تعطیلی کارخانههای پنبهپاککنی گلستان در پی کاهش کشت پنبه
گلستان که زمانی یکی از قطبهای تولید پنبه در ایران بود، بخش بزرگی از مزارع و کارخانههای پنبهپاککنی خود را از دست داده است. کمبود پنبه خام، فرسودگی ماشینآلات و رقابت با پنبه وارداتی، فعالیت واحدهای باقیمانده را هم محدود کرده است. همزمان با طرح برنامههایی برای احیای این صنعت، آمار مسئولان و تشکلهای صنفی درباره سطح زیر کشت و شمار کارخانههای فعال متفاوت است.
به گزارش روزنامه «پیام ما»، «علی موسیخانی»، رییس اداره پنبه و دانههای روغنی سازمان جهاد کشاورزی گلستان، میگوید از حدود ۳۸ کارخانهای که نزدیک به ۵۰ سال پیش در استان فعالیت داشتند، اکنون هفت واحد فعالاند و سالانه دو تا سه ماه با ۲۰ تا ۳۰ درصد ظرفیت کار میکنند. «فرهاد زارع»، مدیرکل صنعت، معدن و تجارت گلستان، شمار واحدهای فعال و نیمهفعال را ۹ کارخانه اعلام کرده و «اسدالله پاکسرشت»، دبیر انجمن پنبهکاران گلستان، از فعالیت شش کارخانه خبر داده است.
به گفته زارع، برخی واحدهای تعطیلشده متروکه ماندهاند و برخی به انبار، پارکینگ یا کارگاه تبدیل شدهاند. او میگوید با تعطیلی این واحدها صدها فرصت شغلی از دست رفته، هرچند آمار دقیقی در این زمینه وجود ندارد.
موسیخانی سطح فعلی کشت پنبه در گلستان را حدود ۱۰ هزار هکتار اعلام کرده، در حالی که به گفته او، این رقم در دهه ۱۳۷۰ به ۷۰ تا ۸۰ هزار هکتار میرسید. پاکسرشت سطح زیر کشت امسال را حدود هفت هزار هکتار برآورد کرده است.
«سیدعلی سیدعلوی»، کارخانهدار گلستانی، میگوید واحدش با حدود یکپنجم ظرفیت کار میکند و پنبه وارداتی دستکم ۱۰ درصد ارزانتر از پنبه داخلی به دست خریدار میرسد. کاهش تولید پنبه، تامین مواد اولیه صنایع نساجی و روغنکشی را هم دشوار کرده است.
زارع میگوید با سطح فعلی کشت، بازگشایی همه کارخانههای تعطیلشده توجیه اقتصادی ندارد و واحدهای موجود هم ظرفیت خالی دارند. موسیخانی قیمت مناسب خرید پنبه و کاهش هزینه برداشت را از پیششرطهای بازگشت کشاورزان به کشت این محصول میداند.
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.