Tu 42 km to dopiero rozgrzewka. Oto najbardziej mordercze maratony świata

Maraton ma 42,195 km. Dla uczestników tych zawodów to dystans, który często mija jeszcze przed pierwszym poważnym kryzysem. Dalej są wielodniowe etapy, dziesiątki tysięcy metrów przewyższenia, noc bez snu, zimno lub upał oraz rygorystyczne limity czasu.

Nie istnieje jeden obiektywny ranking najtrudniejszych biegów świata. O skali wyzwania decydują nie tylko kilometry, ale też wysokość, pogoda, nawierzchnia, obowiązkowy sprzęt i zasady konkretnej edycji. Jedno jest pewne: poniższe imprezy nie są zwykłymi maratonami. To ultramaratony dla bardzo doświadczonych zawodników.

Hardrock 100. Ponad 160 km wysoko w Górach Skalistych

Nazwa może mylić: „100” oznacza mile, a nie kilometry. Hardrock 100 w Kolorado ma 101,8 mili, czyli blisko 164 km. Organizatorzy podają, że suma podejść wynosi ponad 33 tys. stóp – to około 10,2 km w pionie.

Trasa prowadzi przez San Juan Mountains, na średniej wysokości przekraczającej 3,3 tys. m n.p.m. Biegacze mierzą się tu z długimi podejściami, stromymi zejściami, zmienną pogodą i trudną orientacją w górskim terenie. Symboliczny finał? Zawodnicy, którzy docierają do mety, całują namalowaną na skale głowę barana.

Najzimniejszy na świecie ekstremalny wyścig długodystansowy, czyli Yukon Arctic Ultra

Tu największym rywalem nie zawsze jest dystans, lecz temperatura. Yukon Arctic Ultra rozgrywany jest zimą w Kanadzie, a uczestnicy pokonują trasę pieszo, na rowerze lub na nartach. W programie zawodów pojawiały się warianty sięgające około 700 km.

Mróz, wiatr, śnieg i konieczność samodzielnego transportowania obowiązkowego wyposażenia sprawiają, że każdy postój trzeba dokładnie zaplanować. W takich warunkach błąd sprzętowy może oznaczać wycofanie z rywalizacji. Organizatorzy zapowiadają kolejną edycję Yukon Arctic Ultra na luty 2027 roku.

Dragon’s Back Race. Sześć dni przez kręgosłup Walii

Dragon’s Back Race jest rozgrywany na trasie z Conwy do Cardiff, przez górzysty „kręgosłup” Walii. Obecna formuła to sześć etapów, około 380 km i blisko 16,4 tys. metrów przewyższenia.

To nie jest bieg dla tych, którzy liczą wyłącznie na oznaczenia trasy. Oprócz kondycji potrzebne są umiejętności nawigacyjne oraz doświadczenie w poruszaniu się po wymagającym górskim terenie. Deszcz, wiatr i szybko zmieniająca się widoczność potrafią całkowicie zmienić charakter kolejnego dnia rywalizacji.

Tor des Géants. 330 km i 24 tys. metrów podejść

Włoska Dolina Aosty jest areną jednego z najbardziej rozpoznawalnych biegów ultra w Alpach. TOR330 – Tor des Géants ma 330 km, a suma przewyższeń wynosi około 24 tys. metrów. Limit czasu to 150 godzin.

Na trasie uczestnicy przekraczają wysokogórskie przełęcze i funkcjonują przez kilka dób z minimalną ilością snu. Właśnie połączenie dystansu, wysokości, pogody oraz konieczności zarządzania zmęczeniem buduje legendę tych zawodów. Edycja 2026 odbywa się od 13 do 19 września.

La Ultra – The High. Himalaje i trzy przełęcze powyżej 5 tys. m

La Ultra – The High to bieg w indyjskim Ladakhu, regionie położonym w Himalajach. Najdłuższy wariant liczy 333 km, a limit czasu wynosi 72 godziny. Trasa trzykrotnie osiąga wysokość ponad 5 tys. m n.p.m. Na tej wysokości problemem jest nie tylko zmęczenie. Organizm musi radzić sobie z rozrzedzonym powietrzem, ryzykiem choroby wysokościowej i dużymi różnicami temperatur. 

To jeden z tych ultramaratonów, w których doświadczenie wysokogórskie ma znaczenie porównywalne z szybkością biegu.

Spartathlon. Z Aten do Sparty, czyli 246 km śladami antycznej legendy

To jeden z najbardziej prestiżowych biegów ultra na świecie. Spartathlon prowadzi z Aten do Sparty, ma 246 km, a zawodnicy muszą zmieścić się w limicie 36 godzin i zaliczać kolejne punkty kontrolne w wyznaczonym czasie.

Zawody nawiązują do opowieści o posłańcu Filippidesie, który miał pobiec z Aten do Sparty po pomoc przed bitwą pod Maratonem. Współcześnie na trasie decydują przede wszystkim odporność na narastające zmęczenie, upał oraz bezwzględne limity. Meta znajduje się przy pomniku króla Leonidasa.

Granica nie kończy się na mecie

W ultramaratonach nie wygrywa wyłącznie ten, kto biega najszybciej. Liczą się również umiejętności nawigacyjne, sen, żywienie, odporność na pogodę i umiejętność podjęcia decyzji o wycofaniu, gdy bezpieczeństwo jest zagrożone. Organizatorzy wymagają zwykle doświadczenia w długich biegach, badań medycznych oraz obowiązkowego wyposażenia.

Dla większości biegaczy maraton pozostanie celem samym w sobie. Dla nielicznych jest początkiem drogi do zawodów, na których 42 km to zaledwie pierwszy rozdział.

Inspiracją do zestawienia był materiał Red Bull Polska o ekstremalnych biegach. Dane dotyczące dystansów i zasad warto każdorazowo sprawdzać na stronach organizatorów – mogą zmieniać się między edycjami.