Zasnęła z bólem zęba, obudziła się po 32 latach. Mówią o niej „Śpiąca Królewna” ze Szwecji

Jesienią 1875 roku 14-letnia Karolina wróciła ze szkoły z silnym bólem zęba. Położyła się do łóżka i... zasnęła na kolejne 32 lata. Gdy w końcu otworzyła oczy, świat, który znała, już nie istniał. Do dziś naukowcy i historycy zadają sobie jedno pytanie: czy przypadek „Śpiącej Królewny z Oknö” w Szwecji to medyczny fenomen, czy może genialnie zaplanowana mistyfikacja i mroczny rodzinny sekret?

Dzień, w którym 14-latka zapadła w mrok

Karolina Olsson przyszła na świat w 1861 roku jako drugie z sześciorga dzieci w rodzinie rybaka z niewielkiej wyspy Oknö, położonej w regionie Smalandia, nieopodal Mönsterås w południowej Szwecji. Jej dzieciństwo upływało spokojnie, a matka sama nauczyła ją czytać i pisać. Dopiero w wieku 14 lat Karolina została zapisana do szkoły oddalonej o ponad 5 kilometrów od domu, co oznaczało codzienne, wyczerpujące wędrówki, niezależnie od pogody.

Jesienią 1875 roku, zaledwie kilka tygodni po rozpoczęciu nauki, Karolina wróciła ze szkoły skarżąc się na silny ból zęba. Matka natychmiast położyła ją do łóżka. Dziewczynka zasnęła – i nie obudziła się następnego dnia, ani przez kolejne tygodnie, miesiące, a nawet lata.

Dwie szklanki mleka i elektrowstrząsy

Początkowo miejscowi lekarze sądzili, że Karolina cierpi na ciężką histerię lub inne zaburzenie psychiczne. Przez lata dziewczyną opiekowała się matka, która nie odstępowała jej na krok. Jedynym pożywieniem Karoliny były dwie szklanki mleka dziennie. Przez długi czas nikt nie był w stanie jej wybudzić, nawet przy użyciu elektrowstrząsów, które zastosowano podczas pobytu w szpitalu w Oskarshamn w 1892 roku.

Próby postawienia diagnozy kończyły się niepowodzeniem. Lekarze podejrzewali nawet schorzenia neurologiczne, lecz brakowało medycznych podstaw do takich wniosków. Część specjalistów sugerowała, że między matką a Karoliną może istnieć tajemnica, której nie znała reszta rodziny. Pojawiały się głosy, że dziewczyna w rzeczywistości nie spała przez cały czas, a matka mogła ukrywać przed światem prawdę o stanie córki.

„Śpiąca Królewna” otwiera oczy

W 1905 roku matka Karoliny zmarła. Opiekę nad kobietą przejął 80-letni ojciec, który wkrótce zatrudnił gospodynię do pomocy w domu. Nowa opiekunka zauważyła, że Karolina nigdy nie opuszcza łóżka, ale jej włosy i paznokcie są zadbane, w domu czasami znikały słodycze, a przedmioty zmieniały swoje miejsca. Te drobne szczegóły wzbudzały wątpliwości co do autentyczności stanu Karoliny.

Przełom nastąpił 3 kwietnia 1908 roku. Po 32 latach Karolina nagle otworzyła oczy. Była wychudzona, osłabiona, nie rozpoznała rodzeństwa i płakała, pytając o matkę. Wkrótce zaczęła stopniowo odzyskiwać siły, a po kilku tygodniach była w stanie pomagać w gospodarstwie.

Wieść o „Śpiącej Królewnie z Oknö” obiegła całą Szwecję. Do małej chatki przybywali dziennikarze, lekarze i ciekawscy mieszkańcy okolicy. Karolina, mimo wieloletniej izolacji, zaskakiwała otwartością i pogodą ducha. Po przebudzeniu odwiedziła ją dawna nauczycielka, która przekonała się, że Karolina pamiętała wydarzenia sprzed snu i potrafiła czytać.

Medyczny cud czy genialna mistyfikacja?

Nie brakowało głosów, że przypadek Karoliny Olsson to mistyfikacja, mająca ukryć rodzinny sekret – jaki? Nie wiadomo.

W 1910 roku sprawą zainteresował się psychiatra Harald Fröderström ze Sztokholmu. Po osobistym spotkaniu z Karoliną uznał, że nie wyglądała na swoje lata, była uprzejma i inteligentna, choć miała braki w wiedzy ogólnej. Fröderström doszedł do wniosku, że przyczyną długiego snu mogły być psychiczne zaburzenia woli, wzmocnione przez nadopiekuńczą matkę, która utrzymywała córkę w stanie „choroby”. Jego zdaniem niemożliwe było, by przez tyle lat Karolina nie jadła ani nie korzystała z toalety bez pomocy matki.

Po przebudzeniu Karolina wiodła stosunkowo normalne życie, chętnie pomagała w domu, a nawet regularnie przemierzała pieszo długą drogę do miasteczka Mönsterås po sprawunki. Zmarła w 1950 roku, mając 88 lat.

Od świec do żarówek Edisona: Przespać rewolucję

Podczas gdy Karolina spała, świat wokół niej nie stał w miejscu. W tym czasie Edison wynalazł żarówkę, w Paryżu otwarto wieżę Eiffla, bracia Lumière zorganizowali pierwszy pokaz filmowy, a Henry Ford rozpoczął produkcję samochodów. Kiedy Karolina otworzyła oczy, świat był już zupełnie inny niż ten, który pamiętała z dzieciństwa.

Jej historia do dziś pozostaje jedną z największych zagadek. Czy rzeczywiście spała przez 32 lata? A może była ofiarą rodzinnych tajemnic, które nigdy nie wyszły na jaw?