Rosja oszczędza ciężki sprzęt na froncie. Prawda kryje się w bazach

Przez pierwsze lata wojny Kreml mógł sobie pozwolić na ponoszenie ogromnych strat, ponieważ dysponował olbrzymimi zapasami sprzętu odziedziczonego po Związku Sowieckim. Tysiące czołgów, transporterów i bojowych wozów piechoty stały na otwartych placach magazynowych od Buriacji po obwód leningradzki. Wystarczyło wyciągnąć je ze składnic, przeprowadzić remont, uzupełnić wyposażenie i wysłać na front. Wiele z tych pojazdów miało już kilkadziesiąt lat, ale nadal przedstawiało jakąś wartość bojową.

Jednak od ponad roku jest już coraz trudniej. Rosja nie tylko straciła znaczną część najlepiej zachowanych zapasów, lecz także coraz częściej musi sięgać po pojazdy wymagające znacznie poważniejszych prac remontowych. Część z nich nadaje się już jako dawcy części.

Od końca zeszłego roku Rosja jednak rozpoczęła odbudowywanie stanów magazynowych. Efektem tego są braki sprzętowe na froncie. Czołgi coraz częściej wykorzystuje się do prowadzenia ognia pośredniego, a nie do bezpośredniego wsparcia natarć. Piechota szturmowa korzysta z motocykli, lekkich pojazdów terenowych i cywilnych samochodów.

Stąd coraz rzadziej widoczne są na froncie ciężkie pojazdy. Teraz coraz częściej trafiają do magazynów mobilizacyjnych. Jednak nie wszędzie tak się dzieje. Na Dalekim Wschodzie nadal magazyny pustoszeją.

Magazyny mają dno

Skala rosyjskich rezerw robiła wrażenie. Przed rozpoczęciem pełnoskalowej inwazji Rosja przechowywała tysiące czołgów i dziesiątki tysięcy innych pojazdów opancerzonych. Problem polegał na tym, że liczby podawane w zestawieniach nie oznaczały liczby maszyn gotowych do natychmiastowego użycia. Część stała pod gołym niebem od kilkunastu lub kilkudziesięciu lat, bez odpowiedniej konserwacji. Brakowało wyposażenia, optyki, a niekiedy również podstawowych elementów układu napędowego.

Jedną z największych składnic była baza Wagżanowo w Buriacji, położona w pobliżu Ułan Ude. Przed wojną znajdowało się tam około 3840 pojazdów, w tym czołgi T-72, T-80, bojowe wozy piechoty i transportery opancerzone. Zdjęcia satelitarne z kolejnych lat pokazywały systematyczne opróżnianie placów, które nadal trwa. Na zdjęciach satelitarnych widać, że około połowa pozostałego sprzętu miała widoczne uszkodzenia albo brakowało jej wież.

Podobnie dzieje się w składnicy przy Omskim Instytucie Inżynierii Czołgowo-Samochodowej. W 2021 r. znajdowało się tam 120 czołgów, 89 transporterów opancerzonych i 41 bojowych wozów piechoty. Na zdjęciach z kwietnia 2025 r. sprzęt ten już nie był widoczny. Nowego również nie widać.

Arsenał 7004 w pobliżu Arsieniewa był jednym z największych rosyjskich miejsc przechowywania transporterów MT-LB. Było ich 501. Na zdjęciach z listopada 2025 r. pozostały zaledwie trzy mocno uszkodzone egzemplarze. Od tamtej pory nie pojawił się żaden nowy sprzęt.

W składnicy w Ussuryjsku przed wojną było ok. 100 samobieżnych zestawów artyleryjskich 2S5 Hiacynt-S. Według analizy opublikowanej w sierpniu 2023 r., na jednym ze składów w Ussuryjsku od początku wojny wywieziono ok. 45 pojazdów. Pozostałe są zdekompletowane.

Odbudowa armii

Ponad połowa wyprodukowanych czołgów T-90M ma trafiać do magazynów. Roczne możliwości produkcyjne w tym zakresie szacuje się na 200–290 egzemplarzy. Uralwagonzawod znacząco zwiększył tempo pracy, które wcześniej wynosiło około 40 czołgów rocznie. Ostrożniejsze szacunki Jane’s mówią jednak o dostawach na poziomie 150–200 fabrycznie nowych maszyn w ciągu roku. Pozostałe pojazdy mogą pochodzić z modernizacji starszych T-90A. Z kolei Omsktransmasz zajmuje się odtwarzaniem T-80BWM, wykorzystując przede wszystkim kadłuby i podzespoły już istniejących wozów.

Rosyjski przemysł zwiększa także dostawy bojowych wozów piechoty i transporterów opancerzonych. Zapotrzebowanie na te pojazdy jest znacznie większe niż na czołgi. Plan na 2026 r. przewidywał dostarczenie 450–600 BMP-3 oraz 700–900 BTR-82A. Ponad połowa tych maszyn ma zasilać zapasy, zamiast od razu trafiać do jednostek liniowych.

Gromadzenie rezerw ma pozwolić Moskwie na szybsze odtworzenie sił pancernych i zmechanizowanych po zakończeniu wojny z Ukrainą. Na razie cały nowo wyprodukowany sprzęt trafia jednak do magazynów i składów na zachodzie Rosji, w pobliżu granic państw NATO. Na Dalekim Wschodzie magazyny bardziej pustoszeją, niż się zapełniają. Trend w najbliższych miesiącach na pewno się nie odwróci.