کفن، پرچم و بلندگو؛ زنان جنگ‌طلب در تهران چه می‌کنند؟
زنانی سیاه‌پوش، با کفن‌هایی بر تن، پرچم‌های قرمز خون‌خواهی رهبر دوم جمهوری اسلامی و پرچم‌های حزب‌الله لبنان در دست، به چهره‌هایی آشنا در تهران تبدیل شده‌اند. گروهی از آن‌ها با عنوان «بانوان کفن‌پوش مشهدی» به پایتخت آمدند و مطالباتشان با گروه‌های دیگر، از جمله زنان همراه با «مهری طالبی دارستانی»، همسو شد.
هر روز تصویری از آن‌ها در گوشه‌ای از تهران منتشر می‌شود؛ ایستاده‌اند و برای این و آن مرگ می‌خواهند. قوه قضاییه را برای محاکمه‌نکردن مقام‌های فعلی و سابق سرزنش می‌کنند و مسوولان را به عبور از خواسته‌های خامنه‌ای متهم می‌کنند. نام روحانی، ظریف و پزشکیان در تجمع‌های این جریان تکرار می‌شود؛ مخالفان مذاکره‌ای که خواهان مجازات حامیان آن هستند.
در کنار این حضور خیابانی، کانال‌هایی برنامه‌هایشان را منتشر می‌کنند، سخنرانان از مطالباتشان دفاع می‌کنند و چهره‌هایی چون حسین الله‌کرم از میانجی‌گری برای آن‌ها سخن می‌گویند. بااین‌حال، نام گردانندگان اصلی و منابع مالی کاروان روشن نیست. چه کسانی سفر و اقامت این زنان را هماهنگ کرده‌اند؟ هزینه رفت‌وآمد و ماندنشان در تهران از کجا تأمین می‌شود و رابطه آن‌ها با چهره‌هایی چون طالبی دارستانی، فراتر از همسویی شعارها، چیست؟
از خانه روحانی تا مهرآباد؛ مرگ‌خواهی با کفن و بلندگو
تصاویر آن‌ها در ایستگاه متروی تهران اخیرا منتشر شده است، مقصدشان معلوم نیست؛ اما تصویرشان آشناست. در هفته‌ها و ماه‌های گذشته، زنان کفن‌پوش در نقاط مختلف تهران تجمع کرده‌اند؛ پیشتر، در آستانه بازگشت مسعود پزشکیان از نیویورک، فرودگاه مهرآباد محل تجمع‌شان شده بود. شعار می‌دادند: «ما مسوول بی‌غیرت نمی‌خواهیم» و برای «مسوولین نفوذی» مرگ می‌خواستند. زنانی که برای خون‌خواهی خامنه‌ای به تهران آمده بودند و حالا هنگام بازگشت رییس‌جمهوری، در فرودگاه علیه مسوولان شعار می‌دادند.
چند روز بعد از آن هم مقابل خانه حسن روحانی نیز تجمعی برگزار شده بود. با بلندگو شعار می‌دادند: «مرگ بر سه مزدور سفیانی؛ خاتمی و ظریف و روحانی.» روحانی را «فریدون» خطاب می‌کردند و می‌گفتند آرزوی رهبری را به گور خواهد برد. تجمع‌کنندگان خواهان محاکمه او بودند؛ هرچند هویت برگزارکنندگان و حضور اعضای کاروان مشهدی در این جمع روشن نشده است. در تجمعی دیگر هم مقابل دیوان عالی کشور ایستاده بودند؛ زنان کفن‌پوشی که مسوولان جمهوری اسلامی را «بی‌شرف» و «بی‌غیرت» می‌خواندند. اعتراض‌هایشان پیشینه‌ای از مشهد داشت. بنا بر همین گزارش، در خرداد۱۴۰۵ نیز مقابل نمایندگی وزارت خارجه در این شهر تجمع کرده و مذاکره‌کنندگان، از جمله عباس عراقچی، را هدف شعارهای تند قرار داده بودند.
محل تجمع عوض می‌شود و نام مسوولان در شعارها تغییر می‌کند، اما مطالبه تکرار می‌شود: انتقام، مخالفت با مذاکره و مجازات کسانی که به عبور از خواسته‌های خامنه‌ای متهم می‌شوند. تصاویر، تداوم این حضور خیابانی را نشان می‌دهند؛ آنچه هنوز روشن نیست، هویت همه گردانندگان و رابطه میان جمع‌هایی است که این مطالبات را از مشهد تا تهران دنبال می‌کنند.
«طوعه» و نام‌هایی که کامل معرفی نمی‌شوند
اولین تصاویر مربوط به زنان کفن پوش در مشهد منتشر شد؛ زنانی که خود را «جمعی از خواهران شهدای مشهدالرضا» معرفی می‌کنند.
فراخوان‌ها و گزارش‌های تجمعات‌شان در کانالای به نام «طوعه» در پلتفرم پیام‌رسان بومی ایتا منتشر می‌شود. هدف اعلام‌شده آن‌ها، فعالیت «مطالعاتی‌ـ‌مطالباتی» برای پشتیبانی از ولایت فقیه و زمینه‌سازی تمدن اسلامی است. در میان زنانی که منابع مرتبط با کاروان معرفی کرده‌اند، خواهران کشته‌شدگان «جنگ ایران و عراق و ترور» دیده می‌شوند. خواهران «محمود کاوه» و «علی صیاد شیرازی» نام برده است؛ کاوه در جنگ ایران و عراق کشته شد و صیاد شیرازی، از فرماندهان همان جنگ، در سال۱۳۷۸ در تهران ترور شد. همچنین خواهران شهیدان زواشکیانی و دهنوی، از کشته‌شدگان جنگ ایران و عراق. مشخص نیست چه افراد یا گروه‌هایی در سازماندهی و حمایت مالی از زنان نقش دارند اما نام یک یکی از نمایندگان مجلس به فعالیت‌های آنان گره خورده است، «کامران غضنفری»، او به عنوان سخنران در چندین تجمع زنان کفن پوش حضور داشته است. «حسین الله‌کرم» نیز در مناظره منتشر شده در همشهری، تایید کرده که از حر‌کتشان حمایت کرده و درباره حضور آن‌ها با افرادی در بیت، از جمله شخصی که «حاج اصغر آقا» نامیده، صحبت کرده است؛ احتمالا منظور او اصغر حجازی، معاون سیاسی دفتر رهبر دوم جمهوری اسلامی بوده است.
انتشار برنامه‌های زنان کفن‌پوش به طوعه محدود نیست. کانال «هیات خواهران فاطمیون تهران» نیز مطالب کاروان را منتشر کرده و از مخاطبان خواسته در برنامه‌های آن‌ها شرکت کنند. به مرور اما تعداد زنان کفن‌پوش افزایش یافت و افرادی از استان‌های دیگر به این جمع پیوستند. در فراخوان چهاردهم مهر۱۴۰۵، با عنوان «سه‌شنبه‌های خون‌خواهی و مطالبه‌گری»، از گروه‌های زنان در زنجان، مازندران، البرز، قم، لرستان و یزد نام برده شده است؛ فراخوانی که نشان می‌دهد مخاطبان برنامه‌ها فراتر از مشهد تعریف شده‌اند.
کانال‌های دیگری در ایتا و تلگرام هم از این گروه حمایت می‌کنند. مانند کانال‌های «یالثارات الخامنه‌ای» و «صحن انقلاب» نیز این مطالب را بازنشر کرده است.
اقدامات این زنان اما همیشه بدون حاشیه نبود. زنان کفن پوش موفق شدند پس از چند شب، «رواق کشور دوست» را تعطیل کنند. خیابان کشوردوست، نزدیک محل کشته‌شدن علی خامنه‌ای، یکی از نخستین محل‌های استقرار زنان کفن‌پوش در تهران بود؛ جایی که حضورشان به اختلاف با گردانندگان مراسم عزاداری او انجامید. جماران در هفتم تیر۱۴۰۵، نوشت این زنان روز عاشورا از مشهد به تهران رسیده و در «رواق کشوردوست» تحصن کرده‌اند. بنا بر این گزارش، شعارهای تند علیه مسوولان و ادامه حضور متحصنان، برنامه‌های رواق را مختل کرد و برگزارکنندگان تصمیم گرفتند آن را تعطیل کنند. تعطیلی رواق، اگرچه پایان حضور کاروان در تهران نبود. مرداد امسال خبرگزاری فارس در گزارشی از حضور زنان کفن‌پوش مشهدی همراه با کودکانشان در تهران و مراسم اربعین خبر داده بود؛ حضور آنان در تهران اما همچنان بعد از گذشت ۸ ماه ادامه دارد؛ بدون اینکه مشخص باشد هزینه اقامت آن‌ها در تهران را چه فرد یا گروهی می‌پردازد.
زنان کفن‌پوش مشهدی اما پس از اقامت در تهران، در مطالباتشان با گروهی دیگر از زنان هم‌اندیش خود پیوند خوردند؛ گروهی که شاخص‌ترین چهره آن‌ها «مهری طالبی دارستانی» است. مخالفت با مذاکره و مطالبه محاکمه مسوولان، نقطه اشتراک آن‌هاست؛ هرچند زمان نخستین حضور مشترک و رابطه تشکیلاتی این دو جمع هنوز روشن نیست.
طالبی دارستانی؛ از وزارت کار تا لیدری تجمع‌های مطالبه محاکمه
طالبی دارستانی پیش از آمدن کاروان مشهدی‌ها به تهران نیز در تجمع‌های مطالبه برکناری و محاکمه مسوولان حضور داشت یا نظرات شاذی در حوزه مسائل سیاسی و اجتماعی می‌داد. او سال‌ها قبل، از بهمن سال ۱۴۰۳ خواستار محاکمه مسئولان بود. نام طالبی دارستانی در آبان۱۴۰۳ با طرح دیگری خبرساز شد: «کلینیک ترک بی‌حجابی». او آن زمان مسوول حوزه زنان و خانواده ستاد امر به معروف تهران معرفی می‌شد و از راه‌اندازی مرکزی برای آنچه «درمان علمی و روان‌شناختی بی‌حجابی» می‌نامید، سخن گفت. طالبی دارستانی در تجمع‌های مطالبه اجرای حجاب اجباری مقابل مجلس نیز حضور داشت. تجمعی که سرانجام با دخالت پلیس پایان گرفت. طالبی دارستانی پس از جمع‌آوری متحصنان نیز به برخورد با زنان اعتراض و پس از احضار به قوه قضاییه ادعا کرده بود که سکته کرده است.
او تنها در مدتی که به عنوان «مدیریت دفتر بازرسی» وزیر کار دولت ابراهیم رئیسی، «حجت‌الله عبدالملکی» فعالیت داشت، در تجمعاتی از این دست شرکت نمی‌کرد.
پس از آغاز جنگ چهل روزه و آمدن زنان کفن‌پوش مشهدی به تهران، طالبی دارستانی و همراهانش به این گروه پیوستند. او سوم تیرماه ۱۴۰۵ به عنوان سخنران تجمع زنان مقابل وزارت امور خارجه حضور داشت و شعارهایی مانند «توافق ننگین»، «انتقام امام شهید» و «به نظر رهبری برگردیم» سر داد. ماه‌هاست نیز که در تجمعات شبانه زنان کفن‌پوش مقابل مجلس شرکت می‌کند که در آن رییس مجلس را به کودتا متهم می‌کنند یا اعضای دولت چهاردهم را به خیانت. دارستانی همچنین سخنران اصلی تجمعات زنانی کفن پوش و بدون کفنی بود که در اعتراض به بازداشت رسایی گرد هم آمدند. در یکی از این تجمعات او از بلندگوی پشت وانت، محسنی اژه‌ای را خطاب قرار داد و با مقایسه رسیدگی به شکایت خودش با پرونده رسایی، عدالت دستگاه قضایی را زیر سوال برد. حاضران نیز در میان سخنانش علیه پزشکیان شعار می‌دادند. در تجمعی دیگر هم همراه گروهی از زنان تهدید می‌کردند که اگر رسایی آزاد نشود فرودگاه مهرآباد را خواهند بست یا با پول و طلا داوطلب شدند تا برای این نماینده زندانی مجلس وثیقه بگذارند.
طالبی دارستانی همان زمان نیز تهدید کرده می‌کند: «اگر اتفاقی برای امام جامعه بیفتد اصحاب مذاکره را زنده نخواهیم گذاشت.»
منابع مالی مسوولان تدارک سفر و اقامت این زنان همچنان روشن نیست، اما جهت‌گیری سیاسی این جمع کمتر ابهام دارد. زنان کفن‌پوش که این روزها دیگر مشهدی نیستند و مدتهاست در تهران تجمع می‌کنند، چهره بخشی از سیاست ایران به شمار می‌آیند که طاب ادامه جنگ و مخالف توافق هستند. پرچم قرمز «یالثارات خامنه‌ای» که در جریان تشییع رهبر دوم جمهوری اسلامی به صورت گسترده بین حاضران در قم، عراق و مشهد توزیع شده بود، پیشتر در دستان این زنان دیده شد. پرچمی که هنوز آن را زمین نگذاشته‌اند.
این زنان در تجمع‌هایشان مسوولان از روسای سه قوه تا وزرا را به خیانت، نفوذ و کودتا متهم می‌کنند، برایشان مرگ می‌خواهند و خواهان محاکمه و اعدام آن‌ها می‌شوند؛ بااین‌حال، حضور خیابانی‌شان هر روزه ادامه دارد؛ گویا از مصونیت آهنین برخوردار هستند. این زنان صدای خیابانی «جنگ طلبان» هستند اما مشخص نیست که حامیان قضایی آنان چه کسانی هستند که گزندی به آنان نمی‌رسد.
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.