Chciał dobrze, ale przeszarżował. 60-latek zniszczył sobie nerki witaminą D. Lekarze radzą, ile jej przyjmować
Związek ten znany jest także jako "witamina kości". W 1922 r. amerykański biochemik Elmer McCollum odkrył bowiem, że krzywica kości jest spowodowana brakiem ważnej substancji rozpuszczalnej w tłuszczach. Kości dzieci cierpiących na tę chorobę są w najgorszym przypadku krzywe i osłabione. McCollum początkowo podejrzewał, że chodzi o witaminę A [którą sam odkrył parę lat wcześniej — red.]; ale później doszedł do wniosku, że chodzi o inny związek, który nazwał witaminą D. Uznał, że organizm pobiera ją z otoczenia wraz z pokarmem, co jest charakterystyczną cechą witamin.
Czytaj nas częściej w Google
Jaką funkcję pełni witamina D? W największym skrócie sprawia, że wapń jest włączany do kości. Na tym jednak nie wyczerpuje się spektrum jej działania: mówi się, że wzmacnia układ odpornościowy, pomaga żyć dłużej osobom chorym na raka, a nawet chroni przed demencją. Wszystko to sprawia, że rynek suplementów zawierających witaminę D kwitnie; tylko w Niemczech każdego roku sprzedawanych jest ponad 12 mln opakowań takich specyfików dostępnych bez recepty.
W Nowej Zelandii i w USA już co druga osoba powyżej 50. roku życia przyjmuje witaminę D w postaci tabletek, kropli lub proszku. W jakich ilościach jednak potrzebuje jej organizm? Mało znany fakt jest bowiem taki, że witaminę D można przedawkować — z bardzo poważnymi konsekwencjami dla organizmu. W Niemczech głośny stał się przykład 60-letniego mężczyzny, który w wyniku nadmiernej suplementacji zniszczył sobie kompletnie nerki i wymaga teraz regularnych dializ. Inna sprawa dotyczyła siedmiomiesięcznego dziecka, któremu rodzice podawali witaminę D w dawce 50-krotnie wyższej niż zalecana dla dorosłych.
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.