دادستانی: متهم پرونده ایران‌اینترنشنال برای پول و بازگشت به ایران با سپاه همکاری کرد
وکیل دادستانی در لندن در جریان محاکمه سه ایرانی متهم به جاسوسی به قصد آسیب‌زدن به خبرنگاران ایران‌اینترنشنال گفت مصطفی سپه‌وند در قبال دریافت پول از و حل پرونده قضایی‌اش در ایران، همکاری با سپاه را پذیرفته و روایت او از تهدید شدن به دست سپاه ساختگی است.
دوشنبه چهارم آبان، در آغاز چهارمین هفته محاکمه در دادگاه سلطنتی وولویچ لندن، سپه‌وند به پرسش‌های جونز، وکیل دادستانی، پاسخ داد. جونز با استناد به پیام‌ها، تماس‌ها و دفاعیات کتبی سپه‌وند، ادعای او درباره همکاری از سر ترس و اجبار را به چالش کشید.
وکیل دادستانی گفت سپه‌وند در صدها پیام و یادداشت صوتی، از پول، نشانی افراد هدف و حل پرونده قضایی‌اش سخن گفته، اما به تهدید شدن اشاره نکرده است. سپه‌وند پاسخ داد تهدیدها در تماس‌های تلفنی مطرح می‌شده و او با تظاهر به همکاری، تلاش می‌کرده مانع آسیب رسیدن به دیگران شود.
دادستانی می‌گوید سپه‌وند، فرهاد جوادی‌منش و شاپور قلعه‌علی‌خانی نوری در همکاری با هم برای دستگاه اطلاعاتی جمهوری اسلامی اطلاعات جمع‌آوری کرده‌اند تا زمینه اعمال خشونت شدید علیه افراد هدف، از جمله مجتبی پورمحسن و کامبیز حسینی، روزنامه‌نگاران ایران‌اینترنشنال، فراهم شود. این سه متهم اتهام‌های خود را رد کرده‌اند.
تایید شرط پرداخت ۱۵۰ هزار پوند
پس از ازسرگیری جلسه، سپه‌وند در پاسخ به تایرون اسمیت، وکیل مدافعش تایید کرد پرداخت ۱۵۰ هزار پوند مشروط به آسیب رساندن به یکی از خبرنگاران ایران‌اینترنشنال بوده است.
اسمیت گفت این مبلغ تنها در صورت آسیب رساندن به یکی از خبرنگاران پرداخت می‌شد و از سپه‌وند خواست، با وجود اعتراض‌هایش به ترجمه پیام‌ها، روشن کند که مبلغ مورد بحث به آسیب رساندن مربوط بوده است. سپه‌وند پاسخ مثبت داد.
اسمیت سپس به پیام صوتی ۳۰ اسفند ۱۴۰۳، پس از رفت‌وآمدها به کینگستون پرداخت و با اصلاح ترجمه بخشی از آن، متنی را خواند که در آن سپه‌وند گفته بود در صورت حضور فرد موردنظر در محل و آماده بودن پول، کار را انجام می‌دهد و اگر آن فرد در نشانی نباشد، مسئولیتش با طرف مقابل است.
وکیل مدافع پرسید آیا سپه‌وند فکر می‌کرده مبلغ ۱۵۰ هزار پوند پرداخت خواهد شد. او پاسخ منفی داد. سپه‌وند در پاسخ به این پرسش که آیا هیچ‌یک از خبرنگاران را دیده یا به کسی آسیب رسانده است نیز گفت نه.
پرسش درباره زمان مطرح شدن نام نوید امامی
یکی از محورهای پرسش‌های جونز، زمان ورود نام نوید امامی به دفاعیات سپه‌وند بود؛ فردی که سپه‌وند او را همکار سفارت جمهوری‌اسلامی در لندن، مرتبط با سپاه، تامین‌کننده نشانی‌ها و عامل تهدید خود معرفی کرده است.
جونز گفت سپه‌وند در بازجویی‌های پلیس و نخستین دفاعیه کتبی خود، ارائه‌شده در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۵ (۳۰ مهر ۱۴۰۴)، نامی از نوید نبرده بود. سپه‌وند در پاسخ به پرسش‌های جداگانه درباره این دو مورد، تایید کرد نام نوید در آن‌ها مطرح نشده بود.
او در عین حال گفت نام نوید را به یک مامور گفته، اما خواسته بود در گزارش ثبت نشود، زیرا نگران جان خانواده‌اش بوده است. سپه‌وند همچنین مدعی شد اطلاعات مربوط به نوید در اختیار وکیلش قرار داشته است.
جونز گفت نام نوید نخستین بار در دفاعیه دوم سپه‌وند در ماه دسامبر مطرح شده و این تغییر پس از آن رخ داده که دادستانی شواهد استخراج‌شده از تلفن او را ارائه کرده بود. وکیل دادستانی این موضوع را بخشی از تلاش سپه‌وند برای تطبیق روایتش با شواهد پرونده دانست.
سپه‌وند این برداشت را نپذیرفت و بار دیگر گفت نوید او را تحت فشار گذاشته و نشانی‌ها را فرستاده بود.
جونز همچنین به بیش از ۴۰ پیام میان سپه‌وند و نوید از اکتبر ۲۰۲۱ تا ژوئیه ۲۰۲۳ اشاره کرد و گفت لحن آن‌ها دوستانه بوده است. به گفته او، سپه‌وند ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۳ (۹ مرداد ۱۴۰۲) نوید را مسدود کرده و ۲۶ فوریه ۲۰۲۵ (۸ اسفند ۱۴۰۳) از حالت مسدود خارج کرده بود و در فاصله این دو تاریخ، در تلفن او اثری از تماس با نوید دیده نمی‌شد.
وکیل دادستانی گفت پس از برقراری دوباره ارتباط، پیام‌ها و بیش از ۳۰ تصویر خودرو میان آن‌ها ردوبدل شده، اما در این پیام‌ها نشانه‌ای از ترس سپه‌وند از نوید وجود ندارد. سپه‌وند در پاسخ پرسید آیا باید ترس خود را در پیام‌ها نشان می‌داد.
چرا به پلیس یا افراد هدف هشدار نداد؟
جونز از سپه‌وند پرسید اگر برای ارتکاب جرم تحت فشار بوده، چرا به پلیس بریتانیا مراجعه نکرده است. او گفت سپه‌وند می‌توانست به پلیس اطلاع دهد که پورمحسن و حسینی در خطرند.
سپه‌وند مدعی شد نوید هنگام مراجعه او به سفارت، تهدید کرده بود که اگر به پلیس مراجعه کند، خودش و خانواده‌اش آسیب خواهند دید. جونز این روایت را رد کرد و گفت نوید ارتباطی با موضوع نداشته است.
وکیل دادستانی سپس پرسید چرا سپه‌وند مستقیما با افراد هدف تماس نگرفته و به آن‌ها هشدار نداده بود. سپه‌وند گفت آن‌ها را ندیده بود و در آن دوره، فکرش متوجه ضربه زدن به حکومت ایران بوده است.
جونز گفت سپه‌وند اکنون می‌کوشد خود را فردی تهدیدشده و ترسیده معرفی کند، در حالی که پیام‌هایش به مصطفی قربانی، دوست دوران کودکی‌اش، چنین تصویری نشان نمی‌دهند. سپه‌وند بار دیگر به خطر برای اعضای خانواده‌اش اشاره کرد و گفت با وجود وعده‌هایی که داده بود، طی شش ماه ماموریت را انجام نداده است.
۳۰ هزار پوند و پیام‌های دوستانه با امین
در آغاز پرسش‌ها، جونز گفت یکی از دلایل پذیرفتن ماموریت، دریافت پول بوده است. سپه‌وند پاسخ داد قرار بوده به او پول بدهند، اما پولی دریافت نکرده بود.
او در پاسخ به پرسش بعدی تایید کرد ۳۰ هزار پوند برایش فرستاده بودند، اما گفت آن را تحویل نگرفته است. جونز به پیامی اشاره کرد که سپه‌وند در آن گفته بود بهتر بود آن روز پول را می‌گرفت.
وکیل دادستانی همچنین با استناد به پیام‌های سپه‌وند گفت او نگرفتن پول را به انجام کار از سر محبت و دوستی نسبت داده بود. سپه‌وند گفت با این حرف‌ها طرف‌های ایرانی را بازی می‌داده است.
جونز سپس پیام‌های سپه‌وند با امین را مرور کرد و به خطاب‌های دوستانه، تشکرها و فرستادن شکلک قلب اشاره کرد. او پرسید چگونه این لحن با ادعای سپه‌وند درباره تحت فشار بودن سازگار است.
سپه‌وند پاسخ داد به فردی نزدیک به حاجی نیاز داشته تا از او خبر بگیرد. او در توضیح ذخیره شدن شماره امین با عنوان «دوست مصطفی» نیز گفت به امین نیاز داشته و سیم‌کارت‌هایش را عوض می‌کرده است.
وکیل دادستانی همچنین به پیشنهاد سپه‌وند برای کمک به امین در پیدا کردن فلزیاب اشاره کرد. سپه‌وند در پاسخ گفت وقتی جان فرد و خانواده‌اش تهدید می‌شود، ممکن است تظاهر به دوستی کند تا بتواند به طرف مقابل ضربه بزند.
حل پرونده ایران و وعده بازگشت به خانه
جونز بخش دیگری از پرسش‌ها را به تلاش سپه‌وند برای حل پرونده ۳۲ فقره سرقت در ایران اختصاص داد. او گفت سپه‌وند می‌خواسته این محکومیت برطرف شود تا بتواند به ایران بازگردد.
سپه‌وند ابتدا گفت پیگیری پرونده برای جلوگیری از آسیب بیشتر به بستگانش بوده است. او در ادامه افزود: «اگر همه پرونده‌هایم حل می‌شد، برای دیدن مادرم به ایران برمی‌گشتم.»
وکیل دادستانی به پیام‌هایی با قربانی و وحید مالمیر اشاره کرد که در آن‌ها از حل پرونده و بازگشت سپه‌وند به ایران سخن گفته شده بود. جونز گفت همین تمایل به بازگشت، یکی از دلایل پذیرفتن کار برای سپاه بوده است.
در پیام دیگری که در دادگاه مرور شد، سپه‌وند گفته بود پس از صدور حکم به نفعش، به نشانی‌ها می‌رود، فیلم می‌گیرد و حتی هزینه‌ها را از جیب خود می‌پردازد. در پاسخ قربانی نیز از بسته شدن پرونده، فراهم کردن خانه و استقبال از سپه‌وند در فرودگاه سخن گفته شده بود.
سپه‌وند در پاسخ به این پرسش که آیا به محل‌ها رفته و عکس و فیلم تهیه کرده و به ایران فرستاده است، گفت طرف‌های ایرانی نشانی‌ها را از قبل داشته‌اند و از او خواسته بودند هر ساعت فیلم بگیرد تا ثابت کند در محل حضور دارد.
جونز همچنین به پیامی اشاره کرد که سپه‌وند در آن انجام کار را به پرداخت ۱۵۰ هزار پوند مشروط کرده بود. سپه‌وند بار دیگر گفت پول نقطه‌ضعف حاجی بوده و با تاکید بر آن، مانع اجرای ماموریت می‌شده است.
وکیل دادستانی در ادامه گفت تعداد تصاویر و ویدیوهای تهیه‌شده بیش از موارد موجود در جدول زمانی شواهد بوده و سپه‌وند بخشی از پیام‌ها و تصاویر را از واتس‌اپ حذف کرده است.
جونز با اشاره به ارسال چند پیام در فاصله‌ای کوتاه گفت سپه‌وند تصاویر موجود در تلفنش را برای قربانی فرستاده بود. او این تصاویر و پیام‌های حذف‌شده را بخشی از شواهد فعالیت سپه‌وند علیه افراد هدف دانست.
نقش دو متهم دیگر و دستور قاضی به هیات منصفه
جونز از سپه‌وند پرسید آیا جوادی‌منش و نوری نیز، مانند آنچه او درباره خودش می‌گوید، تحت فشار و اجبار بوده‌اند. سپه‌وند پاسخ منفی داد و در ادامه گفت: «من تحت فشار بودم، نه آن‌ها.»
او در عین حال مدعی شد نوید نام آن دو را به مقام‌های ایرانی داده بود و از او خواسته بودند تصاویرشان را نیز بفرستد، اما چنین کاری نکرده بود.
قاضی در آغاز جلسه بعدازظهر به هیات منصفه گفت شواهد مربوط به هر یک از سه متهم را جداگانه بررسی کند. او توضیح داد گفته‌های سپه‌وند در بازجویی درباره تحت اجبار بودن یا نبودن دو متهم دیگر، نباید علیه آن‌ها به‌عنوان مدرک در نظر گرفته شود، زیرا آن دو در آن بازجویی حضور نداشتند.
جونز سپس گفت جوادی‌منش و نوری هنگام رفتن به نشانی‌ها و گرفتن تصاویر، مانند سپه‌وند از نقشه اطلاع داشته‌اند. سپه‌وند این ادعا را رد کرد.
او گفت نوری دو بار درباره موضوع پرسیده بود و او گفته بود کاری به آن نداشته باشد. به گفته سپه‌وند، جوادی‌منش نیز درباره ماجرای کامبیز حسینی سوال کرده بود و او پس از آن دیگر جوادی‌منش را در آن کار دخالت نداده بود.
سپه‌وند گفت موضوع را برای دوستانش توضیح نداده بود، زیرا حتی به آن‌ها نیز اعتماد نداشت.
فیلم خودروی آبی کامبیز حسینی
جونز به اطلاعاتی اشاره کرد که سپه‌وند درباره حسینی و خودروی آبی او برای جوادی‌منش فرستاده و از او خواسته بود به نشانی برود و فیلم بگیرد. وکیل دادستانی گفت فیلم‌برداری از خودرو، گامی در مسیر اجرای درخواست شکستن پاهای حسینی بوده است.
سپه‌وند این برداشت را رد کرد و گفت خودروی آبی برای آزمودن او مطرح شده بود. او گفت در صفحه اینستاگرام حسینی، تصویری از او با یک خودروی آبی دیده و حسینی نیز اعلام کرده بود در لندن نیست.
به گفته سپه‌وند، چون جوادی‌منش نزدیک‌تر به آن نشانی زندگی می‌کرد، از او خواسته بود فیلم بگیرد. او در پاسخ به پرسش درباره پیامی که در آن به جوادی‌منش گفته بود روز بعد به محل نرود، گفت آن پیام به کار صافکاری خودرو مربوط بوده است.
جونز گفت سپه‌وند برای جمع‌آوری اطلاعات به نشانی‌ها می‌رفته است. سپه‌وند پاسخ داد اگر واقعا قصد پیدا کردن پورمحسن و حسینی را داشت، می‌توانست به محل ایران‌اینترنشنال برود.
وکیل دادستانی همچنین پرسید سپه‌وند با ویدیوهایی که جوادی‌منش برایش فرستاده بود چه کرده و چرا در بازجویی پلیس درباره آن‌ها توضیح نداده بود. سپه‌وند گفت وکیلش توصیه کرده بود پاسخ ندهد.
پرسش درباره تشکیل گروه و وعده پول به دو متهم دیگر
جونز در ادامه پرسید چرا سپه‌وند هنگام بازجویی پلیس، از فرصت توضیح دادن درباره عکس‌ها و ویدیوها استفاده نکرده و در پاسخ گفته بود درباره آن‌ها از جوادی‌منش بپرسند.
وکیل دادستانی سپس پرسید اگر سپه‌وند فقط قصد داشته تظاهر کند که نمی‌تواند نشانی‌ها را پیدا کند، چرا برای کمک به زیر نظر گرفتن افراد هدف، گروه تشکیل داده بود. سپه‌وند پاسخ داد ترسیده بوده و گفت هیچ‌گاه هر سه نفر با هم به محل‌ها نرفته‌اند.
جونز گفت سپه‌وند به جوادی‌منش و نوری گفته بود پول زیادی در این کار وجود دارد، اما به آن‌ها نگفته بود ۳۰ هزار پوند را تحویل نگرفته است. سپه‌وند بار دیگر به ترجمه پیام‌ها اعتراض کرد و گفت پیام‌های صوتی به لری بوده‌اند و مترجمان فارسی نتوانسته‌اند آن‌ها را درست ترجمه کنند. او خواست فایل‌های صوتی پخش شوند.
وکیل دادستانی سپس پیام صوتی سپه‌وند به جوادی‌منش را مطرح کرد که با صحبت درباره خودروهای رنو و پژو آغاز می‌شد و در ادامه آن آمده بود: «می‌خواهند پول بفرستند، اسم دوستانم را می‌خواهند.» جونز پرسید آیا این بخش از پیام درباره کار زیر نظر گرفتن افراد هدف بوده است.
سپه‌وند این برداشت را رد کرد و گفت خودش، فرهاد و سعید قصد داشتند تعمیرگاه خودرو راه بیندازند و صحبت درباره دریافت پول از ایران برای همین کار بوده است. به گفته او، به فرهاد گفته بود باید گذرنامه‌اش را به‌عنوان ضمانت ارائه کند.
ادعای تهدید تلفنی و شکنجه قربانی
جونز بارها از سپه‌وند پرسید چرا در صدها پیام به قربانی و دیگران، شکایتی از تهدید شدن یا ترس از اجرای ماموریت دیده نمی‌شود. سپه‌وند گفت تهدیدها در تماس‌های تلفنی مطرح می‌شده‌اند و مقام‌های ایرانی چنین تهدیدهایی را در پیام ثبت نمی‌کنند.
او همچنین مدعی شد قربانی شکنجه شده بود و او برای جلوگیری از آسیب بیشتر ناچار بوده تظاهر به همکاری کند. جونز گفت در پیام‌های سپه‌وند به قربانی، اشاره‌ای به این شکنجه وجود ندارد. سپه‌وند پاسخ داد درباره آن تلفنی صحبت کرده بودند.
وکیل دادستانی به گفته‌های پیشین سپه‌وند درباره ترس حاجی از خانواده او و داشتن فردی خبررسان در سپاه نیز اشاره کرد و پرسید این ادعاها چگونه با تحت اجبار بودن خود او سازگارند.
سرقت از خانه قاضی و پرونده‌های دیگر در ایران
جونز درباره پرونده‌های دیگری که سپه‌وند می‌گوید در ایران داشته است نیز پرسید. سپه‌وند علاوه بر پرونده ۳۲ فقره سرقت، از موضوع توهین به خمینی، پرونده‌ای مرتبط با قاضی دریانی و گرویدن به مسیحیت نام برد.
وکیل دادستانی به روایت سپه‌وند از درخواست پناهندگی در سال ۲۰۱۶ و مطرح کردن موضوع مسیحیت در درخواست مجدد اشاره کرد. او پرسید چرا در پیام‌های پرونده، نگرانی سپه‌وند عمدتا درباره محکومیت سرقت بوده و از ترس مرتبط با پرونده‌های دیگر سخنی دیده نمی‌شود.
سپه‌وند گفت دریانی در مرکز مشکلات او قرار داشته است. جونز پرسید چرا اگر دریانی عامل اصلی تهدید بوده، نام او در پیام‌ها مطرح نشده است. سپه‌وند پاسخ داد نیازی به ذکر نام او نبوده است.
وکیل دادستانی همچنین درباره درگیری بر سر باشگاه ورزشی، کتک زدن دریانی، آتش زدن خانه او و سرقت از آن خانه پرسید. سپه‌وند درباره درگیری گفت آن زمان ۲۰ ساله بوده و از خود دفاع کرده است.
او در پاسخ به پرسش درباره سرقت از خانه دریانی، پاسخ مثبت داد و گفت دوباره هم این کار را می‌کند.
پاسخ ندادن در بازجویی و تذکرهای قاضی
جونز گفت سپه‌وند اکنون روایت خود را با پرونده تطبیق می‌دهد، در حالی که هنگام بازجویی درباره جزئیات پاسخ نداده بود. سپه‌وند گفت به توصیه وکیلش از اظهار نظر خودداری کرده و در آن زمان از وضعیت پرونده آگاهی کافی نداشته است.
در جلسه بعدازظهر نیز، وقتی جونز درباره توضیح ندادن ویدیوها در بازجویی پرسید، سپه‌وند بار دیگر به وضعیت جسمی‌اش استناد کرد. قاضی پرسید آیا هنگام بازجویی وکیل داشته است. سپه‌وند پاسخ مثبت داد و گفت وکیلش نیز آسیب‌دیدگی او را به پلیس یادآوری کرده بود.
قاضی در طول جلسه چند بار از سپه‌وند خواست به پرسش‌ها گوش دهد، از طریق مترجم پاسخ بدهد و به‌جای طرح سوال از وکیل دادستانی، به سوال مطرح‌شده جواب دهد.
اتهام دروغ‌گویی و توقف موقت جلسه
جونز در ادامه گفت محتوای پیام‌های سپه‌وند به قربانی، واقعیت را نشان می‌دهد. سپه‌وند پاسخ داد قربانی را صبح می‌بردند و عصر بازمی‌گرداندند. او همچنین گفت قربانی مواد مخدر مصرف می‌کرده و خانواده‌اش به او توصیه کرده بودند چیزی به قربانی نگوید.
وکیل دادستانی گفت یا گفته‌های سپه‌وند در پیام‌ها درست است و روایت او برای هیات منصفه دروغ، یا روایتش در دادگاه درست است و پیام‌هایش به قربانی دروغ بوده‌اند. سپه‌وند پاسخ داد حرف‌هایش را از سر اجبار زده و به کشته شدن یکی از بستگانش اشاره کرد.
جونز او را «دروغ‌گوی ماهر» خواند و گفت سپه‌وند یا به دوست دوران کودکی‌اش دروغ گفته یا به هیات منصفه‌ای که نمی‌خواهد محکومش کند.
در ادامه این پرسش‌ها، سپه‌وند با صدای بلند به فارسی و انگلیسی اعتراض کرد و گفت چنین کاری نکرده است. قاضی از او خواست آرام شود و بنشیند. سپه‌وند سپس به گریه افتاد و قاضی دستور تنفس داد.
توضیح تکمیلی دفاع درباره اطلاع دادن نام نوید به پلیس
پس از تنفس، جونز پرسش دیگری مطرح نکرد و اسمیت پرسش‌های تکمیلی از موکلش را آغاز کرد. او به بخشی از بازجویی پلیس اشاره کرد که سپه‌وند در آن گفته بود به دلیل تهدید خانواده‌اش، تظاهر به همکاری می‌کرده و طرف‌های ایرانی را بازی می‌داده است. سپه‌وند این گفته را تایید کرد.
اسمیت همچنین گفت سپه‌وند در نخستین دفاعیه کتبی خود، از اقدام تحت اجبار سخن گفته و توضیح داده بود کارهایش فقط برای ایجاد ظاهر همکاری بوده و قصد کمک به یک سرویس اطلاعاتی خارجی یا آسیب رساندن به کسی را نداشته است. سپه‌وند این توضیح را نیز تایید کرد.
وکیل مدافع گفت نام نوید و حاجی روح‌الله در دفاعیه نخست نیامده، اما در دفاعیه دوم مطرح شده بود. او سپس از سپه‌وند پرسید آیا در چند نوبت، از تابستان تا اوایل زمستان ۱۴۰۴، وکیلش به بخش مبارزه با تروریسم پلیس اطلاع داده بود که موکلش اطلاعاتی برای ارائه دارد و آن بخش گفته بود تا زمانی که او اتهام را نپذیرد، با او صحبت نمی‌کند. سپه‌وند پاسخ مثبت داد.
اسمیت همچنین پرسید آیا سپه‌وند از وکیلش خواسته بود با آن بخش تماس بگیرد و نام نوید را برای انتقال به پلیس در اختیار وکیل قرار داده بود. سپه‌وند این موضوع را تایید کرد.
در پاسخ به پرسش پایانی وکیل مدافع درباره توضیحاتی که هنوز بیان نکرده است، سپه‌وند گفت کار خلافی انجام نداده بود. او استفاده از زبان توهین‌آمیز نسبت به مسلمانان و در نظر نگرفتن اینکه بازی دادن طرف‌های ایرانی ممکن است برایش دردسر پلیسی و قضایی ایجاد کند را دو اشتباه خود دانست.
با پایان پرسش‌های اسمیت، پرسش از سپه‌وند پایان یافت. ادامه دادگاه برای سه‌شنبه پنجم آبان، ساعت ۱۰ صبح، با رسیدگی به پرونده جوادی‌منش و نوری تعیین شد.
سابقه پرونده؛ وعده پول در برابر ماموریت
در جلسه ۲۰ مهر، پیام‌هایی بررسی شده بود که سپه‌وند در آن‌ها از وعده ۱۵۰ هزار پوند و حل پرونده قضایی‌اش در ایران در ارتباط با انجام ماموریت سخن می‌گفت.
او در جلسه ۳۰ مهر نیز گفته بود از او خواسته بودند جاناتان ترنر را بزند و بترساند، دست‌وپای کامبیز حسینی را بشکند و مجتبی پورمحسن را بزند تا نوشتن درباره حکومت را متوقف کند. سپه‌وند هم‌زمان مدعی شده بود قصد اجرای این درخواست‌ها را نداشته و طرف‌های ایرانی را بازی می‌داده است.
این گزارش با دریافت ادامه یادداشت‌های جلسه امروز تکمیل می‌شود.
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.