Baba, oğul ve kardeş aynı kaderi paylaşıyorlar!

Vücudun cilt, saç ve gözlere renk veren melanin pigmentini yeterince üretememesi ya da hiç üretememesi ile oluşan genetik bir durum olan albinizm hastası Gökhan Uygur'un babası Cuma Uygur ile kardeşi Muhammet Uygur da kendisiyle aynı kaderi paylaşıyor.

Annesi Cemile Uygur da yüzde 60 görme engelli olan Gökhan Uygur yıllardır, çalışarak ailesinin geçimini sağlıyor.

"HAYATTA EN BÜYÜK ZENGİLİK AİLE ZENGİNLİĞİDİR"

Görme yeteneğinin gün geçtikte azaldığını belirten ve malulen emekli olacağı günün gelmesini bekleyen Uygur, şunları söyledi: ''Yüzde 60 oranında görme engelliyim. Güneşe bakamıyorum, ufak yazıları okuyabiliyorum. Bunun yanında uzaktaki insanların yüzlerini seçemiyorum. Yine de halime çok şükür diyorum. Doğuştan gelen bir durum. Ağustos ayının 15’inde sosyal güvenlik sigortası kapsamında 14 yıl olacak. 15’inci yılımı doldurunca 2027 yılında malulen emekli olacağım. Yaş ilerledikçe bizde görme oranı düşüyor. İş yerimdeki arkadaşlarım da beni iyi karşılıyor. Yapamadığım şeylerde arkadaşlarım yardımcı oluyor. Ailemle ben ilgileniyorum. Anne ve babaya bakmak çok güzel bir duygu. Hayırlı bir evlat olmak, anne ve baba duası almak, onların yüzünün gülmesi ve mutlu olması bana yetiyor. Hayattaki en büyük zenginlik aile zenginliğidir''

"HER ZAMAN HALİME ŞÜKREDİYORUM"

Açık öğretim lisesinden mezun olduktan sonra sürekli çalıştığını belirten Uygur, ''Küçük kardeşim de 4 yıllık beden eğitimi ve spor öğretmenliğini okudu. O da bu yıl atamayı kıl payı kaçırdı. İnşallah seneye EKPSS’yi kazanıp öğretmen olarak atanır, biz de ailecek seviniriz. Biz ailecek renkli gözlüyüz ve gözlerimizin rengi de farklı. Görenler, ‘Çok güzel gözlerin var’ diyorlar. ‘Keşke gözlerimizi seninle değişsek’ diyenler bile oluyor. Bunun yanında beyaz olduğum için yaşlı gösteriyorum. Böyle durumları da var. Ben her zaman halime binlerce kez şükrediyorum. Allah’ım böyle yaratmış, biz de böyle yaşıyoruz. Allah’tan gelene razı olacaksın."