China vs. Verenigde Staten: Welke luchtmacht is de meest dominante?

• China daagt de Amerikaanse luchtsuperioriteit uit met speciaal voor dit doel gebouwde stealthgevechtsvliegtuigen.
• Industriële schaal weegt zwaarder dan marginale technologische superioriteit in een langdurig conflict.
• China produceert meer dan de Verenigde Staten om de bestaande Amerikaanse voordelen teniet te doen.

De Verenigde Staten hebben lange tijd het beeld in stand gehouden van onbetwiste dominantie op het gebied van de vijfde generatie stealthluchtvaart, waarbij de F-22 Raptor en de F-35 Lightning II de kern vormden van hun luchtmacht.

De Volksrepubliek China is echter naar voren gekomen als een geduchte concurrent, die het Amerikaanse monopolie op stealthtechnologie uitdaagt. Hoewel Washington Chinese vliegtuigen vaak afdoet als inferieure kopieën, vervaagt dit perspectief naarmate de Chinese expertise op het gebied van STEM-vakgebieden en hightech-industrialisatie in een stroomversnelling komt.

Luchtsuperioriteit: F-22 vs. J-20

Een vergelijking van de belangrijkste gevechtsvliegtuigen voor luchtsuperioriteit laat duidelijk verschillende strategische doelstellingen zien. De F-22 Raptor, waarvan slechts 183 exemplaren zijn gebouwd, werd ontworpen voor kortere gevechtsmissies boven Europa tijdens de late Koude Oorlog, wat resulteerde in een gevechtsradius van ongeveer 850 kilometer.

De Chinese J-20 ‘Mighty Dragon’ daarentegen is speciaal gebouwd voor de enorme afstanden in de Indo-Pacifische regio en beschikt dankzij zijn omvang en brandstofcapaciteit over een aanzienlijk grotere gevechtsradius van bijna 2.000 kilometer. Terwijl de F-22 is uitgerust met een 20 mm-kanon en de AIM-120D-raket, maakt de J-20 gebruik van de PL-15, die een superieur bereik biedt, en van WS-15-motoren met stuwkrachtvectoring voor een hoge wendbaarheid.

Multifunctionele capaciteiten: F-35 vs. J-35

Op het gebied van multifunctionele inzet is de F-35 een volwassen, eenmotorige platform dat door verschillende takken van het Amerikaanse leger en bondgenoten wordt ingezet. Het wordt gewaardeerd om de kracht en efficiëntie van de Pratt & Whitney F135-motor en het vermogen om over te schakelen naar de ‘beast mode‘, waarbij stealth wordt opgeofferd ten gunste van meer externe bewapening.

Het Chinese antwoord, de J-35, is een tweemotorig vliegtuig dat is ontworpen voor zowel operaties vanaf het land als vanaf vliegdekschepen. Hoewel het zich nog in de ontwikkelingsfase bevindt, haalt het snelheden tot Mach 2,2 en kan het een verscheidenheid aan precisiegeleide munitie en antischipraketten inzetten.

Industriële kloof

De kritieke kwetsbaarheid voor de Verenigde Staten ligt niet noodzakelijkerwijs in de technologische kwaliteit, maar in de industriële capaciteit. Hoewel de VS meer dan 800 F-35’s en een kleine vloot F-22’s in gebruik hebben, kunnen ze de productielijn van de Raptor niet opnieuw opstarten.

China heeft ondertussen al ongeveer 500 J-20’s in dienst genomen en voegt daar jaarlijks zo’n 120 aan toe. Bovendien streeft Peking ernaar de productie van de J-35 tegen de jaren 2030 op te schalen tot meer dan 1.000 eenheden per jaar.

Uiteindelijk is de doorslaggevende factor in een grootschalig conflict niet welk vliegtuig net iets geavanceerder is, maar welk land massaproductie kan volhouden. De geschiedenis leert dat superieure techniek – zoals die te zien was in Duitse vliegtuigen tijdens de Tweede Wereldoorlog – een gebrek aan volume niet kan compenseren.

De echte dreiging is het vermogen van China om de Verenigde Staten te overtreffen in productie met platforms die voldoende geavanceerd zijn om de Amerikaanse voordelen teniet te doen. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!