Was je op school een echte pestkop? Dan kun je de universiteit wel vergeten in Zuid-Korea

Gabi Verbergcorrespondent Oost-Azië

Wie zich in Zuid-Korea flink schuldig heeft gemaakt aan pesten, wordt steeds vaker van universiteiten geweerd. Al jaren kampt het land met een pestepidemie, die soms zeer gewelddadige vormen aanneemt.

Ondanks overheidsinitiatieven om het schoolgeweld, zoals pesten in Zuid-Korea wordt genoemd, tegen te gaan, neemt het alleen maar toe.

In Zuid-Korea wordt het succesvol afronden van een goede opleiding gezien als de ultieme manier om economische zekerheid voor de toekomst te garanderen. De druk om te presteren op school is vanaf zeer jonge leeftijd groot. Dat heeft tot gevolg dat Zuid-Korea een van de hoogstopgeleide landen ter wereld is.

Dat heeft wel een prijs: onderzoek van UNICEF laat zien dat Zuid-Korea op de 34e plaats staat van 37 rijke landen op het gebied van mentale gezondheid onder jongeren.

Dat het niet goed gesteld is met het welzijn van jonge Zuid-Koreanen is al jaren bekend. Dat het steeds slechter gaat, eveneens. Zo is zelfdoding onder kinderen al jaren een groot probleem. De stijging van zelfdoding onder jonge mensen wordt onder meer toegeschreven aan pesten.

In Zuid-Korea heeft ieder kind een leerlingendossier. Sinds een paar jaar is het verplicht om aantekeningen van schoolgeweld in te leveren wanneer leerlingen zich aanmelden bij een universiteit. In 2025 gaven 147 universiteiten aan dat ze aantekeningen van schoolgeweld meenamen in hun besluit om studenten wel of niet toe te laten. Vanaf dit schooljaar zijn openbare universiteiten daartoe ook verplicht.

De Nationale Kyungpook Universiteit, een topuniversiteit, was een van de eerste universiteiten die pesten meenamen in hun toelatingsprocedure. Dit jaar wees de universiteit maar liefst 28 leerlingen direct af.

"Wat we met dit beleid willen laten zien, is dat studenten verantwoordelijkheid moeten nemen voor hun gedrag", zegt Yoon Minyoung, vicedecaan van het toelatingsbureau van de Kyungpook Universiteit. "Het veranderen van de toelatingsprocedure zal niet genoeg zijn om het probleem van schoolgeweld aan te pakken", gaat Yoon verder. "Maar toegelaten worden op een universiteit in Zuid-Korea is voor veel mensen van groot belang". Daarom is hij ervan overtuigd dat de universiteit gedragsverandering kan bewerkstelligen.

Een aantekening van schoolgeweld in een leerlingendossier krijg je niet zomaar. Wat er wordt verstaan onder schoolgeweld is vastgelegd in de wet. Wanneer er een melding wordt gemaakt van schoolgeweld, dan wordt er in eerste instantie onderzoek naar gedaan door een speciale commissie, die iedere school in Zuid-Korea moet hebben.

De resultaten van dat onderzoek worden vervolgens overgedragen aan een andere commissie die de straf bepaalt. De wet schrijft negen strafniveaus voor. De lichtste straf, straf nummer één, is schriftelijk excuus aanbieden. De zwaarste straf, nummer negen, is directe verwijdering van school.

"Wij hebben er dit jaar voor het eerst voor gekozen om aanvragen van leerlingen met een strafnummer acht of negen in hun dossier niet in behandeling te nemen", zegt Yoon. Voor lagere strafnummers hanteert de Kyungpook Universiteit puntenvermindering.

Universiteiten mogen zelf bepalen hoe ze aantekeningen van schoolgeweld meenemen bij de toelasting. Wel moeten ze daar openheid over geven.

Onder studenten op de Kyungpook Universiteit krijgt het beleid veel bijval. "Ik zie het vooral als een manier om meer gekwalificeerde leerlingen aan te trekken", zegt Park Kyumin. De studentenambassadeur op de universiteit gelooft dat, nu er zulke directe consequenties aan gedrag worden verbonden, leerlingen zullen uitkijken met pesten en scholen zich meer zullen inspannen om pesten te voorkomen.