صدور حکم ۲۱۷ سال حبس برای ۳۲ شهروند بهایی در شش ماه
برخوردهای امنیتی و قضایی با شهروندان بهایی در ایران طی ماههای گذشته بهطور چشمگیری افزایش یافته است. در این مدت، دهها شهروند بهایی در شهرهای مختلف کشور بازداشت شدهاند یا پس از طی مراحل قضایی، برای اجرای احکام حبس به زندان منتقل شدهاند. بررسی احکام منتشر شده نشان میدهد که تنها در شش ماه گذشته، دستکم ۳۲ شهروند بهایی از سوی دادگاههای انقلاب در سراسر کشور، در مجموع به ۲۱۷ سال و دو ماه و ۲۵ روز حبس محکوم شدهاند.
این آمار تنها شامل افرادی است که خبر صدور احکام آنها اطلاعرسانی شده است و نمیتوان آن را تصویری کامل از شمار شهروندان بهایی محکومشده در این دوره دانست. تعدادی از شهروندان بهایی، به دلایل مختلف از جمله ترس از تشدید فشارهای امنیتی، تهدید یا توصیه و فشار عوامل قضایی، از اطلاعرسانی درباره احکام صادرشده خودداری میکنند.
برخی از این شهروندان امیدوارند سکوت و رسانهای نکردن پروندههایشان مانع افزایش فشارها شود، از تشدید مجازات جلوگیری کند یا زمینه تبدیل حکم زندان به مجازاتهای جایگزین، از جمله تعلیق اجرای حکم یا استفاده از پابند الکترونیکی، را فراهم آورد. گروهی نیز نگراناند که اطلاعرسانی درباره پروندهشان موجب تسریع روند اجرای حکم و احضار آنها برای تحمل دوران محکومیت شود. در نتیجه، بخشی از احکام صادر شده علیه شهروندان بهایی همچنان رسانهای نشدهاند.
این آمار نشان میدهد که برخورد قضایی با بهاییان محدود به یک شهر یا استان نیست و شهروندان این جامعه مذهبی در نقاط مختلف ایران با اتهامات و الگوهای مشابهی از پیگرد قضایی مواجهاند.
اتهامهای مشابه؛ بهایی بودن بدون ذکر صریح نام آیین بهایی
یکی از ویژگیهای مشترک پروندههای قضایی شهروندان بهایی، شباهت اتهامهایی است که در دادگاههای انقلاب علیه آنان مطرح میشود. در بسیاری از این پروندهها، اتهامهایی مانند «اداره یا عضویت در گروه یا جمعیت با هدف برهم زدن امنیت کشور» با استناد به مواد ۴۹۸ و ۴۹۹ قانون مجازات اسلامی مطرح میشود. این اتهامها در عمل به فعالیتهای مرتبط با جامعه بهایی و باور مذهبی افراد اشاره دارند، بیآنکه لزوماً نام آیین بهایی بهصراحت در عنوان اتهام ذکر شود.
در کنار این مواد، بند ۲ ماده ۵۰۰ مکرر قانون مجازات اسلامی نیز به یکی از مبانی مهم صدور احکام علیه شهروندان بهایی تبدیل شده است. این ماده فعالیتهای آموزشی و تبلیغی مرتبط با آنچه قانونگذار «انحرافی» و مغایر یا مخل به شرع مقدس اسلام میخواند، هدف قرار میدهد. طی سالهای اخیر، قضات دادگاههای انقلاب با استناد به این ماده، فعالیتهای مختلف شهروندان بهایی، از جمله فعالیتهای آموزشی، فرهنگی، هنری، ورزشی، اجتماعی و حتی اقتصادی را در پروندههای قضایی بهعنوان مصادیق اتهامی مطرح کردهاند؛ فعالیتهایی که در شرایط عادی بخشی از زندگی اجتماعی و مدنی شهروندان محسوب میشوند، اما برای بهاییان میتوانند به مبنایی برای تشکیل پرونده و صدور احکام حبس، جزای نقدی و محرومیت از حقوق اجتماعی تبدیل شوند.
در چنین شرایطی، مرز میان فعالیت مدنی و جرمانگاری برای بهاییان ایران مخدوش شده است و حتی فعالیتهایی که میتوانند در راستای کمک به دیگران، آموزش، توسعه فرهنگی یا مشارکت اجتماعی باشند، در معرض تعقیب قضایی قرار گرفتهاند. با توجه به اینکه از تصویب ماده ۵۰۰ مکرر مدت زیادی نمیگذرد، استفاده از آن برای تعقیب و محکومیت شهروندان بهایی این پرسش را مطرح میکند که آیا این ماده در عمل به ابزاری برای جرمانگاری فعالیتهای عادی و مدنی این جامعه مذهبی تبدیل شده است؟
تهران در صدر آمار محکومیتها؛ ۱۰۵ سال حبس برای هفت شهروند بهایی
بررسی پراکندگی جغرافیایی احکام صادرشده نشان میدهد که این ۳۲ شهروند بهایی در ۱۲ شهر ایران، شامل تهران، مشهد، یزد، کرج، شیراز، زاهدان، کرمان، اصفهان، ساری، جویبار، قائمشهر و بابل، به زندان محکوم شدهاند.
تهران با هفت شهروند محکومشده، بیشترین تعداد پروندههای اطلاعرسانیشده را به خود اختصاص داده است. پس از آن، مشهد و کرمان هرکدام با پنج نفر، یزد با چهار نفر، اصفهان، ساری و کرج هر کدام با دو نفر و شیراز، زاهدان، جویبار، قائمشهر و بابل هرکدام با یک نفر قرار دارند.
توزیع جغرافیایی ۳۲ شهروند بهایی محکومشده
اگر شهرهای استان مازندران بهصورت استانی محاسبه شوند، این استان با پنج شهروند محکومشده، پس از تهران، مشهد و کرمان، یکی از مناطق اصلی تمرکز این پروندهها خواهد بود. پنج شهروند بهایی ساکن مازندران در شهرهای ساری، جویبار، قائمشهر و بابل به حبس محکوم شدهاند.
اما بررسی مجموع سالهای حبس نشان میدهد که شدت مجازاتها در برخی شهرها بهمراتب بیشتر بوده است. هفت شهروند بهایی در تهران در مجموع به ۱۰۵ سال زندان محکوم شدهاند؛ رقمی که بهتنهایی نزدیک به نیمی از مجموع مجازاتهای حبس ثبتشده در این آمار را تشکیل میدهد.
پس از تهران، کرمان با پنج شهروند محکومشده و مجموع ۴۴ سال و شش ماه حبس در رتبه دوم قرار دارد. چهار شهروند بهایی در یزد نیز در مجموع به بیش از ۲۵ سال زندان محکوم شدهاند.
همچنین پنج شهروند ساکن مشهد به بیش از ۱۳ سال زندان و پنج شهروند بهایی در استان مازندران به بیش از ۱۲ سال حبس محکوم شدهاند. پس از این شهرها، اصفهان، شیراز، کرج و زاهدان قرار دارند.
این ارقام نشان میدهد که محکومیتهای صادرشده صرفاً شامل احکام کوتاهمدت یا مجازاتهای محدود نیستند. در برخی پروندهها، شهروندان بهایی با احکام سنگین و چندین سال حبس مواجه شدهاند؛ احکامی که در کنار سایر محدودیتهای اجتماعی و اقتصادی، زندگی فردی و خانوادگی آنان را برای سالها تحت تأثیر قرار میدهد.
جزئیات احکام صادر شده از خرداد تا آبان ۱۴۰۵
بررسی پروندههای اطلاعرسانیشده نشان میدهد که صدور احکام حبس برای شهروندان بهایی در شش ماه گذشته در شهرهای مختلف ایران ادامه داشته است. علاوه بر زندان، برخی از این شهروندان به پرداخت جزای نقدی، محرومیت از حقوق اجتماعی، ممنوعیت خروج از کشور، محرومیت از اشتغال در خدمات دولتی و عمومی و تبعید نیز محکوم شدهاند.
در ادامه، اسامی شهروندان بهایی و جزئیات احکام صادر شده علیه آنان به تفکیک ماه و شهر آمده است.
خرداد ۱۴۰۵
«نویان حجازی»، ساکن جویبار، به هفت ماه و ۱۶ روز حبس تعزیری محکوم شد.
«غزاله رعیت»، ساکن مشهد، به دو سال حبس محکوم شد.
«برسا مالکی»، ساکن مشهد، به دو سال و یک روز حبس تعزیری، پرداخت ۸۰ میلیون تومان جزای نقدی و شش سال محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شد.
«ربیع مالکی»، ساکن مشهد، به یک سال حبس محکوم شد.
تیر ۱۴۰۵
«میترا بندی امیرآبادی»، ساکن یزد، به پنج سال حبس و ۱۰ سال محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شد.
«شیده توکلی»، ساکن تهران، به ۱۱ سال حبس، پرداخت جزای نقدی و محرومیت دائم از اشتغال در خدمات دولتی و عمومی محکوم شد.
«آرمان میثاقیان»، ساکن تهران، به دو سال حبس و دو سال محرومیت از رانندگی، امضای اسناد تجاری و عضویت در گروهها محکوم شد.
مرداد ۱۴۰۵
«افشین حیرتیان»، ساکن تهران، به ۳۱ سال حبس و پرداخت ۳۳۰ میلیون تومان جزای نقدی محکوم شد.
«امین ایمانیان»، ساکن بابل، به یک سال حبس تعزیری محکوم شد.
«معین محمدی»، ساکن یزد، به ۱۶ سال و هفت ماه و ۱۸ روز حبس و انفصال دائم از خدمات دولتی و عمومی محکوم شد.
«فرانک ذبیحی»، ساکن ساری، به دو سال و یک روز حبس تعزیری و دو سال محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شد.
شهریور ۱۴۰۵
«پیام فریدیان»، ساکن مشهد، به دو سال حبس تعزیری محکوم شد.
«وفا کاشفی»، ساکن مشهد، به شش سال حبس تعزیری محکوم شد.
مهر ۱۴۰۵
«رومینا گلی»، ساکن ساری، به پنج سال و هفت ماه و ۱۶ روز حبس و ۱۰ سال محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شد.
«پریسا اسلامی»، ساکن کرج، به یک سال حبس محکوم شد.
«هنگامه شریفینیا»، ساکن تهران، به ۱۵ سال حبس، ۱۰ سال محرومیت از حقوق اجتماعی، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و ممنوعیت عضویت و فعالیت در گروهها محکوم شد.
«فواد عبدالغفاری» و «پیام آگاهی»، هر دو ساکن تهران، هرکدام به ۱۰ سال حبس، ۸۰ میلیون تومان جزای نقدی، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و ممنوعیت عضویت و فعالیت در گروهها محکوم شدند.
«فلورا صمدانی» و همسرش «احمد جعفری»، ساکن یزد، در مجموع به سه سال و شش ماه و دو روز حبس تعزیری محکوم شدند.
«افسانه فردوسیان (دهقانی)» و دخترش «لوا دهقانی»، دو شهروند بهایی ساکن اصفهان، در مجموع به ۱۰ سال حبس، جزای نقدی، محرومیت از حقوق اجتماعی و تبعید محکوم شدند.
«ایمان رحمتپناه»، ساکن شیراز، به پنج سال حبس تحت نظارت پابند الکترونیکی محکوم شد.
«فروغ رام»، ساکن زاهدان، به یک سال حبس تعزیری محکوم شد.
آبان ۱۴۰۵
«آرتین غضنفری»، ساکن تهران، به ۲۶ سال حبس تعزیری محکوم شد.
«پیوند نعیمی»، ساکن کرمان، به ۱۲ سال و شش ماه و یک روز حبس محکوم شد.
«برنا نعیمی»، «ونوس حسینینژاد»، «شکیلا قاسمی» و «ادیب شهبازپور»، شهروندان بهایی ساکن کرمان، هرکدام به هشت سال حبس تعزیری محکوم شدند.
«نازنین عابدینی»، ساکن قائمشهر، به سه سال حبس و هشت سال محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شد.
«بابک شادابی»، ساکن کرج، به چهار ماه حبس محکوم شد.
فراتر از آمار؛ زندگیهایی زیر سایه سرکوب
محکومیت ۳۲ شهروند بهایی به مجموع ۲۱۷ سال و دو ماه و ۲۵ روز زندان در فاصله شش ماه، تنها بخشی از فشارهای قضایی بر این جامعه مذهبی است؛ جامعهای که علاوه بر پیگردهای قضایی، در حوزههایی چون تحصیل، اشتغال، فعالیت اقتصادی و مشارکت اجتماعی نیز با محدودیتهای گسترده روبهروست.
حق آزادی عقیده و مذهب، آزادی بیان و مشارکت در فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی از حقوق بنیادین شناختهشده در اسناد بینالمللی حقوق بشر است. با این حال، پروندههای اخیر نشان میدهد که شهروندان بهایی در ایران همچنان به دلیل باور و هویت مذهبی خود با خطر بازداشت، زندان و محرومیت از حقوق اجتماعی مواجهاند. این آمار، که تنها بر اساس پروندههای اطلاعرسانیشده به دست آمده، صرفاً بیانگر سالهای زندان نیست؛ پشت این ارقام، زندگی افرادی قرار دارد که در کشور خود، آزادی، امنیت شغلی و آرامش خانوادگیشان بهطور مداوم در معرض تهدید قرار دارد.
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.