محکومیت کارنامه حقوق بشری ایران در مجمع عمومی سازمان ملل با تأکید بر تشدید آزار و سرکوب بهائیان
کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد بار دیگر کارنامه حقوق بشری حکومت ایران را محکوم کرد و توجهها را به تشدید آزار و سرکوب اقلیت دینی بهائی جلب کرد، در حالی که نزدیک به پنج دهه تبعیض و سرکوب نظاممند علیه بهائیان همچنان بیوقفه ادامه دارد.
این قطعنامه که با ۷۶ رأی موافق، ۲۷ رأی مخالف و ۶۴ رأی ممتنع به تصویب رسید، نگرانی جدی را نسبت به نقضهای گسترده حقوق بشر در ایران منعکس میکند؛ از جمله مواردی که زنان، اقلیتهای دینی و قومی و دیگر گروههای آسیبپذیر را هدف قرار میدهد. در این قطعنامه بهویژه بر آزار و سرکوب سازمانیافتهٔ بهائیان ایران تأکید شده و نسبت به گزارشهای مربوط به اعدامهای نمایشی و شکنجهٔ بازداشتشدگان بهائی با هدف وادار کردن آنان به اعترافات اجباری برای پخش از تلویزیون دولتی ابراز نگرانی شده است.
این قطعنامه در حالی به تصویب رسید که آزار و سرکوب بهائیان در سراسر ایران بهشدت افزایش یافته است. در ماههای اخیر، یورشهای خشونتآمیز به خانههای بهائیان در چندین شهر با سطحی بیسابقه از خشونت، بیرحمی و تلاش برای تحقیر همراه بوده است. در برخی موارد، مأموران عمداً کوشیدهاند والدین را در برابر فرزندانشان تحقیر کنند، خردهشیشه را با غذای خانوادهها مخلوط کردهاند، وسایل خانه را از بین بردهاند و اموال شخصی خانوادهها را ضبط کرده و بهعنوان «غنیمت» میان مأموران تقسیم کردهاند.
در بروجرد، در پی یورش به خانههای بهائیان و غارت آنها، مأموران حکومتی خانهٔ یکی از بهائیان را به آتش کشیدند. در اصفهان بیش از ١٠ زن بهائی زندانی شدند. در یزد و شیراز نیز به شمار زیادی از خانهها، محلهای کار و گردهماییها یورش برده شد، اموال مصادره شد و محلهای کسب پلمب شدند. این رویدادها بخشی از کارزاری رو به گسترش برای آزار و سرکوب خشونتآمیز بهائیان در ایران است، کارزاری که موجب شده خانوادههای بهائی در فضایی آکنده از ترس و ناامنی زندگی کنند.
راشل بیانی، نمایندهٔ ارشد جامعهٔ جهانی بهائی در سازمان ملل متحد، گفت: «واقعیت زندگی برای یک بهائی در ایران به وضعیتی تحملناپذیر تبدیل شده است، چراکه اقدامات بیرحمانهٔ روزمره حتی به خصوصیترین حریم زندگی خانوادگی نیز راه یافته است. حقارت و پستیِ برخی از این اقدامات بهراستی منزجرکننده است و نشان میدهد که مقامات تا چه اندازه پیش رفتهاند تا زندگی روزمره را برای بهائیان دشوار سازند. مهمتر از همه، این اقدامات نشان میدهد که تعصب دینی، و نه هیچیک از بهانههای دیگری که مطرح میشود، علت واقعی این آزار و سرکوب است.» او افزود: «این قطعنامه بار دیگر پیامی روشن و یکپارچه از سوی جامعهٔ بینالمللی است مبنی بر اینکه این بیرحمیها باید متوقف شود و ایران باید فوراً به نقض حقوق بشر پایان دهد.»
مای ساتو، گزارشگر ویژهٔ سازمان ملل متحد در امور ایران، در سخنان خود در کمیتهٔ سوم مجمع عمومی، تداوم آزار و سرکوب بهائیان را برجسته ساخت. او در گزارش خود به مجمع عمومی نیز نمونههایی از آزار و سرکوب این جامعه، از جمله یورشها، تعطیلی کسبوکارهای بهائیان، مصادرهٔ اموالشان و آزار و اذیت آنان را مستند کرده است. هیئت مستقل بینالمللی حقیقتیاب دربارهٔ ایران نیز تأکید کرد که بهائیان همچنان به دلیل هویت دینیشان مورد آزار و سرکوب قرار میگیرند. این نگرانیها در همان نشست از سوی چندین کشور عضو نیز مطرح شد.
پیش از تصویب این قطعنامه، دبیرکل سازمان ملل متحد نیز در گزارش خود به تاریخ ۶ مرداد ۱۴۰۵ تشدید سرکوب جامعهٔ بهائی در ایران را مستند کرده بود. در کمال شگفتی، نمایندگی ایران در سازمان ملل متحد، در جریان بررسی حقوق اقلیتها در کمیتهٔ سوم، یافتههای این گزارش دربارهٔ بهائیان را زیر سؤال برد و خواستار ارائهٔ اطلاعات دقیق و قابل راستیآزمایی شد.
خانم بیانی در همین زمینه گفت: «یافتن اطلاعات دقیق و قابل راستیآزمایی دربارهٔ آزار و سرکوب بهائیان در ایران دشوار نیست. این یکی از مستندترین نمونههای آزار و سرکوب سازمانیافته در جهان است. برخی از قانعکنندهترین شواهد از سوی خودِ حکومت ایران ارائه شده است. دستورالعملهای رسمی، بخشنامهها، دستورهای اداری و احکام قضایی این حکومت، ردپای مستقیم و مستندی از این آزار و سرکوب به دست میدهند که از طریق وبسایت خانهٔ اسناد بهائیستیزی در ایران در دسترس عموم است؛ وبسایتی که بیش از ۱۳،۰۰۰ سند را در بر دارد.»
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.