China publiceert eerste video van lancering van hypersonische raket YJ-21

- De Chinese H-6K-bommenwerper kan nu hypersonische YJ-21-raketten afvuren op vliegdekschepen.
- Deze wapens met een snelheid van Mach 10 omzeilen traditionele luchtverdedigingssystemen dankzij hun extreme snelheid en kinetische energie.
- Bijtanken in de lucht vergroot het aanvalsbereik, waardoor een enorme maritieme buffer kan worden gecreëerd.
De Chinese staatsmedia hebben de eerste beschikbare video onthuld van een H-6K-bommenwerper die de YJ-21 ballistische antischipraket afvuurt. Hoewel het wapen voor het eerst aan het publiek werd getoond tijdens de Zhuhai Airshow in 2018, biedt deze beelden de eerste blik op het wapen in actie.
— PLA Military Updates🇨🇳 (@PLA_MilitaryUpd) October 14, 2026We got the first visuals of a YJ-21 Hypersonic Air-Launched Anti-Ship Ballistic Missile being launched by a H-6K Bomber.
It has a incredible range of 1500km and hits its target at MACH 10 with a 750KG Penetration Warhead, capable of punching a hole from top through bottom. pic.twitter.com/l15RlRzfIl
Bedreiging voor Amerikaanse vliegdekschepen
Deze hypersonische raket is ontworpen om grote marineschepen, met name vliegdekschepen, vanaf extreme afstanden aan te vallen. Door een aeroballistische vliegroute te volgen in plaats van een standaard kruisvluchtbaan, kan de raket een eindsnelheid van Mach 10 bereiken en een kruissnelheid van meer dan Mach 6 aanhouden. Zo vormt hij een grote bedreiging voor Amerikaanse vliegdekschipgroepen door zijn kinetische energie en zijn vermogen om luchtverdedigingssystemen te omzeilen.
Bereik tot 2.000 kilometer
Omdat de YJ-21 lichter is dan de strategische raketten die door H-6N-bommenwerpers worden vervoerd, kan een enkele H-6K tot vier van deze eenheden vervoeren. Dankzij deze capaciteit kunnen bommenwerpereskaders massale aanvallen uitvoeren om vijandelijke verdedigingslinies te overweldigen.
Bovendien heeft de uitbreiding van de Chinese Y-20-vloot voor bijtanken in de lucht het operationele bereik van deze bommenwerpers vergroot, waardoor ze doelen kunnen raken die veel verder van de kust liggen. Hoewel het bereik wordt geschat op 1.000 tot 2.000 kilometer, hangt de effectiviteit ervan af van nauwkeurige geleidings- en doelgegevens om bewegende schepen op dergelijke afstanden te raken.
Chinese raketten
De YJ-21 is grotendeels de opvolger van de YJ-12, een supersonische raket die in de jaren 2010 werd ontwikkeld. De YJ-12 had een snelheid van meer dan Mach 3 vliegt en een bereik van 400 kilometer. De raket viel het U.S. Naval War College op door zijn vermogen om van buiten het bereik van westerse verdedigingssystemen schepen aan te vallen.
Recente simulaties van het Pentagon wijzen erop dat het Volksbevrijdingsleger van plan is een gemengd arsenaal van subsonische, supersonische en hypersonische wapens – waaronder zowel de YJ-12 als de YJ-21 – in te zetten, in combinatie met cyber- en antisatellietmiddelen, om geavanceerde zeestrijdkrachten uit te schakelen.
YJ-20
De vanuit de lucht gelanceerde YJ-21 (ook wel de KD-21 genoemd) is waargenomen tijdens oefeningen in de buurt van Taiwan. Toch blijft de variant die vanaf schepen is gelanceerd onderwerp van discussie. De aandacht is grotendeels gericht op de YJ-20, een compactere hypersonische raket die compatibel is met de verticale lanceersystemen van Type 055- en 052D-torpedobootjagers, evenals met diverse klassen onderzeeërs.
Hoewel sommige vroege berichten de YJ-21 in verband brachten met torpedobootjagers, zijn de meeste analisten er nu van overtuigd dat bij de vanaf schepen gelanceerde tests juist de YJ-20 werd gebruikt. Hoe dan ook, deze ontwikkelingen staan centraal in de Chinese strategie om een maritieme bufferzone te creëren om vijandige marines weg te houden van de Chinese kusten. (fc)
Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.