Były agent Mosadu: dzięki naszemu systemowi Niemcy będą bronić połowy Europy [WYWIAD]

Zohar Palti zna izraelski aparat bezpieczeństwa od środka dzięki 40-letniemu doświadczeniu. Kierował Dyrekcją Wywiadu Mosadu, brał udział w konsultacjach dotyczących ewentualnego ataku na irańskie obiekty jądrowe, a później, w izraelskim Ministerstwie Obrony, odpowiadał za stosunki wojskowe z partnerami tego kraju.

Czytaj nas częściej w Google

Dodaj w Google

Obecnie jest przewodniczącym forum proizraelskiej sieci Elnet, która gromadzi wysokich rangą polityków, przedstawicieli rządów i ekspertów ds. bezpieczeństwa z Izraela i Europy w celu prowadzenia poufnych rozmów na temat kwestii geopolitycznych.

• Wywiad przeprowadzony przez korespondentkę ds. bezpieczeństwa międzynarodowego Carolinę Drueten publikujemy dzięki uprzejmości serwisu Die Welt

Iran atakuje statki handlowe w cieśninie Ormuz, a milicja Huti zagraża ruchowi statków na Morzu Czerwonym. Konsekwencje są odczuwalne na całym świecie, a ceny energii gwałtownie wzrosły. Co by pan zrobił, aby zakończyć ten kryzys i przywrócić bezpieczeństwo przepływu przez cieśniny?

Zohar Palti: Cała ta sytuacja wykracza poza same cieśniny. Wojna rozpoczęła się trzy lata temu, po okrucieństwach z 7 października. Wtedy Irańczycy postanowili wkroczyć do akcji. Następnie w czerwcu 2025 r. wybuchła dwunastodniowa wojna, a w końcu od lutego tego roku doszło do kolejnej konfrontacji militarnej. W ten sposób doszliśmy do obecnego punktu. Jeśli spojrzeć bezpośrednio na kwestię cieśnin, jest to coś, czym muszą zająć się supermocarstwa, a więc Stany Zjednoczone. A także wy jako Europejczycy.

Europejczycy?

Tak, oczywiście. To was dotyczy.

Europa nie ma już prawie żadnego wpływu w tym regionie.

Po mojej wizycie tutaj odniosłem wrażenie, że wszyscy zadają wiele pytań i są zaniepokojeni. Jednak nikt nie chce podjąć działań. Można uznać podejście amerykańskie lub izraelskie za dobre lub złe, ale co się stało, to się nie odstanie. Pytanie brzmi zatem: co UE, dysponując swoimi możliwościami, i co Niemcy mogą wnieść do rozwiązania tego problemu?