Brussel blokkeert hogere gokbelasting ondanks toenemende Vlaamse druk

België telt tachtig servers voor kansspelen, zo blijkt uit recente cijfers van de Kansspelcommissie. Daarvan staan er 42 in Vlaanderen, 21 in Wallonië en 17 in Brussel. Het gaat om online casino's en gokautomaten of sportgoksites. De Kansspelcommissie houdt de identiteit van de bedrijven achter de servers confidentieel.

De locatie van de server is van cruciaal belang, zo bleek recentelijk ook in het getouwtrek rond het casino van Brussel, omdat dit bepaalt welk gewest de belasting op online gokken mag heffen. Dat gaat om meerdere miljoenen euro's per gewest.

Er gaan stemmen op om de belastingbasis te verschuiven naar de plaats waar de speler zich bevindt, maar dat stuit vooralsnog op technische (gebruik van VPN-server door de speler) en privacy-obstakels (GDPR-wetgeving).

Fiscale concurrentie

Online gokken wordt in ons land momenteel laag belast in vergelijking met het buitenland: 11 procent van de gross gaming revenue (GGR), wat de term is voor de totale inzet min de winstuitkering.

Vlaams minister van Financiên Ben Weyts (N-VA) en Waals minister-president Adrien Dolimont (MR) wilden dat optrekken naar 15 procent - het tarief voor traditioneel offline gokken - en rekenden erop dat het Brussels Gewest dat ook zou doen. Met zo’n ‘intergewestelijke’ synchronisatie hoopten ze fiscale concurrentie tussen de gewesten te vermijden.

“De ratio achter een harmonisatie op het niveau van de drie gewesten van het tarief, zoals vandaag op 11 procent, is om elkaar niet de duvel aan te doen door bedrijven te lokken naar het eigen gewest en zo in één klap een grote financiële transfer te realiseren”, herhaalde Vlaams minister van Financiën Ben Weyts (N-VA) onlangs in het Vlaams Parlement.

Maar het verhaal is bekend: Brussels minister van Financiën Dirk De Smedt (Anders) zegt niets af te weten van intergewestelijke afspraken en wees er eerder deze maand in het Brussels parlement nog eens op dat zo’n belastingverhoging niet in het Brussels regeerakkoord staat. Voor hem is een verhoging dan ook niet aan de orde.

Een gevolg is dat nu ook Wallonië niet meer wil verhogen, want anders dreigen de 21 Waalse gokservers naar het goedkopere Brussel te verhuizen.

Een jaar geleden had Dolimont voor de begroting van 2026 nochtans nog een verhoging naar 15 procent ingeschreven, en dat vanaf 1 juli 2026. Maar daar kwam dus niets van in huis. Over een volledig jaar bekeken loopt Wallonië daardoor naar schatting 17,7 miljoen euro extra inkomsten mis, becijferde de Inspectie Financiën.

Het Waals Gewest lijkt nu zijn standpunt te verharden. “Voor Wallonië blijft de belasting op 11 procent”, is het enige wat het kabinet-Dolimont vandaag over de fiscale concurrentie kwijt wil.

Vlaamse druk

Voor Vlaanderen is de kous daarmee niet af. Elk van de drie regeringspartijen (N-VA, Vooruit en CD&V) voert de druk op de Brusselse regering op.

“Onze vrees betreft vooral de gokverslaafden”, zegt het kabinet-Weyts in een reactie op het zoveelste Brusselse njet. “Als we niet allemaal het tarief voor online gokken gelijkschakelen naar minstens het tarief voor gokken in een fysiek casino, dan hou je dus een fiscale bevoordeling in stand voor de meest gevaarlijke vorm van gokken. Want in een casino is er tenminste nog een vorm van sociale controle. Op gokwebsites, die je van achter je scherm thuis bezoekt, is er geen enkele sociale controle. Wil elke partij in de Brusselse meerderheid die fiscale stimulans voor online gokken verdedigen?”

De Smedt mag dan al onwrikbaar zijn, misschien staan andere regeringsleden wél open voor de hogere gokbelasting, lijkt de redenering.

In het Vlaams parlement hebben de fracties van Vooruit en CD&V elk een conceptnota opgesteld over de Vlaamse belastingen op spelen en weddenschappen. Hun uitgangspunt is gelijklopend: de fiscale bijdrage van online kansspelen moet omhoog en fiscale prikkels moeten problematisch gokgedrag voorkomen, zodat de maatschappelijke en gezondheidskosten beperkt worden.

Ook in het Brussels Parlement klinkt dat standpunt door, via de parlementsleden Ilyas Mouani (Vooruit) en Benjamin Dalle (CD&V).

De werknemerskoepel Beweging.net profileert zich eveneens in het dossier. “De Smedt blijft voorlopig elke wijziging afwijzen. Dit ondanks de mogelijke meeropbrengst voor het armlastige gewest. De winnaars daarvan zijn enkel de gokbedrijven”, schrijft de vereniging, die dicht bij CD&V staat.

Een verhoging van 11 naar 15 procent zou voor het Brussels Gewest een meeropbrengst van 5 miljoen euro per jaar opleveren, als alle andere variabelen (zoals gokinzet en serverlocatie) gelijk blijven, zo becijferde De Smedt zelf in het Brussels parlement. Maar je kan de fiscale opbrengsten voor Brussel nog forser verhogen als er nieuwe servers op het territorium bijkomen, is zijn standpunt. De minister verwees naar het feit dat er onlangs een Waalse server naar Brussel verhuisd is.

'Las Vegas aan de Zenne'

De Smedt relativeert het gezondheidsargument, en zegt daar als minister van Financiën ook niet bevoegd voor te zijn. “Ik kan talloze voorbeelden opsommen van zaken waarvoor een veel zwaarder belastingtarief geldt dan 11 procent of 15 procent, en die veel verslavender zijn dan gokspelen”, verklaarde hij in het Brussels parlement.

“Ik begrijp niet goed waar het verzet van De Smedt vandaan komt", zegt Dalle aan BRUZZ. "Hij houdt vast aan het ideologische mantra van ‘geen belastingverhogingen’. Maar een gezamenlijke verhoging naar 15 procent is een win-win voor alle gewesten. Het is toch ook niet zo dat dit een sector is waar we meer van willen hebben in Brussel. Gokken is geen economische activiteit als een ander. Het is verslavend met een verwoestende impact op veel Brusselse gezinnen. Wij passen voor een Las Vegas aan de Zenne."

Zowel Mouani als Dalle wijst er nog op dat De Smedt met zijn andere politieke petje, collegelid bij de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie (GGC), wél bevoegd is voor Gezondheid en Welzijn.