"The Spectator": Szukasz wymarzonej żony? Jedź po nią do Niemiec

Interia współpracuje z czołowymi redakcjami na świecie. W naszym cotygodniowym, piątkowym cyklu "Interia bliżej świata" publikujemy najciekawsze teksty najważniejszych zagranicznych gazet. Brytyjski, konserwatywny "The Spectator", z którego pochodzi poniższy artykuł, ukazuje się nieprzerwanie od 1828 r., co czyni go najstarszym tygodnikiem na świecie.
W 2014 roku wziąłem ślub w bardzo katolickim kościele. Z perspektywy czasu uważam, że błędem było zaproponowanie kierownikowi muzycznemu, aby moja żona weszła do kościoła przy dźwiękach organowej aranżacji "Cwału Walkirii". Chyba domyślał się, że żartuję, ale spojrzenie, którym mnie obdarzył, jasno dawało do zrozumienia, że nie przypadł mu do gustu mój mały dowcip.
Żona, tak się składa, pochodzi z Niemiec. Jednak wbrew wyświechtanemu stereotypowi Niemki mają znakomite poczucie humoru.
Wystarczy wspomnieć choćby o kostiumach na Halloween, w których pokazywała się Heidi Klum, albo o tym, że moja żona nawet nie mrugnęła okiem, gdy na drugiej randce zabrałem ją do National Army Museum na wystawę poświęconą komiksom z serii "Commando". Niemki posiadają wszystkie niemieckie zalety, a wad - jeśli w ogóle jakieś mają - jest jak na lekarstwo. Dlatego uważam, że każdy mężczyzna poszukujący żony powinien ożenić się z Niemką.
Jak po żonę, to tylko do Niemiec. Pieśń o dziewczętach znad Renu
Co jest takiego wspaniałego w Niemkach? Jedną z ich głównych zalet jest to, że nie są niemieckimi mężczyznami, którzy - bądźmy szczerzy - w XX w. nie zrobili zbyt wiele, by zjednać sobie sympatię otoczenia. Z racji urodzenia i wychowania są one całkowicie niezdolne do pasywnej agresji. Jeśli czymś urazisz swoją niemiecką żonę, nie będzie ona przez dekadę dusić w sobie urazy, pieląc w milczeniu ogródek; dowiesz się o tym im Augenblick lub w mgnieniu oka.
Owszem, do takiej bezpośredniości trzeba się przyzwyczaić, jednak z mojego doświadczenia wynika, że nic tak nie wzmacnia fundamentów małżeństwa, jak świadomość, na czym dokładnie stoisz. A jeśli już wylądujesz na dywaniku, będziesz przynajmniej dokładnie wiedział dlaczego.
Kolejną istotną zaletą poślubienia eine deutsche Frau jest uwolnienie się od naszego niedorzecznego systemu klasowego. Odpada tu wszelki absurdalny niepokój o to, gdzie właściwie jest twoje miejsce - albo do siebie pasujecie, albo nie. Niemcy nie przejawiają żadnego snobizmu w kwestii tego, czy twoja praca polega na wytwarzaniu czegoś, czy na myśleniu. Albo jesteś produktiv, albo nie.
A skoro już mowa o produktywności - brytyjski minister finansów mógłby się sporo nauczyć od mojej żony; jej umiejętności budżetowe wykraczają daleko poza moją mglistą wiedzę o tym, co oznacza być na plusie, a co na minusie. Nawet nasz dwulatek ma już własny fundusz emerytalny.

Oktoberfest w MonachiumFELIX HORHAGER / DPAAFP
Co prawda poślubienie Niemki wiąże się z koniecznością nauki języka niemieckiego. Jako osoba mająca włoskiego ojczyma nie uważam przejścia z jednego języka na drugi za takie łatwe. Nauka włoskiego przypomina smażenie jajka pod czujnym, lecz wyrozumiałym okiem babci; nauka niemieckiego jest natomiast jak pierwsza w życiu próba przygotowania sufletu, mając za plecami Gordona Ramsaya. Włoski to język miłości. Niemiecki to język instrukcji obsługi zmywarki.
"Ciężko rozproszyć ją błahostkami". Zalety niemieckich kobiet
Ludzie uważają, że w małżeństwie chodzi przede wszystkim o miłość, ale to dobre na śluby albo do piosenek. W rzeczywistości w małżeństwie chodzi o zmywarki do naczyń. Czasami, choć bardzo rzadko, zastanawiam się, jak wyglądałoby moje życie u boku sycylijskiej signoriny, lecz potem spoglądam na moją perfekcyjnie skonstruowaną zmywarkę marki Miele i znów gratuluję sobie tej wunderbarisch decyzji, którą podjąłem przed laty.
Oczywiście zdarzały się momenty pewnego kulturowego zamieszania. W czasach największej popularności brytyjskiej edycji "Mam talent" moja żona wróciła pewnego dnia z pracy i zapytała, kim jest niejaki Anton Dech (zbitka imion prowadzących programu Antony'ego McPartlina i Declana Donnelliego, znanych jako "Ant & Dec" - przyp. tłum.), o którym ciągle słyszy w rozmowach. Jestem pewien, że nie jest jedyną osobą, która postrzega ich jako jedną osobę.
Mnie również przydarzyła się wpadka, gdy z wielkim entuzjazmem postanowiłem zapoznać naszych synów ze Schlagermusik. Moja żona, wielbicielka Bacha, była zszokowana, że to właśnie ten rodzaju muzyki, a nie dzieła Brahmsa czy Beethovena, uznałem za reprezentatywny dla jej kultury.

Patrizia Dinkel - gwiazda Oktoberfest 2017 w MonachiumFELIX HORHAGER / DPAAFP
Podobnie jak wiele jej rodaczek, moja żona jest szlachetną osobą, która wnosi do naszego domu i życia rodzinnego poczucie celu oraz konkretne osiągnięcia, mnie zaś pozostawia zajmowanie się tak "istotnymi" sprawami jak wybór kostiumów dla naszych synów na Światowy Dzień Książki. Moja żona nie jest osobą lekkomyślną, którą łatwo rozproszyć błahostkami. Z mojego doświadczenia wynika, że niewiele Niemek jest.
Podczas niedawnego wyjazdu do Portugalii w czasie przerwy międzysemestralnej paszport mojej żony okazał się prawdziwym wybawieniem - dzięki niemu cała rodzina mogła ominąć wijącą się kolejkę do automatycznych bramek, które - zdaje się - zaprojektowano tak, by uniemożliwić podróżnym z Wielkiej Brytanii wjazd do UE bez nabawienia się przy tym wylewu. Jestem jedynym członkiem rodziny, który nie posiada Reisepass - na wypadek, gdyby nasi synowie zdecydowali się ułożyć sobie życie w ojczyźnie, a nie w kraju ojców.
Alles ist in Ordnung. Niemki nie potrzebują zbyt wielu "dodatków" do uroku
W naszym kraju wiele mówi się o wykwintnej kuchni francuskiej czy cudach włoskich kulinariów, jednak - jeśli wybierasz się w Alpy Bawarskie albo choćby na spacer po Hampstead Heath - tym, czego naprawdę potrzebujesz, jest talerz z golonką i Käsespätzle. Każdy, kto choć raz widział na Oktoberfest jakąś Biermädel dźwigającą 12 lub więcej kufli, nie będzie miał wątpliwości, że niemieckie kobiety świetnie radzą sobie nie tylko z samym piwem.
Jako dumna Pruska moja żona czuje się w obowiązku pogardzać strojami typu "dirndl" i "Tracht", jak nazywa się bawarskie ubiory - nie da się jednak zaprzeczyć, że są one równie urokliwe, co twarzowe. Zresztą większość Niemców, w tym z pewnością moja żona, wcale nie potrzebuje zbyt wielu "dodatków" do uroku. Choć angielskie róże słusznie cieszą się uznaniem, to dziewczęta znad Renu mają w sobie magię i nieśmiertelność.
Francuzi mają swoje liberté, égalité, fraternité. Brytyjczycy "zachowują spokój i robią swoje", ale kawalerom poradziłbym jedno: jeśli naprawdę marzycie o życiu, w którym alles ist in Ordnung - znajdźcie sobie niemiecką żonę.
Tekst przetłumaczony z "The Spectator".
Autor: Max Hardy
Tłumaczenie: Paweł Sekmistrz
"Polityczny WF": Lewica po cichu liczy na wygraną GibałyINTERIA.PL
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.