Dilliès speelt bijrol terwijl PS en Anders regering draaiende houden

Het eerste begrotingsconclaaf van de regering-Dilliès bezegelt het verstandshuwelijk tussen de PS en Anders. De vraag is hoelang de magie zal blijven werken.

“De achterkamertjespolitiek tussen bepaalde partijen binnen de coalitie is voorbij. Iedereen moet dat begrijpen — ook aan Nederlandstalige kant.”

Georges-Louis Bouchez (MR) blijft de voorzitter van de grootste regeringspartij, maar de Henegouwer is gewiekst genoeg om aan te voelen dat de regie over de Brusselse regering niet bij de Franstalige liberalen ligt. Het zijn de een-tweetjes tussen minister Dirk De Smedt (Anders) en minister Ahmed Laaouej (PS) die de motor van de regering-Dilliès doen draaien.

Dat bleek afgelopen weekend nog maar eens tijdens het begrotingsconclaaf. Daar legde de regering het budget voor 2027 in een plooi met een mix van afspraken uit het meerjarentraject en nieuw beleid.

Niet lang na het akkoord pakte de PS alvast triomfantelijk uit met nieuwe maatregelen rond wonen, zoals een initiatief rond de conventionering van huurprijzen, met vers geld voor welzijns- en gezondheidsbeleid, met de vrijwaring van de gesubsidieerde contracten of de aantrekkelijkheid van ambtenarenjobs. Vriend en vijand zijn het erover eens dat Laaouej weer meesterlijk heeft onderhandeld.

De partij moest geen hogere MIVB-tarieven slikken en ook de 131 miljoen euro voor sociale woningen zal dit jaar nog op de rekening van de BGHM (Brusselse Gewestelijke Huisvestingsmaatschappij) gestort worden.

Net daarover gaat de frustratie van Bouchez. Die middelen moeten in zijn ogen gepaard gaan met het ontslag van Lotfi Mostefa (PS) als voorzitter van de Anderlechtse Haard, of op zijn minst forse hervormingen in de sociale woonsector. Geen van beide scenario’s ligt vandaag concreet op tafel. “Bouchez verteert die geheime akkoorden duidelijk niet”, zegt een MR-bron.

“Dirk De Smedt trok alle cijfers naar zich toe, met bijzonder weinig transparantie, terwijl Ahmed Laaouej de rol van minister-president overnam wanneer het moeilijk werd”

Rudi Vervoort

“Wat mij opvalt, is dat de liberale partijen in de regering zelden aan hetzelfde zeel trekken”, zegt een goedgeplaatste bron maandag. Bij de discussie over hogere MIVB-tarieven of in het debat over de middelen voor de BGHM, bijvoorbeeld.

“Die voordeeltarieven voor openbaar vervoer, daar is het bij elke onderhandelingsronde in de formatie urenlang over gegaan. Die móesten destijds omhoog voor Bouchez. Er was ook afgesproken om de inkomsten daaruit te verhogen.”

Maar afgelopen weekend verweerde de MR zich naar verluidt niet toen er uiteindelijk geen verhoging van de MIVB-tarieven beslist werd, hoewel de regering dat van plan was.

De prijs van een kaartje wordt gewoon geïndexeerd, aan de spotgoedkope abonnementen verandert niets. Nochtans zei Anders-voorzitter Frédéric De Gucht tijdens de formatiecrisis nog dat “het MIVB-abonnement aan één euro per maand onhoudbaar is”.

De houding van Brussels minister-president Boris Dilliès (MR) is een deel van de verklaring voor de verlamde indruk van de MR. Meerdere bronnen noemen de regeringsleider “totaal afwezig” of “een figurant”.

“Zelfs Rudi Vervoort was achter de schermen aanweziger bij begrotingsgesprekken. Nu trok Dirk De Smedt alle cijfers naar zich toe, met bijzonder weinig transparantie, terwijl Ahmed Laaouej de rol van minister-president overnam wanneer het moeilijk werd.”

Blauwe golven

Die dynamiek laat zien hoe de PS en Anders de toon zetten in de Brusselse regering.

Beide partijen zijn erop gebrand om vanuit het hoofdstedelijk gewest aan de andere regeringen te tonen dat besparen en de koopkracht versterken wel hand in hand kunnen gaan, terwijl tegelijkertijd ruimte blijft voor economische investeringen en sociaal beleid.

De MR surft wel mee op de blauwe golven van een slankere overheid, maar de fusies en de aanwervingsstop gaan voor iemand als Georges-Louis Bouchez helemaal niet ver genoeg. De efficiëntieoefeningen in het overheidsapparaat lijken nu vooral extreem doortastend omdat de Brusselse publieke diensten in het verleden eindeloos bleven uitdijen.

In de entourage van de minister-president viel na het begrotingsakkoord dan weer te horen dat de regering op koers blijft richting een evenwicht in 2029. Dat is de prioriteit.

Binnen de partij noemt een bron geld voor de nieuwe hoofdkazerne van de brandweer en de studie naar de heraanleg van de Louizalaan als trofeeën. Bouchez had wellicht van andere zaken gedroomd toen hij in juni 2024 een historische verkiezingszege neerzette in Brussel na een campagne over mobiliteit en veiligheid.

Schakelen

De vraag is hoelang de formule tussen Anders en de PS blijft werken. Niet alleen op de oppositiebanken, maar ook binnen de regering worden vraagtekens geplaatst bij de cijfers die gekoppeld worden aan de hervormingen in de administraties, de terugverdieneffecten of de groeimaatregelen.

Als minister De Smedt merkt dat zijn heilig begrotingsevenwicht in het gedrang komt, moeten de liberalen mogelijk toch gaan schakelen. Dan komen naakte ontslagen bij de overheid of de goedkope MIVB-tarieven mogelijk toch in beeld.

Tegelijkertijd zal de PS richting 2029 haar rode lijnen nog harder bewaken en wordt de inspanning van de volgende begrotingsoefeningen nog een tikkeltje zwaarder.

Nu ging het op papier om zo’n 240 miljoen euro, de volgende jaren moet er telkens meer geld gevonden worden: zo’n 300 miljoen euro bij de volgende begrotingsopdracht en meer dan 400 miljoen euro in 2028 – enkele maanden voor de verkiezingscampagne losbarst.

Regering-Dilliès

BRUZZ volgt de regering-Dilliès, haar beleid en de politieke ontwikkelingen op de voet.