Symbol miłosierdzia ponad podziałami. Kościół wspomina go 9 września

1. Kim był św. Piotr Klawer?

2. Zgromadzenie Sióstr Misjonarek św. Piotra Klawera

Wspomnienie św. Piotra Klawera zostało wyznaczone na 9 września, choć święty zmarł 8 września. Przesunięcie wspomnienia o jeden dzień podyktowane było faktem, że 8 września w Kościele świętuje się Narodzenie Najświętszej Maryi Panny.

Wspomnienie jezuickiego misjonarza jest dowolne, co oznacza, że prezbiter sam decyduje, czy podczas liturgii sięgnąć po czytania przybliżające życie i posługę świętego. Dzień ten nie jest również świętem nakazanym dla wiernych, co oznacza, że nie muszą oni uczestniczyć w mszy świętej i powstrzymywać się od prac niekoniecznych.

Kim był św. Piotr Klawer?

Piotr Klawer urodził się 26 czerwca 1580 roku w Verdú, dzisiejszej Katalonii w Hiszpanii w zamożnej rodzinie ziemiańskiej. Gdy był dzieckiem, stracił matkę i starszego brata. W 1596 roku rozpoczął studia w Barcelonie u jezuitów.

W niedługim czasie wstąpił do zakonu. Swoje studia filozoficzne kontynuował na Majorce, gdzie spotkał św. Alfonsa Rodrígeza, który to przewidział mu posługę wśród czarnoskórych. Zanim jednak to się stało, Piotr kontynuował studia teologiczne w Barcelonie.

Gdy jezuici otworzyli misję w Kolumbii, wysłano do niej Piotra, aby służył czarnoskórym zwożonym do Ameryki Południowej z Afryki w roli niewolników. Kiedy święty zobaczył, w jak tragicznych warunkach przewożeni są mieszkańcy Afryki i w jak okropnym stanie psychicznym i cielesnym są, postanowił w całości się im poświęcić.

W tamtych czasach nie traktowano afrykańskich niewolników jak ludzi. Uważano, że nie mają duszy, przewożono ich w trudnych warunkach, a na lądzie dziesiątkowały ich kolejne choroby i epidemie.

Piotr Klawer postanowił wynagrodzić im te krzywdy. Dodał na karcie ślubów słynną łacińską deklarację: Petrus Claver, Aethiopum semper servus "Piotr Klawer, sługa Etiopczyków na zawsze", przy czym mianem Etiopczyków określano wówczas ogół czarnoskórych mieszkańców Afryki.

Działalność Klawera nie ograniczała się jedynie do nawracania i nauki o Bogu. Jezuita opatrywał rany, zanosił świeżą wodę i pożywienie, zaspokajał podstawowe potrzeby. Wyjaśniał także podstawy wiary katolickiej i udzielał chrztu. Szacuje się, że ochrzcił kilka tysięcy czarnoskórych z Afryki.

Piotr Klawer zmarł 8 września 1654 roku. Papież Pius IX ogłosił go błogosławionym 16 lipca 1851 roku. Jego kanonizacja nastąpiła dopiero 15 stycznia 1888 roku za pontyfikatu papieża Leona XIII. Na ołtarze został wyniesiony wraz ze swoim duchowym opiekunem Alfonsem Rodríguezem. W 1896 roku ogłoszono św. Piotra Klawera oficjalnym patronem misji wśród czarnoskórych.

Relikwie św. Piotra Klawerego zostały umieszczone pod ołtarzem Kościoła pod jego wezwaniem w Kartagenie. Jego grób stał się celem wielu pielgrzymek. Odwiedził go również Jan Paweł II w 1986 roku. Świętego wspominał również papież Franciszek podczas pielgrzymki do jego grobu w 2017 roku.

Zgromadzenie Sióstr Misjonarek św. Piotra Klawera

Do rozwoju kultu i kontynuacji misji św. Piotra Klawerego przyczyniła się bł. Maria Teresa Ledóchowska. Zakonnica w 1894 wobec dramatu niewolnictwa w Afryce postanowiła założyć sodalicję dla Misji Afrykańskich.

Jako patrona obrała właśnie św. Piotra Klawerego. Z czasem inicjatywa ta przekształciła się w pełnoprawne zgromadzenie zakonne - Sióstr Misjonarek św. Piotra Klawera zwanych klaweriankami.