Van Klinken schrijft atletiekgeschiedenis met discus: 'Weer een bizarre statistiek'

Jorinde van Klinken schreef vrijdagavond atletiekgeschiedenis door als eerste Nederlander een Europese titel te winnen bij het discuswerpen. Dat maakte haar trots, maar ze vond het jammer dat landgenote Alida van Daalen het podium miste.

Aan het einde van haar ereronde trekt Van Klinken voor de grap een klein sprintje over de finish. "Ik dacht: ik doe er nóg een onderdeel bij", zegt de Drentse na de podiumceremonie met een glimlach.

De 26-jarige Van Klinken deed in Birmingham wederom iets bijzonders. Ze is niet alleen de eerste Nederlandse discuskampioen ooit. Ze is ook pas de tweede vrouw ooit die op twee verschillende EK's medailles pakt bij het discuswerpen én het kogelstoten.

Afgelopen maandag, na haar zilveren plak met de kogel, was Van Klinken euforisch. Vier dagen later praat ze een stuk kalmer over het discusgoud. "Met kogel had ik als doel een medaille én een persoonlijk record. Dat lukte beide en daarom was de ontlading toen zo groot."

Bij het discuswerpen hoopte Van Klinken heel erg op een worp van boven de 70 meter, maar haar beste poging was 67,67 meter. "Een heel goede afstand. Maar als ik 2,5 meter verder had geworpen, had ik hier echt stralend van oor tot oor gestaan. Ik ben megablij met mijn titel vandaag. Maar het is soms mijn zwakte dat ik meer gefocust ben op de prestatie dan op de medaille."

Van Klinken had graag op podium gestaan met Van Daalen

Er was nog een reden waarom Van Klinken niet meteen stond te springen na de discusfinale. Ze had heel graag met landgenote en goede vriendin Alida van Daalen op het podium gestaan, maar die droom kwam niet uit. Van Daalen eindigde als vierde, op 39 centimeter van het brons.

"Dat is ook een teleurstelling voor mij", vertelt Van Klinken. "Alida zal gigantisch balen, want de medailles lagen vandaag wel een beetje voor het oprapen als je kijkt naar wat ze kan. Helaas kan ik tijdens zo'n wedstrijd niet heel veel voor haar betekenen."

In de voorbereiding op de finale hadden de twee Nederlandse vrouwen wel veel aan elkaar. Van Klinken is zelden zenuwachtig, maar nu was ze een dag voor de wedstrijd gespannen. "Ik begon te denken aan mijn kwalificatie van woensdag, die niet zo goed ging. Ik dacht: misschien gaat het ook wel mis in de finale. Dat zijn gedachtes die ik normaal nooit heb. Maar mede door Alida was ik er vandaag helemaal klaar voor."

Dat bleek, want Van Klinken noteerde haar beste worp meteen bij haar eerste poging. Het was genoeg om als eerste Nederlander het Wilhelmus te horen na een discusfinale. "Dat is natuurlijk weer een bizarre statistiek, maar ik was me dit jaar minder bewust van dat soort historische feitjes dan twee jaar geleden bij de EK in Rome."

"Uiteindelijk is het nu vooral een heel lekker gevoel dat ik voor de tweede EK op rij twee medailles heb gepakt. En ook echt met gigantisch goede prestaties. Ik heb een topweek gedraaid, terwijl ik vorige week nog ziek was. Daar ben ik ontzettend trots op."

Daan de Ridder is sportverslaggever

Daan schrijft over de belangrijkste ontwikkelingen in de sportwereld. Hij volgt vooral de Olympische Spelen, schaatsen en wielrennen. Tips of vragen? Mail naar daanderidder@nu.nl.