"Tam było piekło". Uciekli z okupowanych Ołeszek, dramatyczna relacja

Nina i Anatolij Krawczenkowie spędzili ponad cztery i pół roku w okupowanych Ołeszkach, gdzie zmagali się z dotkliwym głodem oraz brakiem dostępu do podstawowych leków i wody.
Małżeństwo wspomina, że żywiło się chwastami. Mówi, że ceny podstawowych warzyw na lokalnym targu były bardzo wysokie.
Po dwóch nieudanych próbach ucieczki małżeństwo zdołało opuścić okupowany rejon i po ośmiodniowej podróży przez Białoruś dotarło na Ukrainę.
Rodzice dwukrotnej srebrnej medalistki Igrzysk Paraolimpijskich oraz honorowej mieszkanki Ołeszek Wiktorii Krawczenko - Nina i Anatolij - spędzili ponad cztery i pół roku w okupowanej przez Rosjan miejscowości - opisuje Radio Swoboda.
- Całe życie spędziliśmy tutaj, zgromadziliśmy majątek. Nie myśleliśmy o wyjeździe. Przez pierwszy, drugi i trzeci rok syn proponował nam wyjazd, a przyjaciele wywozili swoich rodziców. Mówił: "Zostawcie wszystko i wyjedźcie". A ja myślałam: zostaniemy tu do końca - i tyle - opowiada kobieta.
W okupowanych Ołeszkach nie było prądu ani internetu. Aby zadzwonić do dzieci i powiedzieć choćby kilka słów, musiała wchodzić na strych.
Dramatyczna relacja mieszkańców Ołeszek. Jedli nawet chwasty
Jak twierdzi kobieta, w ciągu ostatniego roku w mieście brakowało leków, wody i żywności. Małżeństwo nie odważyło się iść po jedzenie do Radenska, bo droga była zaminowana.
- Jedliśmy już nawet portulakę (jadalny chwast - red.), tego nie da się opisać. Zaczęliśmy też suszyć komosę. Mąż zmielił w młynku do kawy. Z tego brałam łyżeczkę lub dwie i były naleśniki albo placki - opowiada Nina Krawczenko.
Choć w mieście działał targ, to jednak - jak twierdzi małżeństwo - ceny były niezwykle wysokie. Za kilogram ogórków czy pomidorów trzeba było zapłacić tysiąc rubli (ok. 48 zł), a marchewki - nawet dwa tysiące rubli (ok. 96 zł).
- Kupowałam marchewkę i nie wiem, ile razy ją wykorzystywałam. Odcinałam odrobinę - i wrzucałam do zupy kilka kawałków. Paprykę tak samo - kilka pasków, żeby przynajmniej coś "zielonego" pływało. A chleba w ogóle nie jadłam przez cały rok - wspomina kobieta.
Uciekli z okupowanych Ołeszek. "Z piekła trafiliśmy do raju"
Rosyjskie ataki zniszczyły dom Krawczenków. Początkowo pomieszkiwali oni w domu sąsiadki, która wyjechała. Później trafili do szpitala.
- Mój mąż był w szoku, ciągle bolał go brzuch, miał jakieś ataki. Do tego ciśnienie. Tak trafiliśmy do szpitala. W szpitalu też nie było jedzenia. Łyżka lub dwie kaszy jaglanej albo jakiejś innej. Szklanka lub mała filiżanka herbaty - wspomina kobieta.
Małżeństwo dwukrotnie próbowało opuścić miasto. Za pierwszym razem musieli zawrócić z powodu działań wojennych, za drugim razem udało im się dotrzeć do okupowanego Skadowska. Kobiecie udało się wywieźć najcenniejsze dla rodziny rzeczy - rodzinne zdjęcia i nagrody córki.
W Skadowsku udało im się przejść przez obóz filtracyjny. Stamtąd kobieta zadzwoniła do córki, która powiedziała, że wolontariusze pomogą rodzicom dostać się na terytorium kontrolowane przez Ukrainę.
- Wyjechaliśmy 14 października. Podróż trwała osiem dni, pokonaliśmy pięć tysięcy kilometrów. Na Białorusi w ciągu jednego dnia wydano nam "białe" paszporty (tymczasowe zaświadczenie tożsamości - red.) i przekroczyliśmy granicę. To było jakby ptak rozpostarł skrzydła i leciał - opowiada Nina.
Obecnie małżeństwo mieszka w obwodzie lwowskim, gdzie wcześniej przeniosła się ich córka. Nina i Anatolij wyrabiają dokumenty i przechodzą leczenie.
- Wciąż nie możemy się najeść. Ale powoli próbujemy wszystkiego. Z piekła trafiliśmy do raju. Bo tam było piekło. Ale dusza cierpi. Modlę się za mieszkańców Ołeszek, którzy tam zostali. I płaczę - mówi kobieta.
"Polityczny WF": Sprytna zagrywka Tuska. Prezydent szuka ripostyINTERIA.PL
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.