ساعت‌ها معطلی در ایست‌های بازرسی کردستان؛ تشدید کنترل امنیتی سپاه
ایجاد پست‌های جدید و گسترش ایست‌های بازرسی در ورودی شهرهای مختلف کردستان، پس از جنبش «زن، زندگی، آزادی» آغاز شد؛ اما این ایست‌ها در جریان جنگ ۱۲روزه سال ۱۴۰۴ پررنگ‌تر شدند و در جنگ چهل‌روزه به اوج خود رسیدند. با وجود گذشت حدود هفت ماه از پایان جنگ، این وضعیت همچنان ادامه دارد و ورودی و خروجی بسیاری از شهرها تحت کنترل نیروهای سپاه قرار دارد.
نیروهایی که پیش‌تر در برخی موارد صورت خود را با ماسک می‌پوشاندند یا پلاک خودروهای‌شان را مخفی می‌کردند، اکنون آشکارا به بازرسی و کنترل خودروهای عبوری می‌پردازند. خودروهای دارای پلاک غیربومی نیز بیش از دیگر خودروها در معرض توقف و بازرسی قرار می‌گیرند. واقعیتی که برای افرادی که به‌صورت روزانه میان شهرهای منطقه رفت‌وآمد می‌کنند، به بخشی از دشواری‌های زندگی روزمره تبدیل شده است.
یک راننده سرویس که هر روز مسیر «سقز» تا «میاندوآب» را طی می‌کند، می‌گوید در طول مسیر ناچار است دست‌کم از سه ایست بازرسی عبور کند. او درباره معطلی‌های مکرر در این مسیر می‌گوید: «از بازرسی سقز خارج می‌شوم و به سمت بوکان می‌روم، اما در ورودی بوکان دوباره با چنین ایست بازرسی‌ای مواجه می‌شوم. در خروجی شهر هم همین داستان تکرار می‌شود. بستن برخی مسیرهای ورودی و هدایت تمام خودروها به یک مسیر باعث می‌شود گاهی ده‌ها خودرو پشت‌سرهم متوقف شوند و هر بار باید در هر ایست بازرسی معطل بمانیم. این وضعیت تاکنون چند بار باعث شده در رسیدن به مقصد تاخیر داشته باشیم.»
این مشکل تنها به رانندگان سرویس محدود نیست. یک کارمند اهل «بوکان» که محل کارش در سقز است، می‌گوید هم هنگام رفتن به محل کار در صبح و هم هنگام بازگشت در ظهر، بارها در ایست‌های بازرسی معطل مانده است. او برای جلوگیری از تاخیر، ناچار است صبح‌ها زودتر از خانه خارج شود.
این کارمند می‌گوید: «پلاک غیربومی ماشینم باعث شده است که در بسیاری از روزها خودرویم را برای بازرسی کنار بکشند، حتی زمانی که مامور شیفت صبح او را می‌شناسد و می‌داند که این خودرو هر روز از همان مسیر عبور می‌کند.» به گفته او، تکرار این بازرسی‌ها در شرایطی ادامه دارد که هویت و مسیر رفت‌وآمد روزانه‌اش برای ماموران آشنا است.
در کنار استقرار نیروها، امکانات و تجهیزات متعددی هم برای این ایست‌ها فراهم شده است؛ از دکه‌ها و کیوسک‌ها گرفته تا اتاقک‌های نگهبانی، دکل‌های مخابراتی و دوربین‌های مداربسته. گسترش این زیرساخت‌ها نشان می‌دهد که ایست‌های بازرسی صرفا به توقف‌های موقت و کوتاه‌مدت محدود نمانده‌اند.
در حالی‌که شهروندان برای تامین برخی امکانات عمومی در محله‌های خود ناچارند بارها پیگیری اداری و نامه‌نگاری کنند، فراهم‌شدن این تجهیزات برای ایست‌های بازرسی، پرسش‌هایی درباره اولویت‌های تخصیص امکانات و تداوم این وضعیت ایجاد کرده است. همچنین بر نگرانی‌ها پیرامون آغاز جنگی دوباره و تشدید فشار بر کردها به همراه دارد.
برای شهروندانی که هر روز میان شهرهای کردستان رفت‌وآمد می‌کنند، مساله تنها چند دقیقه توقف نیست؛ بلکه تکرار روزانه بازرسی‌ها، ضرورت خروج زودتر از خانه و احتمال تاخیر در انجام مسوولیت‌های شغلی و ایجاد دلهره و اضطراب به‌ویژه زمانی است که خانواده همراه آن‌ها است. با ادامه این وضعیت، پرسش درباره ضرورت، مدت‌زمان و شیوه اجرای این کنترل‌ها همچنان برای ساکنان منطقه مطرح است. همزمان فضای تهدیدها و افزایش احتمال جنگ هم روان شهروندان را درگیر کرده است.
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.