Tajemniczy grzyb jak z horroru. Co zrobić, gdy spotkasz go w lesie?

Wygląda jak ludzki mózg, rośnie na martwym drewnie i wzbudza niemałe emocje wśród grzybiarzy. Kisielnica czarniawa (kędzierzawa) – bo o niej mowa – to jeden z najbardziej niezwykłych grzybów, jakie można spotkać w polskich lasach. Czym dokładnie jest ten osobliwy organizm i czy powinniśmy się go obawiać?

Kisielnica czarniawa, zdj. ilustracyjne, autor Roberto Dani /Shutterstock

Grzyb, który przypomina ludzki mózg

Kisielnica czarniawa (Exidia nigricans) to grzyb, który zdecydowanie wyróżnia się na tle innych leśnych mieszkańców. Jego galaretowata, pofałdowana struktura i brązowawy kolor sprawiają, że przypomina ludzki mózg. Nic dziwnego, że często budzi zdziwienie, a nawet niepokój u osób, które natkną się na niego podczas spaceru po lesie.

Ten nietypowy grzyb rośnie głównie na martwym drewnie drzew liściastych, takich jak dęby czy buki. Najczęściej można go spotkać wiosną i zimą, choć zdarza się, że pojawia się również w innych porach roku, jeśli tylko warunki są odpowiednie – przede wszystkim wysoka wilgotność.

Kisielnica pod lupą naukowców

Kisielnica czarniawa jest szeroko rozpowszechniona w Europie, w tym także w Polsce. Jej obecność świadczy o zdrowiu ekosystemu leśnego – rozkłada martwe drewno, przyczyniając się do obiegu materii w przyrodzie.

Co ciekawe, kisielnica nie jest pasożytem, lecz saprotrofem, czyli organizmem odżywiającym się martwą materią organiczną. Jej owocniki mogą osiągać nawet 10 cm średnicy, a ich konsystencja przypomina galaretkę. W dotyku są śliskie i wilgotne, co dodatkowo potęguje wrażenie obcowania z czymś nie z tego świata.

Czy kisielnica jest jadalna?

To pytanie zadaje sobie wielu grzybiarzy. Odpowiedź brzmi: nie. Kisielnica czarniawa nie jest trująca, ale jej galaretowata konsystencja i brak wyrazistego smaku sprawiają, że nie trafia na talerze.

Fascynujący mieszkaniec lasu

Kisielnica czarniawa to doskonały przykład na to, jak różnorodny i zaskakujący potrafi być świat grzybów. Choć jej wygląd może budzić mieszane uczucia, nie ma powodów do obaw – to pożyteczny i nieszkodliwy element leśnego ekosystemu.