Tu winda była wyłożona mahoniem. Kamienica w rejestrze zabytków

Kamienica stanęła na działce u zbiegu ulic Mokotowskiej i Wilczej, pod ostrym kątem. "Ten nietypowy układ zdecydował o unikalnej bryle, której dominantą stała się cylindryczna wieża narożna, pierwotnie zwieńczona hełmem. Mimo masywnej formy budynek zyskał optyczną lekkość dzięki wykuszom, balkonom i loggiom" - dodał.

Projekt przypisywano dotąd Marianowi Kontkiewiczowi, jednak źródła z epoki oraz późniejsze ustalenia badaczy wskazują jednak na Józefa Napoleona Czerwińskiego.

Kamienica posiadała centralne ogrzewanie, kuchnie gazowe i windę wykładaną mahoniem. Większość mieszkań w kamienicy była o wysokości ponad czterech metrów i posiadała dwa wejścia (reprezentacyjne i dla służby).

Kolejna warszawska kamienica wpisana do rejestru zabytków

Dawniej było tu gimnazjum

W latach 1919-39 dwa piętra budynku zajmowało Gimnazjum i Liceum Żeńskie im. Narcyzy Żmichowskiej, co upamiętnia tablica pamiątkowa wmurowana od strony ul. Mokotowskiej. Od 1928 roku w budynku mieści się kwiaciarnia będąca nieprzerwanie własnością jednej rodziny.

Prawdopodobnie już na początku wojny, w 1939 roku kamienica została zbombardowana, uszkodzeniu uległy najwyższe kondygnacje, które do dziś nie zostały odtworzone. Przy okazji powojennej adaptacji usunięto większość drobnego detalu z elewacji, którą pokryto gładkim tynkiem. Znikła też niska oficyna zamykająca podwórze od zachodu.

Do najcenniejszych elementów, według konserwatora, należą: przejazd bramny ze sztukateriami, kanelowanymi pilastrami i fryzem z liśćmi winogron; asymetryczne, secesyjne schody z kieleckiego marmuru; klatka schodowa z ceramicznymi posadzkami i balustradą o motywach floralnych; zróżnicowane balustrady balkonów i kwietników, wysokiej klasy ślusarka artystyczna oraz sztukateria sufitów w mieszkaniach z motywami liści laurowych, tulipanów i akantu.