"To było dobre dziecko". Babcia zamachowcy z Krakowa zabrała głos

– Nie wiem, co go opętało. Przecież do kościoła chodził, choć ostatnio trochę mniej – powiedziała "GW" babcia Michała O. Kobieta wciąż nie może uwierzyć w rozmiar zbrodni: – To było takie dobre dziecko.

Zamach na rynku w Krakowie. Śledź najnowsze informacje w naszej RELACJI NA ŻYWO.

"Sądziłam, że to ktoś podobny"

W sobotę babcia przeczuwała, że dzieje się coś złego, ponieważ syn nie przyjechał po swojskie jajka. Próbowała dodzwonić się do Janusza, Renaty i Michała, ale nikt nie odbierał. O zamachu w Krakowie dowiedziała się od siostrzenicy.

– Pokazała mi zdjęcie w internecie, jak ten zamachowiec leży na posadzce. Boże, czy to nie Michał? Tak pomyślałam, ale powiedzieć tego głośno się nie odważyłam. Sądziłam, że to ktoś podobny, że to nie może być on – wyznała 80-latka w rozmowie z gazetą.

Dopiero o godzinie 22 inna z córek przekazała jej tragiczną wiadomość o morderstwie popełnionym w rodzinnym domu Michała w Ostrowcu Świętokrzyskim. Według rzeczniczki kieleckiej prokuratury, do zbrodni mogło dojść w sobotę rano, prawdopodobnie w czasie śniadania, ponieważ wszystkie trzy ciała odnaleziono w kuchni.

Pasja ojca i mundur na 18-stkę

Maria opowiadała o głębokiej więzi syna Janusza z dziećmi, szczególnie z Michałem. Wspominała również o strzeleckiej pasji syna. Janusz po obowiązkowej służbie wojskowej zapisał się do klubu strzeleckiego i uzyskał pozwolenie na 9 sztuk broni. Chwalił się swoimi osiągnięciami.

– Mamo, zestrzeliłem dwie dziesiątki. W tę samą dziurkę. Tak go nosiło – opisywała Maria. Zwróciła też uwagę, że kupił sejf za 6 tysięcy złotych, co było dla niej niezrozumiałym wydatkiem. To ojciec zaraził Michała pasją do militariów. Na osiemnaste urodziny syn dostał od niego mundur, choć babcia nie była w stanie stwierdzić, czy był to ten sam strój, który sprawca założył podczas ataku w Krakowie. W tym roku 24-latek uzyskał pozwolenie na broń.

Michał pracował jako tokarz i nie wybierał się na studia. Twierdził, że zależy mu na zarabianiu pieniędzy. Babcia określała go jako uczynnego. Na pytanie o ewentualne zradykalizowanie chłopaka 80-latka odparła: – Nic takiego nie dostrzegłam.