Toplumsal sinir krizi

Ekonomi krizde diyorlar, aslında gerçek bir vurgun olan fon soygununa “fon krizi” diyorlar... Sanki bunları kendiliğinden gelişen bir doğa olayı gibi göstererek “işin fıtratında var” demeye getiriyor ve yetkililerin sorumluluğunu gölgelemeye çalışıyorlar.

Madenlere usulsüz izin veriyorlar, çökme yaşanıyor ve işçiler can veriyor.

Uygun olmayan zeminlerde çürük inşaatlara izin veriyorlar, deprem oluyor ve insanlar can veriyor.

Derelerin üzerine evler inşa ediyorlar, sel olunca her yer can pazarına dönüşüyor.

Yolsuzlukların ayyuka çıktığı ülkede açlıkla boğuşan emekçiler ayı çıkaramayıp borç içinde yüzünce “sabret” diyorlar.

Durmadan yiyenler, bakanlara “şükret” diyor!

Çalışanlara kölelik koşulları dayatılıyor, işsizlik artıyor, geçimin olanaksız hale gelmesinden kaynaklı intiharlarda artış yaşanıyor.

İktidara muhalif olanlar için adaletin kırıntısı bile kalmazken ülkeyi 47 yıl boyunca kana bulayan terör örgütü üyelerine af çıkarılıyor.

VE SONUNDA SİNİR KRİZİ DALGASI YÜKSELİYOR! 

Bu yıl Ekim ayında ezilme, göçük, servis kazası, yüksekten düşme gibi nedenlerle hayatını kaybeden 193, ilk on ayda yaşamını yitiren 1930 işçinin yakınları sinir krizi geçiriyor.

Zonguldak’taki madende grizu patlaması yüzünden oğlunu kaybedenler sinir krizi geçiriyor.

HABAŞ Demir Çelik Fabrikası’nda patlama sonrasında can veren 18 işçinin yakınları sinir krizi geçiriyor; birinin kardeşi fabrikanın önünde kendisini yakıyor...

Bu sinir krizleri bireysel değil; toplumsal bir sinir krizinin sonuçları!

Gelecek yıl AKP’nin iktidardaki 25. yılı.

Çeyrek yüzyıldır Türkiye Cumhuriyeti’nin yönetimine çöken siyasal İslamcı AK kadronun yarattığı yıkımın tüm faturası, emeğiyle geçinmeye çalışanların sırtına yüklendi. İşçi sınıfı ezildikçe ezilirken gericilik yükseldi.

CUMHURİYET HEDEFİNİN TAM TERSİ BİR NOKTADAYIZ 

Bu korkunç tablonun ortaya çıkmasında siyasal İslamcılar yalnız değildi. Tarikatlar ile cemaatler, sermaye kesimi ve emperyalizm destekli etnikçi/mezhepçi siyaset el birliğiyle, Cumhuriyetin yarattığı kamusal birikimi yağmaladı, yıktı. Varılan yer, Cumhuriyet Devrimi’nin hedeflediği noktanın tam tersi yöndedir.

Atatürk’ün Aralık 1921’de gazeteci Ahmet Emin Yalman ile yaptığı ve 1922 yılında Vakit gazetesinde yayımlanan söyleşisinde Milli Mücadele’nin halka dayanan teşkilatlanma yapısını ve TBMM’yi anlatırken, “Teşkilat, baştan sona kadar halkın teşkilatı olacaktır. Genel idareyi halkın eline vereceğiz. Bu toplumda hak sahibi olmak, herkesin emek sahibi olması esasına dayanacaktır” dediğini bir kez daha anımsarsak ülkemizin içinde bulunduğu durum trajiktir.

Emek sahibi olanlar değil, sömürenler hak sahibi oluyorsa...

Teşkilat yani TBMM, Mekke Anlaşması’nı kabul ederek Mehmetçik’i ABD çıkarları için Yeni Osmanlıcı maceralara sürüklemeye evet diyorsa...

Ulusal ölçekte yayın yapan medya bunu utanmadan “Mehmetçik ‘dış’a açılıyor” başlığı ile duyuruyorsa...

Cumhuriyet Devrimi’nin tam bağımsızlık ve halkçılık yönünün tam tersine, hızla geriye doğru savrulmuşuz demektir.

PANZEHİR BELLİ

Amerikalı darbe finansörü ve spekülatör George Soros’un 2022’de dile getirdiği “Türkiye’nin en iyi ihraç ürünü ordusudur” sözü, emperyalizmin amacını tam olarak özetliyor.

Cumhuriyetin “Yurtta barış, dünyada barış” ilkesini çiğneyenler, aynı zamanda işçi sınıfını da ezenlerdir.

Halkçılık ilkesini ve kamuculuğu çiğneyenler, toplumsal sinir krizinin ana sorumlusudur.

Devrimcilik ilkesini çiğneyenler, tarikatların ve cemaatlerin destekçisidir.

Türkiye Cumhuriyeti’nin üzerine oturduğu temelleri sarsmaya çalışanlar, emperyalist işbirlikçisidir.

Toplumsal sinir krizinin panzehiri, Kuvâ-yi Milliye ruhunun diriltilmesidir. Bunu sistemi ufak düzenlemelerle sürdürmek isteyenler değil, ancak Emekçi Cumhuriyeti’ni kurmayı hedefleyen yurtsever devrimciler gerçekleştirebilir.