Tijdelijke energiesteun voor werknemers door conflict in Midden-Oosten amper benut: minder dan 0,1 procent van Belgische bedrijven verhoogde woon-werkvergoeding

• Minder dan 0,1 procent van de Belgische bedrijven maakte gebruik van de overheidsregeling ter compensatie van hoge brandstofkosten.
• Strenge sectorale tarieven en administratieve complexiteit belemmerden de deelname van werkgevers.
• Effectieve bedrijfsondersteuning vereist financiële haalbaarheid en operationele eenvoud.

Uit recente gegevens van HR-specialist Acerta blijkt dat een overheidsinitiatief dat bedoeld was om de hoge brandstofkosten voor forenzen te compenseren, grotendeels werd genegeerd.

Minimale deelname

Ondanks de economische druk als gevolg van het conflict in het Midden-Oosten koos minder dan 0,1 procent van de bedrijven ervoor om de reiskostenvergoeding te verhogen voor medewerkers die niet over brandstof- of oplaadkaarten beschikten.

Tijdelijke regeling

De federale regering had de tijdelijke regeling van mei tot juli ingevoerd, waardoor werkgevers extra financiële steun konden bieden aan werknemers die gebruik maakten van een eigen auto, carpoolen of bedrijfswagens zonder brandstofvergoeding.

De deelname was echter minimaal. In mei en juni voerde slechts 0,01 procent van de bedrijven de verhoging door, waarvan slechts 0,33 procent van het personeelsbestand profiteerde met bescheiden toeslagen van ongeveer 11 tot 12 euro. Hoewel de deelname in juli licht steeg tot 0,10 procent van de werkgevers, zag slechts 0,63 procent van de werknemers een verhoging, hoewel de gemiddelde uitkering steeg tot 17,14 euro.

Belemmeringen voor de uitvoering

Volgens Frederic Hespel van Acerta hebben verschillende belemmeringen het succes van de maatregel in de weg gestaan. Veel organisaties houden zich aan gestandaardiseerde, sectorbrede vergoedingspercentages, waardoor individuele aanpassingen moeilijk zijn.

Bovendien aarzelden velen om deel te nemen, omdat de steun van korte duur was en in een volatiel economisch klimaat een initiële financiering door de werkgever vereiste.

Administratieve hindernissen en beperkte reikwijdte

Ook de administratieve complexiteit van het systeem speelde een rol. Bovendien was de steun beperkt tot reizen met de auto, waardoor geen rekening werd gehouden met het groeiende aantal werknemers dat met de fiets naar het werk reist.

Hoewel de overheid belastingvoordelen aanbood om die kosten te compenseren, waren de maxima restrictief: beperkt tot 0,10 euro per kilometer of 20 procent van de bestaande referentievergoeding van de werkgever. Hespel concludeert dat bedrijven weliswaar de beschikbare steunmechanismen moeten verkennen, maar dat dergelijke maatregelen financieel haalbaar en administratief eenvoudig moeten zijn om effectief te zijn.

(at)

Wil je meer financieel nieuws ontvangen? Schrijf je dan in op onze dagelijkse Money Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!