział śledczym o pierwszym zabójstwie już po tym, gdy przyznał się do drugiej zbrodni. 29 lipca 1988 r. zwabił on do mieszkania na osiedlu Wyzwolenia 11-letniego Tomka oraz 12-latków: Artura i Krzysia. Po zamordowaniu chłopców przeniósł ich ciała do komórki w bloku. Bał się jednak, że odór zaniepokoi sąsiadów. Dlatego następnego dnia nad ranem przetransportował autem zwłoki do lasu i tam je podpalił.

Tabliczka w miejscu spalenia zwłok ofiar Mariusza Trynkiewicza z 29 lipca 1988 r.

Tabliczka w miejscu spalenia zwłok ofiar Mariusza Trynkiewicza z 29 lipca 1988 r.

Grzegorz Michałowski / PAP

We wrześniu 1989 r. sąd skazał Trynkiewicza na karę śmierci, w trzy miesiące później zamienioną na 25 lat więzienia w wyniku ustawy o amnestii. W 2014 r. Trynkiewicz na krótko wyszedł na wolność, jednak nie wrócił on do Piotrkowa (przebywał pod policyjną ochroną w miejscu nieujawnianym przez funkcjonariuszy). Po miesiącu weszła w życie tzw. ustawa o bestiach. Za jej sprawą morderca trafił do Krajowego Ośrodka Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym Gostyninie. Jednak w 2019 r. Trynkiewicz znów znalazł się w więzieniu — za posiadanie pornografii dziecięcej (i zmarł tam w 2025 r.).

Portrety Tomka, Artura i Krzysia w aktach procesu o morderstwa.

Portrety Tomka, Artura i Krzysia w aktach procesu o morderstwa.

Grzegorz Michałowski / PAP

"Bardzo od tej komórki cuchnęło"

Jest środek dnia pracy, a wszystkie trzy klatki szarego bloku przy Działkowej pozostają otwarte. Kieruję się do drugiej z nich. Ale zanim wejdę na pierwsze piętro z "mieszkaniem Trynkiewicza", natykam się na jego sąsiada — tzn. z lata 1988 r. — z parteru.

— Jak pan chce, to pokażę, gdzie on ciała tych chłopców najpierw zaniósł, akurat po rower idę — proponuje ok. 60-letni mężczyzna (odnosząc się do drugiego z morderstw: Tomka, Artura i Krzysia).

Schodzimy do piwnicy, lokator z parteru wskazuje mi drewniane drzwi w pierwszym korytarzu komórek, a sam znika w następnym.

— W tamto lato też dużo jeździłem na rowerze — słyszę. — Było gorąco i bardzo przez jakiś czas od tej komórki cuchnęło.

Pierwsze drzwi prowadzą do komórki, do której Mariusz Trynkiewicz zniósł ciała trzech zamordowanych chłopców.

Pierwsze drzwi prowadzą do komórki, do której Mariusz Trynkiewicz zniósł ciała trzech zamordowanych chłopców.

Maciej Kałach / Onet

Ośmielony otwartością rozmówcy pytam, jak to możliwe, że w dwa popołudnia, kiedy Trynkiewicz mordował chłopców, żaden z lokatorów nie zorientował się, co się dzieje w ich bloku. Nie było krzyków?

— Tak dobrze to nie pamiętam. Żona na przesłuchania chodziła. Poza tym on chyba głośno muzykę wtedy puszczał — ucina rowerzysta.

Wiadomo, że Trynkiewicz cenił muzykę zespołu Pink Floyd. Według akt ze śledztwa sprzed 36 lat, które opisała reporterka Ewa Żarska, drzwi miejsca zbrodni — od strony wnętrza kawalerki — pokrywał wymalowany czarną farbą napis: przetłumaczony fragment twórczości Floydów z płyty "The Wall".

Wychodzę z piwnicy i natykam się na kolejnego z sąsiadów Trynkiewicza z lata 1988 r. To senior wspomagający się laseczką. Po chwili rozmowy on sam zadaje sobie pytanie, "jak my tego wtedy nie usłyszeliśmy?".

— Mieszkam w tej klatce wyżej niż wtedy Trynkiewicz. Moje córki były w lipcu nad morzem. A on zabijał tutaj inne dzieci... — zamyśla się senior.

Kto dziś żyje w "mieszkaniu Trynkiewicza"? To "dość sympatyczna para"

Maria Siwik pytania "jak my wtedy nie usłyszeliśmy?" sobie nie zadaje: wprowadziła się do szarego bloku, na parter — naprzeciw mieszkania rowerzysty — niedługo po morderstwach Trynkiewicza. Ale miała okazję obserwować zabójcę jako cywilna pracownica piotrkowskiej komendy, gdy milicjanci przyprowadzali go tam na przesłuchania. Od tamtego czasu Siwik jest ze sprawą na bieżąco: między innymi trzyma w szufladzie prasowe wycinki na temat mordercy z Piotrkowa.

Maria Siwik, lokatorka jednego z mieszkań na parterze pod "piętrem Trynkiewicza".

Maria Siwik, lokatorka jednego z mieszkań na parterze pod "piętrem Trynkiewicza".

Maciej Kałach / Onet

— Następny lokator mieszkania po Trynkiewiczu też nie był szczęśliwy w życiu, bo ten z kolei mocno "nadużywał" — wspomina Siwik. — Z tego powodu pewnego razu znaleźliśmy go martwego niedaleko drzwi naszej klatki.

Wchodzę na pierwsze piętro. Towarzystwo Budownictwa Społecznego w Piotrkowie Trybunalskim, obecnie zarządzające budynkiem przy Działkowej, informuje jedynie, że miejsce zbrodni sprzed 36 lat jest aktualnie "własnością prywatną". Dość często zmieniają się tam lokatorzy — jak dopowiadają wieloletni mieszkańcy klatki — zapewne to najemcy u właściciela kawalerki. Teraz takimi najemcami ma być "dość sympatyczna para w młodym wieku", ale od pewnego czasu niewidziana na klatce, może wyjechała na wakacje.

Przy okazji słyszę przy Działkowej pytanie "a wie pan, że Trynkiewicz też znalazł swoją parę?" — odnoszące się do informacji ujawnionej w 2016 r. przez reporterkę Justynę Kopińską. Informacja o małżeństwie Trynkiewicza wciąż wywołuje na osiedlu Wyzwolenia ogromne zdziwienie.

— Czy był pan już w piwnicy? — pyta mnie Karol, 17-letni wnuk Marii Siwik. Potwierdzam.

— Kiedy ja tam schodzę, zawsze czuję, jakby coś siedziało mi na ramionach — mówi chłopak.

Podobne odczucia ma jedna z nowszych lokatorek "bloku Trynkiewicza", młoda matka. — Jak pan mi to wytłumaczy, że jednej nocy zabawkowa karuzela mojego dziecka sama się uruchomiła?

View the original on Onet →

KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.