Verenigde Staten overwegen op nieuwe F-22-gevechtsvliegtuigen te produceren om beperkingen van de F-35 op te vangen

• Het Pentagon blaast oudere vliegtuigmodellen nieuw leven in om tekortkomingen in de veelzijdigheid en het bereik van de F-35A op te vangen.
• De snelle productie van stealthgevechtsvliegtuigen door China overtreft de huidige luchtmachtcapaciteiten van de Verenigde Staten.
• Het moderniseren van beproefde platforms vormt een cruciale overbrugging totdat de volgende generatie straaljagers beschikbaar komt.

Het Pentagon weegt momenteel verschillende opties af om zijn luchtmachtcapaciteiten te versterken. Daarbij hoort het hervatten van de productie van de F-22 Raptor, de aanschaf van gemoderniseerde F-16’s en mogelijk de terugkeer van de C-17 Globemaster III. Deze overwegingen komen naar voren naast een sterke stijging van het aantal bestellingen voor de F-15EX Eagle II, terwijl Washington tegelijkertijd miljarden in de F-35A pompt en de zesde generatie F-47 ontwikkelt.

Twintig jaar lang was de strategie erop gericht de vloot te consolideren door diverse verouderde vliegtuigen – zoals de F-15, F-16, A-10 en Hornet – te vervangen door de F-35A. Het doel was een gestroomlijnde, onopvallende strijdmacht met geavanceerde detectiemogelijkheden.

De praktijkervaring, met name met betrekking tot Iran, heeft echter de beperkingen van de F-35A aan het licht gebracht. Hoewel het toestel uitblinkt in het doordringen van verdedigingslinies en verkenning, maken de hoge onderhoudskosten, het beperkte laadvermogen en het korte bereik het ongeschikt voor de taken met een hoog volume die voorheen door de F-16 werden uitgevoerd. Bijgevolg functioneert de F-35A meer als een gespecialiseerd instrument voor hoogwaardige doelen, vergelijkbaar met de F-117, dan als een veelzijdige multifunctionele jager.

Concurrentie van China

Om dit te compenseren is de Amerikaanse luchtmacht teruggekeerd naar de F-15EX, die het bereik en de bewapening biedt die de F-35A ontbeert. Hoewel deze combinatie effectief is tegen tegenstanders als Rusland, heeft zij moeite om de snelle militaire expansie van China tegen te gaan.

Peking produceert vijfde-generatie gevechtsvliegtuigen in een tempo dat bijna het dubbele is van dat van de VS, met naar schatting 500 J-20’s die al in dienst zijn en de J-35A die de vloot aanvult. Bovendien beschikt de Chinese J-20 over een grotere omvang, wat zorgt voor een groter bereik en meer groeipotentieel dan de F-35A. De F-15EX is weliswaar krachtig, maar mist stealthcapaciteiten, waardoor hij kwetsbaar is voor een grote vloot Chinese stealth-gevechtsvliegtuigen.

Kloof overbruggen met F-16-updates

Hoewel de F-47 wordt gezien als de oplossing op lange termijn, zal het nog jaren duren voordat deze beschikbaar is en zal dit een kostbare aangelegenheid zijn. In de tussentijd zou het moderniseren van F-16’s het benodigde vlootvolume snel kunnen herstellen.

Het programma ‘Next-Generation Mission Computer‘ voor verschillende F-16-blokken heeft tot doel de rekenkracht te vergroten en moderne sensoren te integreren zonder dat een volledig herontwerp van het casco nodig is. Deze voorbereidende stap zou kunnen leiden tot een F-16G, die een beproefd platform combineert met moderne elektronica.

Heropleving van de F-22

Tegelijkertijd onderzoekt het Congres de haalbaarheid van het hervatten van de productie van de F-22. Hoewel de F-22 is ontworpen voor het kleinere Europese strijdtoneel, blijft het toestel wereldwijd toonaangevend op het gebied van wendbaarheid, supercruise en luchtgevechten. Een vernieuwde F-22-vloot zou een direct tegenwicht bieden tegen de J-20, terwijl de VS wacht op de F-47 en de F/A-XX van de marine.

Dit zou echter een enorme industriële inspanning vergen om gesloten assemblagelijnen weer op te bouwen, ter ziele gegane leveranciers op te sporen en de elektronica van het vliegtuig te moderniseren.

De financiering van een dergelijk project zou een aanzienlijke uitdaging vormen, bovenop de kosten van de F-35A, de B-21 Raider en de F-47. Het verminderen van het aantal F-35A-bestellingen om de F-22 te bekostigen, zou onbedoeld de eenheidsprijs van de F-35A kunnen opdrijven. Dit suggereert dat middelen zouden moeten worden onttrokken aan andere dure, minder beproefde programma’s.

Terugkeer naar verouderde systemen

Deze trend om terug te grijpen op verouderde platforms strekt zich uit over het hele Amerikaanse leger: het leger bereidt de Abrams M1E3 voor en de marine blijft Arleigh Burke-torpedobootjagers bouwen. Deze stappen benadrukken de moeilijkheden waarmee de VS te kampen heeft bij het omzetten van hightech-prototypes in in massa geproduceerde uitrusting, in tegenstelling tot het succes van China bij het in stand houden van diverse, gelijktijdige productielijnen voor meerdere jachtvliegtuigfamilies.

Uiteindelijk bevindt de VS zich in een precaire positie. De F-35A is minder veelzijdig dan gehoopt, de F-15EX biedt geen doorslaggevend antwoord op de J-20 en de F-47 is nog te ver weg om nu al hulp te bieden. Vertrouwen op de F-16 voor het aantal en op de F-22 voor de kracht zou betekenen dat de moderniseringsprogramma’s die in de jaren negentig van start gingen, er niet in zijn geslaagd de middelen uit het tijdperk van de Koude Oorlog volledig te vervangen. Dat is vervelend net nu China een synergie van innovatie, massaproductie en vlootvernieuwing heeft bereikt. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!