Verenigde Staten, China en Rusland strijden om kerncentrale te bouwen op de maan

• NASA haast zich om tegen 2030 een kerncentrale op de maan in gebruik te nemen om de Russisch-Chinese inspanningen voor te zijn.
• Rusland heeft een strategisch voordeel dankzij historische expertise en brandstofproductie.
• Technische storingen en radioactief afval vormen een bedreiging voor het maanmilieu.

Er is een nieuwe geopolitieke concurrentiestrijd ontstaan rond de aanleg van energie-infrastructuur op het maanoppervlak. De Verenigde Staten versnellen via NASA hun inspanningen om tegen december 2030 een kerncentrale in gebruik te nemen. Dat schreef de New York Times recent.

Deze haast is voornamelijk ingegeven door de wens om een gezamenlijk Russisch-Chinees project voor te zijn, dat erop gericht is tegen 2036 een eigen maanreactor operationeel te hebben.

Noodzaak van kernenergie

De drang naar kernenergie komt voort uit het feit dat zonne-energie onpraktisch is voor permanente maankolonies. Omdat maannachten meer dan twee aardse weken duren en de zuidpool te maken heeft met extreme temperatuurschommelingen, is een consistente energiebron met een hoog vermogen essentieel. NASA’s ‘Lunar Reactor 1’ is ontworpen om ongeveer 20 kW aan vermogen op te wekken en vijf jaar lang zelfstandig te functioneren.

Het Russisch-Chinese Selena-project streeft daarentegen naar een vermogen van 10 kW met een langere levensduur van tien jaar.

Voordeel voor Rusland

Rusland heeft in deze sector een duidelijk historisch voordeel, aangezien het tijdens de Koude Oorlog meer dan 30 ruimtereactoren heeft gelanceerd. Bovendien is Rusland een toonaangevende producent van hooggehalte laagverrijkt uranium (HALEU), de voorkeursbrandstof voor moderne compacte reactoren.

De Verenigde Staten kampen momenteel met een technische hindernis op dit gebied, aangezien de binnenlandse HALEU-productie ontoereikend is en de invoer uit Rusland is beperkt vanwege het conflict in Oekraïne.

Heel wat hindernissen

Ondanks de ambitie blijven er aanzienlijke ingenieurskundige obstakels bestaan. Geen van beide supermachten beschikt over een beproefd landingssysteem dat in staat is zware, radioactieve apparatuur op het ruige maanlandschap af te leveren, noch heeft iemand ooit een reactor in een omgeving met lage zwaartekracht in bedrijf gehad.

Aangezien er bovendien nog geen maanbasissen bestaan, blijft de daadwerkelijke energiebehoefte speculatief, wat betekent dat reactorontwerpen nog aanzienlijke wijzigingen kunnen ondergaan.

Risico’s

Veiligheidsexperts hebben ernstige bezwaren geuit over de risico’s van deze nucleaire wedloop. Hoewel beide partijen beweren dat de reactoren tijdens het transport uitgeschakeld zullen blijven om het gevaar tot een minimum te beperken, bestaat de kans op mislukte lanceringen. Critici wijzen op rampen uit het verleden, zoals de crash van een Sovjet-satelliet in 1978 waarbij radioactief puin over heel Canada werd verspreid, als waarschuwing.

Op de maan zou het ontbreken van zware insluitingsconstructies – die op aarde standaard zijn – kunnen betekenen dat elke storing of explosie enorme, bestraalde “no-go zones” zou veroorzaken.

Bovendien baart het plan voor het einde van de levensduur van deze reactoren sommige wetenschappers zorgen. In plaats van de complexe ontmantelingsprocessen toe te passen die op aarde worden gebruikt, zijn zowel het Amerikaanse als het Russische programma momenteel van plan om het radioactieve materiaal simpelweg op het maanoppervlak achter te laten.

Roep om internationale samenwerking

Terwijl de Amerikaanse regering en de alliantie tussen Poetin en Xi ruimtesuperioriteit beschouwen als een kwestie van nationaal prestige en strategische controle over hulpbronnen, stellen sommige academici dat de risico’s te groot zijn voor een competitieve aanpak. Zij suggereren dat de technische uitdagingen op het gebied van afscherming en warmtebeheer in de ruimte zo enorm zijn dat internationale samenwerking effectiever en veiliger zou zijn dan een risicovolle wedloop. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Wil je meer energienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Energy Insider-nieuwsbrief