Kulisy wojny o Trybunał. Glapiński dogadał się z Tuskiem. Nieznana przeszłość szefa Sądu Najwyższego

Za to prezes Trybunału Konstytucyjnego Bogdan Święczkowski uważany jest w PiS za bohatera. Niepokorny, ubliża Tuskowi, zagrzewa do protestów przeciwko przejęciu TK przez sędziów wybranych za obecnej władzy.

To starcie gorącej antytuskowej ideowości z chłodną protuskową pragmatyką. Efekt jest taki, że pragmatyk Glapiński ostatnie 2 lata swej kadencji spędzi w komforcie — rolą Kightley w zarządzie NBP jest bowiem m.in. akceptowanie jego finansowego rozpasania i bieżące zarządzanie za niego bankiem. Za to ideowemu Święczkowskiemu grozi uchylenie immunitetu, zarzuty prokuratorskie, a może nawet zatrzymanie i areszt.

W wojnie o TK prawica ma jeszcze jednego bohatera — Zbigniewa Kapińskiego, I prezesa Sądu Najwyższego. Kapiński dzielnie towarzyszył prezydentowi, gdy ów, taranując sędziów z nadania obecnej władzy, wtargnął do siedziby Trybunału. Wszem i wobec Kapiński powtarza, że władza dokonuje zamachu stanu, a prezesem TK bez względu na wszystko pozostanie Święczkowski.

W tym wydaniu „Stanu Wyjątkowego” Andrzej Stankiewicz i Kamil Dziubka analizują motywacje Kapińskiego. Otóż pan prezes po prostu boi się, że będzie następny po Święczkowskim, którego obecna władza weźmie na celownik. Kapiński to doświadczony prawnik, który w ostatnich latach zrobił błyskotliwą karierę dzięki PiS. Jego oficjalny życiorys zaczyna się w 1988 r., czyli niemal równocześnie z upadkiem komuny. Znani z życzliwości twórcy „Stanu Wyjątkowego” postanowili CV pana prezesa uzupełnić o jego zapomniane polityczne aktywności w czasach PRL.