Cenazesine azıcık geç kaldı

Albertalı iş güvenliği uzmanı Lawrence Shannahan geçtiğimiz şubat ayında, gazetecilik çabamıza karşın nedenini ne kadar uğraşsak da öğrenemediğimiz bir sebeple yaşamını yitirdi.

25 yıllık eşi Twyla Shannahan, vasiyeti gereği kocasını krematoryumda yaktırdı, küllerini bir kavanozda teslim aldı. Katolik Polonyalı göçmenlerin kurduğu, Edmonton’ın Webster kasabasında gömülmeyi istememişti Lawrence. Doğum yeri olan “Newfoundland & Labrador” eyaletinin engin okyanus kıyısında, dağılmış deniz kabuklarının ince tozuna, denizin köpüğüne karışmaktı arzusu.

Atlas Okyanusu’na kıyısı olan eyaletin Cape Broyle adlı küçük balıkçı köyünde doğmuştu. Derin iç çekişlerle kıpırdayan, sonra öfkelenmiş gibi kayalıkları döven, ertesi gün okşayıcı dalgalarıyla sakinleşen denizle buluşmayı istiyordu. 

URNA’NIN YOLCULUĞU 

Eşi Twyla fırından çıkan 2 kilogram kadar külü urna kavanozuna koyup evine taşıdı, güvenilir bir yerde sakladı, kocasının doğduğu sahillere gitmek için geçtiğimiz haziran ayını bekledi. Krematoryumdan çıkan kül bildiğimiz sigara veya odun külü gibi pürüzsüz bir toz değildir; yanmış kemik parçalarıdır. Bu parçalar sonra “cremulator” denilen bir işlemcide öğütülür, kaba bir toz kıvamına getirilir.

Twyla hazirana kadar kül kavanozuyla göz göze gelerek hatırasını tazeledi mi yoksa bakışlarını kaçırdı mı, burasını da bilmiyoruz ama eşine saygıyla Air Canada Havayolları’ndan biletini alıp Newfoundland’ın başkenti St. John’s’a doğru yola çıktı. Kurallara göre urna, kabin bagajında taşınabiliyordu ama Edmonton Havalimanı’ndaki görevliler zorluk çıkardı, kavonozu uçağın alt bagajına aldılar.

Gözü yaşlı Twyla, St. John’s Havalimanı’na vardığında valizi çıkmadı, kayboldu. Panik halinde kayıp bagaj bürosuna yelyepelek koşturdu; bir sürü itiraz, dilekçe, arama tarama derken rahmetlinin Montreal’e gönderildiği anlaşıldı. 

Air Canada özel kuryeyle külleri getirip eşine teslim etmek, bir de gönül alıcı 200 dolarlık bir hediye uçuş kuponu vermek istedi. Twyla, “Kocamı bir de kargo şirketine teslim edemem!” diye itiraz etti, kendisi bizzat havalimanından aldı.

Lawrence için küçük bir veda merasimi gibi deniz kenarında kül serpme seromonisi tasarlamıştı. Gecikmeli olarak bunu yapan Twyla, eşinin şakacı biri olduğunu hatırlatıp “Yaşasaydı buna çok gülerdi, kendi cenazesine bile geç kaldı, aslında yumurta kapıya gelince hareket eden biri değildi, şimdi cenazesine zor yetişti” diye konuşarak kavanozun kapağını ağır ağır açtı, Lawrence’in külleri havada toz serpintisi gibi uçuştu, denizin ölümsüz ruhunda kaybolmak üzere okyanusa karıştı. 

‘OLMAZ’ DEMEYİN 

Air Canada’yla kül urnası taşımak isteyenlerin başına gelen benzer hikâyeler de var. 2023’te Ontario’da ölen Jamaicalı Mr. Conroy’un külü de kaybolmuştu; aylarca aradılar, bulunamadı, havayolları şirketi 200 dolarlık uçuş kuponu da vermedi. Bundan daha garip olanı Nova Scotia eyaletinde, 2017’de yaşandı. Yaşamını yitiren Sandra Bennet adlı kadın kilisedeki cenaze törenine tabutu açık olarak getirilecekti, tüm aile oradaydı ama gelen bir başkasıydı. Derhal cenaze evi devreye girdi, tabutlar karıştı zannedilirken anlaşıldı ki Sandra krematoryuma gönderilmiş ve asıl yakılmak istenen şimdi tabutta yatan buraya getirilmişti. Çaresiz, Sandra’nın kavanozu önünde bir tören yapıldı.

Bunlar olmaz şeyler değil, 50 yıl evvel Liverpool’dan Edmonton’a göç etmiş İngiliz Mr. Harold’a bunu sorduğum zaman, bir durdu, düşündü, eşi Mrs. Thelma’ya dönüp “Kavanozumu sakın havayolu ile İngiltere’ye gönderme” dedi.

“Memonto mori” der gibi ölümü anımsatmış olduğum için utandım.

Fakat demek ki Mr. Harold da fırından çıkıp uçağa son kez binmeye niyetliydi.