Na 23 jaar spoort goedgemutste treinmanager Bart weer met de nachttrein naar Milaan

"Ik ben gepassioneerd door reizen. Of het nu met de trein, boot, vliegtuig of bus is. Ik ben graag onderweg en heb van mijn hobby mijn job kunnen maken", zo legt Bart zijn liefde voor zijn beroep uit. "En ik ben graag met mensen bezig."

En dat menselijk contact is erg belangrijk, zo benadrukt hij: "Onze stewards gaat 's avonds bij elke passagier langs. En als er zich ongeregeldheden voordoen, gaan we nog eens extra langs om iedereen te informeren. Dat is heel belangrijk, mensen komen daarvoor bij ons terug."

15 wagons

Bart heeft als treinmanager ook een grote verantwoordelijkheid. Hij waakt over heel wat passagiers, die een hele nacht meereizen. Hij is het eerste aanspreekpunt bij een incident. "We hebben 15 wagons mee en gebruiken een walkie-talkie om elkaar op de hoogte te houden. Bij een volle trein spreken we over 500 tot 600 mensen aan boord. Dan gebeurt er al eens iets", vertelt hij.

Soms ziet hij reizigers opstappen die niet op de trein horen te zitten, bewust of onbewust. "We moeten al eens de politie oproepen om mensen van de trein te zetten."

"Je hebt ook groepen dronken reizigers", vertelt Bart verder. "Vaak zijn dat jongeren die hun eigen dank meebrengen. Dat mag wel, maar als het de spuitgaten uitloopt moeten we ingrijpen. Soms moeten we een hele afdeling verzoeken om de trein te verlaten na meerdere waarschuwingen."

Maar volgens Bart kanaliseren hij en zijn collega's dat goed. "Er zijn vaak vrijgezellenfeesten die beginnen op de trein, naar Berlijn, Milaan, Praag... Als de reizigers die links en rechts van die groep slapen geen bezwaar maken tegen het feestje, is er geen probleem."

EHBO

De treinmanager is dan ook de hele nacht voor de reizigers bereikbaar. "Als iemand hier komt aankloppen, is dat meestal niet om een drankje te bestellen, maar voor een ernstig probleem", vertelt de treinmanager. En die zijn er jammer genoeg. "Ik heb al eens een hartaanval aan boord meegemaakt, ook iemand met een appendecitis. Die zaken doen zich voor, maar we zijn er ook op getraind en hebben de nodige ervaring met eerste hulp."

Bart zit dan ook al lang in het vak als begeleider op een nachttrein. "Mijn eerste shift deed ik als vakantiejob, toen ik 18 jaar oud was. Dat was in 1990 en dit is altijd een passie gebleven."

"Op mijn eerste reis was er een Italiaans dame van in de tachtig jaar. Het was een reisje naar Milaan", zo herinnert hij zich. "Ik vroeg haar of ze toevallig een goede pizzeria kende. Zij heeft mij persoonlijk uitgenodigd om die dag te gaan eten in een goed pizzarestaurant. Kleine herinneringen die het voor mij aangenaam maken. We zijn nu 36 jaar later. Ik doe dit nog steeds met even veel plezier. Ik heb de laatste klassieke nachttrein gedaan in 2003 van Milaan naar Brussel. Daarom is het zo leuk, om nu de eerste nieuwe nachttrein te doen", vertelt de treinmanager ergens tussen Verviers en Brussel-Zuid.

Poels slaapt zelf een vijftal uren tijdens een shift. Maar ondanks de lange nachten zal hij zijn werk nog lang doen. "Ik hoop dat ik zelfs na mijn pensioen kan blijven verderwerken, want dit is echt mijn hobby", vertelt hij enthousiast.

En om dat vol te houden blijft hij goed gezind aan boord, zelfs bij tegenslag. "Ik zie het als mijn persoonlijke taak om mensen een glimlach te bezorgen, zelfs als er vertragingen zijn. Ik heb al op treinen gezeten met 12 of 14 uur vertraging. Als ik er dan nog in slaag om mensen te doen lachen, dan vind ik van mezelf dat ik een goeie reis heb gehad."