Verslagenheid na verwoestende brand in Limburgse saloon: 'Onze trots afgebrand'

Leden van schietvereniging Davy Crockett in Meterik reageren aangeslagen na de brand die vannacht een houten clubgebouw verwoestte. Amper één dag heeft de schietvereniging kunnen genieten van de saloon, die door de leden zelf was gebouwd.

De ochtend na de brand loopt voorzitter Jan Joosten van de schietvereniging door de smeulende resten. "Zeven maanden hebben we gebouwd, met man en macht. En nu is het weg", vertelt hij aan de regionale omroep L1 Nieuws(opent in nieuw venster). "Onze trots is afgebrand. Dat doet pijn."

Het gebouw was in zeven maanden door de leden gebouwd vanwege het 60-jarige bestaan van de schietclub. Vandaag zou er een open dag worden georganiseerd om het pas opgeleverde clublokaal voor het eerst te tonen aan het publiek. Maar vannacht, tijdens het openingsfeest van de saloon, ging het mis.

"Rond 23.30 uur zagen we rook uit de wand komen", herinnert Joosten zich met tranen in de ogen. "We hebben meteen alles ontruimd. Er waren zo'n 150 mensen op de openingsavond. Leden van de club, vrienden en sponsoren. We hebben iedereen veilig naar buiten gekregen, maar het vuur zat al in de muren."

Terwijl de brandweer onderweg was, probeerden de schutters met een tuinslang het vuur zelf te blussen. "We zagen al snel dat dit geen zin had. Het vuur zat in de muren, het isolatiemateriaal had vlam gevat. De hele ruimte stond ook vol rook."

Het laatste sprankje hoop dat het gebouw nog te redden was, vervloog op het moment dat de brandweer aan het werk ging. "Toen de brandweer begon met breken en slopen om bij de vlammen te komen, kon je de conclusie wel trekken. De saloon was niet meer te redden."

De schietvereniging, met een enorme voorliefde voor de Noord-Amerikaanse geschiedenis, besloot zichzelf met de houten saloon voor het jubileum een passend cadeau te geven.

Dat gebeurde geheel in stijl: een hoge houten ruimte, keurig versierd met western-schilderijen, een karrewiel aan het plafond, een doorgang naar de schietbaan en uiteraard een trap naar de ruimtes boven de bar. Alleen de klapdeurtjes ontbraken, omdat die het lastig zouden maken om er met een vol dienblad door te lopen.

De rustieke saloon stond naast de schietbaan. Dat stenen gebouw is gespaard gebleven in de vlammenzee. "Dat heeft wel waterschade, dus we moeten kijken wat we daar nog voor werk aan hebben", zegt Joosten.

Over de oorzaak wil hij niet speculeren. "Daar heb ik geen verstand van, het is voor het eerst dat we zoiets meemaken", vertelt hij. Opgelucht: "We zijn gelukkig verzekerd, dus we hopen dat alles goed komt. We wachten af wat de experts zeggen, daarna beginnen we opnieuw. Opnieuw een saloon, opnieuw van hout."