Rusland wil zijn vloot Tupolev Tu-160-bommenwerpers uitbreiden, maar productievertragingen stapelen zich op

• De Tupolev Tu-160 is ’s werelds grootste gevechtsvliegtuig.
• Door industriële knelpunten blijft de productie beperkt tot ongeveer één bommenwerper per jaar.
• Geavanceerde langeafstandsraketten maken aanvallen mogelijk vanaf duizenden kilometers afstand.

De Tupolev Tu-160, door zijn piloten ook wel de ‘Witte Zwaan’ genoemd en door de NAVO ‘Blackjack’, staat te boek als het zwaarste gevechtsvliegtuig dat ooit is gebouwd. Dit strategische middel, dat een snelheid van Mach 2 kan halen, is momenteel de enige bommenwerper die in Rusland wordt geproduceerd.

Hoewel de Sovjet-Unie aan het einde van de 20e eeuw in minder dan tien jaar tijd 35 exemplaren produceerde, verloopt de moderne productie traag. Sinds de hervatting van de assemblage in de fabriek in Kazan in 2015 is Rusland er slechts in geslaagd om ongeveer vier volledig nieuwe vliegtuigrompen te bouwen, ondanks de uiteindelijke ambitie om een vloot van 50 toestellen in gebruik te nemen.

Industriële knelpunten

De belangrijkste bottleneck voor deze uitbreiding is niet financieel, maar industrieel. Elk vliegtuig heeft vier NK-32M-motoren nodig, die door één enkele fabriek in Samara worden geproduceerd. Met een jaarlijkse productie van slechts vier tot zes motoren kan de fabriek in feite slechts de bouw van één nieuwe bommenwerper per jaar ondersteunen.

Dit trage tempo wordt nog verergerd door een tekort aan geschoolde arbeidskrachten en het verdwijnen van de industriële infrastructuur uit het Sovjettijdperk, die grotendeels in Oekraïne was gevestigd.

Technologische ontwikkeling

Technologisch gezien heeft de bommenwerper verschillende ontwikkelingsfasen doorgemaakt om relevant te blijven. De Tu-160M introduceerde geavanceerde navigatie- en radio-elektronische apparatuur, terwijl de nieuwste M2-variant zich richt op verbeterde efficiëntie.

Het M2-model beschikt naar verluidt over een nieuwe AESA-radar voor betere doelwitdetectie en deelt het merendeel van zijn interne componenten met de M-versie om de kosten te drukken. Hoewel het uiterlijk ongewijzigd is gebleven, zijn de interne elektronica en communicatiesystemen volledig vernieuwd.

12 kruisraketten

Wat vuurkracht betreft, is de Tu-160 ontworpen voor strategische aanvallen op lange afstand. In het interne laadruim bevinden zich twee roterende lanceerinrichtingen die plaats bieden aan 12 kruisraketten.

Het arsenaal omvat de Kh-55SM, Kh-555 en Kh-101/102. Met name de Kh-BD-raket stelt de bommenwerper in staat om doelen aan te vallen vanaf afstanden van 5.000 tot 6.500 kilometer, waardoor het vliegtuig kan toeslaan zonder omstreden luchtruim te betreden.

Oekraïne

De geschiedenis van de vloot is gekenmerkt door geopolitieke verschuivingen. Na de Koude Oorlog zijn de oorspronkelijke 35 vliegtuigen verdeeld tussen Rusland en Oekraïne. Terwijl Moskou acht bommenwerpers terugkreeg, zijn de overige ontmanteld. Tegenwoordig blijft de Russische luchtmacht prioriteit geven aan de Tu-160 vanwege zijn strategische autonomie, en zet het platform in voor raketaanvallen op Oekraïense infrastructuur.

Ondanks hoge onderhoudskosten en productievertragingen zorgen de voortdurende upgrades ervoor dat de Tu-160 een aanzienlijke bedreiging blijft voor de NAVO-strijdkrachten. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!