Verenigde Staten willen Duitse bedrijven inschakelen om productie van Tomahawk-raketten fors op te voeren

- RTX zoekt Duitse industriële partners om jaarlijks meer dan 1.000 Tomahawk-raketten te produceren.
- Duitsland is van plan 400 raketten aan te schaffen om een tijdelijke capaciteit voor diepe aanvallen op te bouwen.
- Productiestijgingen en een Amerikaans contract ter waarde van 22,9 miljard dollar (bijna 20 miljard euro) stimuleren de uitbreiding van het programma.
RTX is actief op zoek naar Duitse industriële partners om een ambitieuze productiedoelstelling van meer dan 1.000 Tomahawk-kruisraketten per jaar te ondersteunen. Camille Wilson, vicepresident voor capaciteiten en vereisten bij Raytheon, gaf aan dat Duitse ondernemingen de belangrijkste kanshebbers zijn voor deze leveranciersrollen, hoewel er nog geen specifieke bedrijven zijn aangewezen.
Afschrikking voor Rusland
Deze industriële impuls valt samen met het voornemen van Duitsland om ongeveer 400 Tomahawk-raketten aan te schaffen, samen met drie grondgebonden Typhon-lanceerplatforms. Na eerste besprekingen begin 2025 hebben de Verenigde Staten en Duitsland hun intenties tijdens de NAVO-top in juli geformaliseerd via een intentieverklaring.
Voor Berlijn dienen deze raketten als een tijdelijke oplossing om een diepgaand aanvalsvermogen tegen strategische Russische doelen te waarborgen. Dat is nodig terwijl het land zijn eigen programma’s voor kruisraketten op land, in de lucht en op zee ontwikkelt. Bovendien kunnen sommige van deze wapens worden geïntegreerd in toekomstige Duitse marinefregatten.
Eigen lanceerplatforms
Het besluit van de Duitse regering om eigen lanceerinrichtingen aan te schaffen volgt op het feit dat de VS afzag van plannen om Typhon- en Dark Eagle-systemen op Duits grondgebied te stationeren.
Hoewel Berlijn hoopt op leveringen tegen 2029, kan dit tijdschema een uitdaging vormen vanwege de noodzaak om de Amerikaanse voorraden aan te vullen en de huidige productiebeperkingen in de VS.
Productiestijging
Om aan deze behoeften tegemoet te komen, heeft RTX al een aanzienlijke toename in activiteiten gezien; in de eerste helft van 2026 verdrievoudigde de levering van Tomahawks ten opzichte van het voorgaande jaar, waarbij de productie van essentiële onderdelen met meer dan 90 procent toenam.
Bovendien is op 17 augustus een meerjarige overeenkomst ter waarde van 22,9 miljard dollar gesloten tussen RTX en het Amerikaanse ministerie van Oorlog. Deze overeenkomst heeft tot doel de langeafstandsaanvalscapaciteit van het Amerikaanse leger te versterken en munitie te vervangen die tijdens confrontaties met Iran is opgebruikt.
Wereldwijd gebruikt
Hoewel de VS de belangrijkste gebruiker blijft, bedient het programma verschillende internationale klanten. Nederland, Japan en Australië kopen deze raketten via Foreign Military Sales, en het Verenigd Koninkrijk heeft eerder gebruikgemaakt van de UGM-109-versie.
Technologisch gezien is de BGM-109 Tomahawk een precisiegeleide langeafstands-kruisraket die in 1983 voor het eerst werd geïntroduceerd door General Dynamics. De raket wordt voornamelijk gelanceerd vanaf onderzeeërs en marineschepen en vliegt met subsonische snelheden van ongeveer 880 km/u, waarbij gebruik wordt gemaakt van vliegpaden op lage hoogte om radar te ontwijken. Met een conventionele kernkop van 450 kilogram en een bereik van ongeveer 1.600 kilometer maakt de raket gebruik van terreinaanpassing en satellietgegevens voor de geleiding. De nieuwste Block V-versies bieden geavanceerde communicatie en de mogelijkheid om bewegende schepen te raken.
Hoewel de Tomahawk langzamer is dan ballistische raketten, hebben de veelzijdigheid en precisie ervan ervoor gezorgd dat hij een vast onderdeel is geworden van Amerikaanse operaties in Syrië, Irak, de Golfoorlog en Jemen. (fc)
Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.