Nie wszyscy Murdochowie wspierają prawicę. Ta dwójka wspiera amerykańskich Demokratów
James i Kathryn Murdoch nie afiszują się ze swoją fortuną, ale ich wpływ na politykę staje się coraz bardziej oczywisty.
1.
Na początku 2025 r., gdy rozpoczynała się druga kadencja Donalda Trumpa, Pete Buttigieg spotkał się z dwoma członkami rodziny konserwatywnego potentata medialnego Ruperta Murdocha. Ten były i prawdopodobnie przyszły kandydat na prezydenta zyskał przydomek "Pete Niszczyciel" za swoje wirtuozerskie występy w programach Fox News, kontrolowanej przez Ruperta Murdocha sieci kablowej, która pomogła ukształtować całe pokolenie amerykańskiej prawicy.
Tym razem jednak Buttigieg spotkał się z Murdochami nie jako przeciwnik, lecz jako potencjalny sojusznik. James Murdoch, były dyrektor wykonawczy News Corp. i 21st Century Fox, obecnie w separacji z ojcem, Rupertem, oraz z imperium, które zbudował, zamierzał przeznaczyć część rodzinnej fortuny na kandydatów centrolewicowych i wspierające ich media. Ta wspólna akcja miała na celu zniwelowanie politycznej polaryzacji, do której przyczyniły się firmy jego ojca.
Podczas lunchu w restauracji na Manhattanie 52-letni Murdoch i jego żona Kathryn wypytywali Buttigiega o sytuację polityczną. Spotkali się z Buttigiegem na drinku w kwietniu 2019 r., kiedy ten rozpoczął swoją kampanię prezydencką, a miesiąc później zaprosili go do swojej kamienicy na Upper East Side o powierzchni 1100 m kw. na małe spotkanie poświęcone zmianom klimatycznym.
Tej jesieni zorganizowali w ogrodzie z tyłu domu zbiórkę funduszy na kampanię, zbierając około 30 tys. dol., a dwa lata później sprzedali ten dom za kwotę 1000 razy większą. Były burmistrz South Bend był typem kandydata, którego ta miliarderowa para chciała widzieć w Białym Domu: pragmatyczny przedstawiciel pokolenia milenialsów, potrafiący rozwiązywać problemy.
W ciągu ostatnich sześciu lat, gdy coraz bardziej rozczarowywali się rodzinnym, konserwatywnym imperium medialnym, w którym czuli się nieswojo, James i Kathryn Murdoch stali się nieoczekiwaną siłą na amerykańskiej lewicy. Para nie afiszuje się ze swoim majątkiem — mają farmę w Connecticut i posiadłość o powierzchni 450 akrów na wybrzeżu Kolumbii Brytyjskiej, do której można dotrzeć tylko łodzią lub hydroplanem — ale ich wpływ polityczny staje się coraz bardziej widoczny. Dysponując 3 mld dol. ze sprzedaży udziałów w News Corporation, 21st Century Fox oraz funduszu powierniczego rodziny Murdochów, zyskali wśród niektórych działaczy Partii Demokratycznej miano "tych dobrych Murdochów", a przez innych są piętnowani jako potencjalna siła korumpująca w partii.
Poprzez swoją firmę inwestycyjną Lupa Systems i fundację Quadrivium para zaczęła budować portfel wpływowych inwestycji medialnych, które łączy przede wszystkim wspólna ambicja kształtowania debaty publicznej, a para odgrywa coraz bardziej bezpośrednią rolę w zarządzaniu tymi podmiotami. Obecnie są właścicielami kosmopolitycznego, liberalnego "New York Magazine" oraz technokratycznego serwisu Vox, a jednocześnie wspierają serwis naukowy Climate Central. Niedawno rozważali przejęcie firmy Crooked Media, do której należy bardzo znany podcast "Pod Save America", a teraz utrzymują bliskie relacje biznesowe z centrowym serwisem Bulwark.
Jednocześnie para stała się znaczącym darczyńcą na rzecz kandydatów i spraw Demokratów, przekazując od 2020 r. ponad 30 mln dolarów w postaci darowizn politycznych, a do tego ich fundacja przeznaczyła od 2020 do 2024 r. ponad 111 mln dol. na rzecz organizacji zajmujących się klimatem, prawem wyborczym i innych grup non-profit. To kwota znacznie mniejsza niż wydatki np. Michaela Bloomberga, ale wystarczająca, by umieścić ich w centrum dyskusji o przyszłości Partii Demokratycznej po jej miażdżącym zwycięstwie w ostatnich wyborach do Kongresu USA.
W tym tygodniu wpływ Murdochów był widoczny w Denver, gdzie jedna ze sponsorowanych przez nich grup zorganizowała spotkanie po wyborach, którego celem było wytyczenie kierunku partii na wybory prezydenckie 2028. Zainwestowali miliony w Majority Democrats, hybrydę komitetu akcji politycznej i super PAC, która powstała w ub. roku, by wspierać kandydatów opowiadających się za odejściem od polityki tożsamościowej. Podczas wydarzenia zaprezentowano wielu kandydatów, którym pomogli się wybić, w tym Buttigiega, nowo wybranego senatora ze stanu Iowa Josha Tureka oraz gubernatora Pensylwanii Josha Shapiro, któremu pod koniec ub.r. przekazali bezpośrednio 500 tys. dol.
— Mamy dobre relacje — powiedział Shapiro o Murdochach w wywiadzie. — Myślę, że podoba im się sposób, w jaki rządzę, i byłem wdzięczny, że zainwestowali w moją kampanię już na samym początku. Sądzę, że cenią sobie pragmatyczną politykę.
Ten opis kariery pary i ich planów na przyszłość opiera się na wywiadach z 21 obecnymi i byłymi współpracownikami. James i Kathryn, którzy niedawno uwolnili się od wszelkich biznesowych i finansowych powiązań z rodziną Murdochów oraz dbają o swoją prywatność i wizerunek, odrzucili wielokrotne prośby o udzielenie wywiadu do tego artykułu lub ustosunkowanie się do zawartych w nim twierdzeń. Niedawno pozowali do wspólnego portretu autorstwa słynnej fotografki Annie Leibovitz dla magazynu "Vanity Fair", gdzie zajęli 47. miejsce na liście Nowego Establishmentu tej publikacji. To o 16 miejsc niżej niż starszy brat i rywal Jamesa, Lachlan. Zarówno Lachlan, jak i Rupert Murdoch odmówili komentarza do tego artykułu, podobnie jak przedstawiciele starszych córek Ruperta, Elisabeth Murdoch i Prudence MacLeod.
2.
Wybór kandydatów, spraw i mediów przez Jamesa i Kathryn Murdochów odzwierciedla świadome zaangażowanie w polityczną i kulturową przyszłość, w której rząd ma sprawnie funkcjonować, a jego przywódcy są nagradzani za rozwiązywanie problemów, a nie za wywoływanie skandali. Murdochowie nazywają to radykalnym centryzmem, choć to, co tu radykalne, to głównie skala wydatków. Środki te sfinansowały działania na rzecz wprowadzenia otwartych prawyborów, głosowania preferencyjnego i reformy podziału okręgów wyborczych — wszystko w oparciu o teorię, że polaryzacja to problem techniczny, a lepsze zasady przyniosą lepszych polityków. Sceptycy z obu partii widzą w tym bogatych darczyńców, którzy kształtują umiarkowaną, pro-biznesową politykę bardziej odpowiadającą ich upodobaniom, a wynik nazywają neutralnym.
W 1953 r., po nagłej śmierci ojca, 22-letni Rupert Murdoch porzucił studia w Oksfordzie i wrócił do Australii, by przejąć popołudniową gazetę, którą ten były korespondent wojenny prowadził od dziesięcioleci. Przez następne siedem dekad Rupert przekształcił regionalne gazety w News Corp., globalne imperium medialne, które zrewolucjonizowało rozrywkę, sport i wiadomości, przy czym te ostatnie dzięki wspólnemu, międzynarodowemu językowi populistycznego sensacjonizmu. Przejęte przez niego tabloidy — w Londynie w 1969 r. i w Nowym Jorku w 1976 r. — zastraszały i wynagradzały polityków, których wykorzystywał do tworzenia korzystnych regulacji, które napędzały dalszą ekspansję jego firm.
Kiedy nadarzyła się okazja do kupna amerykańskich stacji telewizyjnych, Rupert bez wahania zrzekł się w 1985 r. australijskiego obywatelstwa, żeby spełnić ograniczenia dotyczące zagranicznego udziału we własności. W 1986 r. uruchomił Fox jako konkurencję dla trzech krajowych sieci telewizyjnych, ale to pojawienie się Fox News w podstawowej ofercie kablowej 10 lat później wywarło największy wpływ na życie Amerykanów. Kanał ten pomógł ukształtować język konserwatyzmu po erze Reagana, a jego studia na Manhattanie stały się obowiązkowym przystankiem dla republikańskich kandydatów w drodze do urzędu oraz miejscem postoju dla tych, którzy właśnie odchodzili ze stanowisk lub byli między jedną a drugą pracą. Co najmniej 19 osób mianowanych przez Trumpa po jego powrocie do Białego Domu to byli prezenterzy, komentatorzy lub producenci Fox News.
Rupert, wierny idei rodzinnej firmy o charakterze dynastycznym, często powtarzał, że chce, by jedno z jego czterech dorosłych dzieci z dwóch różnych małżeństw przejęło po nim stery. (Rupert jest teraz żonaty po raz piąty). Już na początku dał jasno do zrozumienia, że jedno z nich jest "pierwszym wśród równych", jak ujął to w wywiadzie z 1997 r.: Lachlan, który urodził się w Australii, uwielbiał gazety i zawsze utrzymywał więź z ojczyzną swojego ojca.
James był o 15 miesięcy młodszy; urodził się w Londynie w 1972 r., kiedy Rupert dopiero zaczynał zdobywać pozycję na Fleet Street. Większość dzieciństwa spędził w Nowym Jorku, uczęszczając do elitarnych prywatnych szkół. James, zawsze bardziej porywczy i buntowniczy z braci, rzucił studia na Harvardzie, żeby założyć wytwórnię hip-hopową w Nowym Jorku, a na ścianie powiesił plakat z Mao Zedongiem. To mógł być żart z ojca, który w swoim pokoju w Oksfordzie miał popiersie Lenina.
W końcu jednak wytwórnia Jamesa została wchłonięta przez News Corp, tak jak wiele innych rzeczy, a wraz z nią — on sam.
W 1999 r., po rozwodzie z matką swoich synów, Anną Torv Murdoch, Rupert zablokował rodzinne akcje z prawem głosu w nieodwołalnym funduszu powierniczym, który po jego śmierci miał je równo podzielić między czworo najstarszych dzieci z dwóch pierwszych małżeństw. Ich najstarsza siostra, Prudence, nigdy nie chciała mieć nic wspólnego z biznesem, a Elisabeth w końcu uciekła, by założyć własną firmę poza rodziną.
Na nich wzorowana jest "Sukcesja". Rupert Murdoch z synami: Lachlanem i Jamesem
John Phillips / Getty Images
W ten sposób w firmie zostali tylko dwaj bracia jako jedyne dzieci Murdocha, a ich ojciec często nastawiał ich przeciwko sobie w sposób, który wydawał się tylko pogłębiać różnice między nimi. Lachlan, zapalony surfer, emanował opaloną, zrelaksowaną aurą charakterystyczną dla Antypodów; James mówił z wyrazistym, niemal transatlantyckim akcentem, często nawiązując do Cesarstwa Rzymskiego i Szekspira.
Podczas gdy Lachlan w latach 2000. obejmował kolejno coraz ważniejsze stanowiska w USA, w tym zastępcy dyrektora operacyjnego News Corp, James piął się w górę w międzynarodowych oddziałach firmy, kierując Star TV w Azji i brytyjskim nadawcą satelitarnym Sky. (W 2006 r. James poprowadził inicjatywę mającą na celu osiągnięcie przez Sky neutralności węglowej; tego lata Rupert zaprosił Ala Gore’a na firmowy wyjazd integracyjny, żeby wygłosił prezentację o klimacie, co rozbudziło w Kathryn pasję do aktywizmu ekologicznego). W 2005 r., podkopany przez swojego ojca, Lachlan przegrał walkę o władzę z szefem Fox News, Rogerem Ailesem, i nagle opuścił News Corp.
3.
Przyszłość firmy nagle wydawała się leżeć w rękach Jamesa, który pod koniec 2007 r. został dyrektorem generalnym europejskich i azjatyckich oddziałów News Corp. Jednak w ciągu kilku lat brytyjski dział prasowy pod kierownictwem Jamesa stał się areną najbardziej upokarzającego rozdziału we współczesnej historii rodziny.
Jak po raz pierwszy doniosła w 2009 r. konkurencyjna gazeta, "News of the World" włamywał się do telefonów sławnych osób i osób pogrążonych w żałobie, żeby podsłuchiwać ich wiadomości głosowe. Te rewelacje zmusiły kontrolowany przez Murdocha tabloid do porzucenia stanowiska, że incydent z podsłuchiwaniem telefonów był dziełem jednego "nieuczciwego reportera". Gazeta przestała istnieć w 2011 r., a firma musiała porzucić plany ekspansji w Wielkiej Brytanii.
Ziarno tego skandalu zostało zasiane jeszcze przed przyjazdem Jamesa do Londynu, ale mimo to zaszkodziło jego reputacji zarówno w rodzinie, jak i poza nią. W następstwie tego wydarzenia firma wydzieliła swoją działalność filmową i telewizyjną do nowej spółki o nazwie 21st Century Fox, a gazety pozostały w News Corp. James wrócił do Nowego Jorku w 2012 r.
Mimo że ta zmiana wydawała się dla Jamesa drogą do odbudowy reputacji, Rupert wciąż próbował namówić Lachlana do powrotu do biznesu — twierdzą trzej byli współpracownicy Murdocha. W 2015 r. Rupert Murdoch opracował układ podziału władzy między braćmi, który miał zapewnić równowagę sił. James został mianowany dyrektorem generalnym 21st Century Fox, a Lachlan awansował na stanowisko współprezesa wykonawczego, obok Ruperta.
Na papierze James kierował codziennymi sprawami firmy, ale Rupert zawsze wciągał Lachlana w podejmowanie decyzji. James, który wcześniej pracował z pewną niezależnością na czele złożonych przedsiębiorstw w Europie i Azji, często narzekał, że jego bratu brakuje doświadczenia w zarządzaniu międzynarodową korporacją — twierdzą ci trzej byli współpracownicy.
Bracia starali się pokazać jedność i w 2016 r. wspólnie doprowadzili do odejścia Ailesa w związku ze skandalem o molestowanie seksualne. Ale na tym ich sojusz się skończył. Dla Jamesa było jasne, że Rupert faworyzował Lachlana. A era Trumpa dopiero się zaczynała, wciągając ze sobą Fox News. Po odejściu Ailesa James chciał zatrudnić byłego prezesa CBS News, Davida Rhodesa, by ten kierował stacją kablową jako konserwatywnym kanałem o młodszym profilu i ściślejszej kontroli redakcyjnej — twierdzą byli współpracownicy. Zamiast tego Rupert sam przejął tę rolę.
W 2017 r., po marszu zwolenników supremacji białej rasy w Charlottesville, James publicznie potępił uczestników marszu oraz reakcję prezydenta na to wydarzenie, a wraz z Kathryn przekazali 1 mln dol. na rzecz walczącej z antysemityzmem i rasizmem Ligi Przeciwko Zniesławieniu. Dla niego było to po prostu stwierdzenie oczywistego faktu. Jednak ten ruch jeszcze bardziej wzmocnił wrażenie, że James prezentuje inne poglądy polityczne niż jego ojciec i brat.
Gdy w 2019 r. Disney kupił większość udziałów w firmie, James dostrzegł szansę na zerwanie z toksyczną dynamiką i rozpoczęcie wszystkiego od nowa, wzbogacony o 2 mld dol. zysku ze sprzedaży. — Miałem 49 lat — powiedział później w sądzie — a to była niesamowita okazja dla wszystkich akcjonariuszy, dla całej rodziny. Mieć coś zupełnie czystego, czyste konto, jeśli wolisz, i móc realizować swoje cele na własnych warunkach.
W 2020 r. James zrezygnował z funkcji w zarządzie News Corp.; to było jego ostatnie oficjalne powiązanie z rodzinnym biznesem. W zeznaniach podczas sprawy dotyczącej rodzinnego funduszu powierniczego James opisał, jak został upomniany przez dwóch innych członków zarządu po tym, jak wraz z Kathryn wydali oświadczenie, w którym wyrazili swoje "rozczarowanie" tym, że niektóre australijskie gazety w swoich komentarzach na temat pożarów buszu zaprzeczały zmianom klimatycznym. James dostrzegł jednak działanie innych sił. — Mówiąc wprost — zeznał — myślę, że szukali pretekstu, by wywrzeć na mnie presję, żebym odszedł. I myślę, że wykorzystali to jako pretekst.
4.
Po całym życiu spędzonym na budowaniu rodzinnej firmy Rupert Murdoch ostatecznie doprowadził do jej rozłamu. Pod koniec 2023 r. 92-letni magnat postanowił zmienić zasady działania rodzinnego funduszu powierniczego, dążąc do skonsolidowania władzy nad firmami rodzinnymi w rękach Lachlana, jednocześnie odbierając prawa głosu Jamesowi, Elisabeth i Prudence. Ich udział w zyskach miałby pozostać taki sam, ale straciliby wpływ na firmę. Lachlan stanął po stronie ojca. Chociaż kwestie były techniczne, w gruncie rzeczy proces dotyczył tego, kto może być Murdochem i co trzeba zrobić, żeby nim zostać.
"James jest bardzo bystry i elokwentny, ale raz po raz wykazywał się słabą oceną sytuacji" — napisał Rupert w e-mailu ze stycznia 2023 r. do swojej byłej żony, matki Jamesa, który odczytano mu w sądzie. — "To moja wina, że nie przeprowadziłem go przez to wszystko, choć i tak by mnie nie posłuchał".
Polityka nigdy nie była daleko od tego osobistego dramatu. Podczas procesu Rupert ujawnił, że martwił się, iż James spróbuje zmienić konserwatywny charakter Fox News, gdyby powierzył mu firmę. James upierał się, że zachowa polityczny charakter Foxa, ale po prostu chciał wprowadzić większą kontrolę redakcyjną, by uniknąć skandali takich jak podsłuchiwanie rozmów telefonicznych, które wstrząsnęły firmą na początku lat 2010., oraz ugody w wysokości 787,5 mln dol., którą firma musiała zapłacić Dominion Voting Systems po tym, jak Dominion oskarżył Fox News i jego spółkę macierzystą o to, że pozwalali swoim prezenterom i gościom fałszywie twierdzić, że ich maszyny do głosowania zostały zmanipulowane, by zapewnić Joe Bidenowi zwycięstwo w wyborach prezydenckich w 2020 r.
Podczas procesu dotyczącego rodzinnego funduszu powierniczego Rupert przedstawił e-mail, który dostał od Anny Murdoch, matki Lachlana i Jamesa, która zmarła w lutym tego roku. Zachęcała ojca, by poparł Lachlana jako szefa firmy, pisząc, że jest "pewna, iż James i Kathryn czują się bardzo dobrze w swoim kręgu podobnie myślących, woke’owych przyjaciół" oraz że "wielokrotnie miała do czynienia z pasywną agresją Kathryn". (Inne zeznania podczas procesu wskazywały, że Anna cierpiała już wtedy na demencję.)
Sąd orzekł na niekorzyść Ruperta i Lachlana, uznając, że ich próba pozbawienia Jamesa, Elisabeth i Prudence udziałów z prawem głosu była "starannie zaplanowaną farsą" mającą na celu umocnienie kontroli Lachlana, a nie działaniem na rzecz ochrony wartości firm kontrolowanych przez rodzinę. Nadszedł czas, by James — jak spekulował Rupert podczas procesu — "poszedł robić swoje z tymi 2 miliardami". Orzeczenie to nigdy nie weszło w życie. We wrześniu 2025 r. rodzina doszła do porozumienia: James, Elisabeth i Prudence sprzedali swoje udziały w funduszu powierniczym za około 1,1 mld dol. każdy.
5.
Na długo przed tym nagłym rozłamem James i Kathryn stopniowo zaczęli wytyczać własny program polityczny. Kathryn interesowały reformy proceduralne, a w 2019 r. została współprzewodniczącą organizacji Unite America, która opowiada się za systemami wyborczymi mającymi nagradzać polityków za przesuwanie się w stronę centrum, w tym za bezpartyjnymi prawyborami i głosowaniem preferencyjnym. Zmiany te zostały wdrożone najpełniej na Alasce.
Darowizny Jamesa przypominały te, jakie przekazuje dyrektor firmy, który chce utrzymać dobre relacje z ludźmi mogącymi sprawować władzę — podobnie jak Rupert organizował śniadania charytatywne dla Hillary Clinton, a jego tabloid "The Sun" wspierał Partię Pracy Tony’ego Blaira, mimo że jego własne poglądy polityczne były bardziej prawicowe niż ich. James przekazał pięciocyfrowe darowizny zarówno przewodniczącemu Izby Reprezentantów Johnowi Boehnerowi, jak i liderowi większości w Senacie Mitchowi McConnellowi, a w 2016 r. przekazał maksymalną kwotę dozwoloną prawem na rzecz Hillary Clinton i komitetów Partii Demokratycznej.
W tym samym roku Kathryn najprawdopodobniej po raz pierwszy w życiu przekazała darowiznę na kampanię Clinton przeciwko Trumpowi, którego zwycięstwo skłoniło Murdochów do obrania kursu w lewo. Republikanie, których wspierali, to ci, którzy w różnym stopniu dystansowali się od ruchu MAGA, jak senator ze stanu Utah, Mitt Romney, i kongresmen z Pensylwanii, Brian Fitzpatrick. (Romney opuścił Senat w 2025 r., a Fitzpatrick stracił w ub. tygodniu mandat na rzecz Demokraty). Wypisali też czeki na rzecz garstki republikanów i inicjatyw typu "Nigdy Trump".
W miarę jak umiarkowani republikanie stali się gatunkiem wymierającym, pieniądze Jamesa i Kathryn zaczęły płynąć w stronę lewicy. W 2020 r. Kathryn przekazała 1 mln dol. na rzecz komitetu wspierającego Demokratów, a ona i James przekazali po 615 tys. dol. na fundusz wsparcia Bidena. Rodzinna fundacja Quadrivium wsparła inne organizacje liberalne.
Kathryn zyskała w kręgach darczyńców reputację technokratycznej centrystki, która podchodziła do darowizn jak do inwestycji. W 2017 r. Kathryn zleciła coś, co nazwała "analizą sytuacji" organizacji zajmujących się zmianami w systemach wyborczych i odkryła, że wiele z nich miało fajne pomysły, ale było zbyt małych, by wywierać realny wpływ. Lista odbiorców darowizn Murdochów zawęziła się, a kwoty, które przekazywali, wzrosły — podobnie jak ich oczekiwania.
W cyklu wyborczym 2020 r. stali się największymi darczyńcami politycznego ramienia liberalnej organizacji Unite America, która promuje otwarte prawybory i głosowanie preferencyjne, przekazując 10,5 mln dolarów z 16,5 mln, które Unite America wydała w tamtym roku. Kathryn jest teraz współprzewodniczącą tej grupy.
Według osoby, która zabiegała o ich darowizny i obserwowała ich ewolucję polityczną, Murdochowie zaczęli postrzegać konflikt polityczny w ostrzejszy sposób. Przyznali, że "tak, potrzebne są te reformy [demokracji], ale najpierw trzeba walczyć z Trumpem, żeby zdobyć wystarczającą władzę do przeprowadzenia tych reform" — mówi ta osoba. Według analizy dokumentów złożonych w Federalnej Komisji Wyborczej (FEC), które pokazują, jakiego typu kandydatów preferują, darowizny tej pary na kampanie wyborcze wzrosły mniej więcej trzykrotnie między wyborami w 2020 a 2024 r. Widać, że preferują demokratów nastawionych na wygraną, którzy mają zrównoważyć lewicowy zwrot partii w ostatniej dekadzie.
6.
Głównym pytaniem, jakie ta para zadaje politykom, których rozważają wesprzeć — jak twierdzi osoba, która była świadkiem tych spotkań — nie jest "Dlaczego startujesz?", ale "Co zamierzasz zrobić?".
Steve Israel, były przewodniczący komitetu wyborczego Demokratów w Izbie Reprezentantów, powiedział, że połączenie strategicznego myślenia i pieniędzy u Murdochów stanowiło "współczynnik wzmacniający siłę" dla tych, którzy w przeciwnym razie mogliby mieć trudności z przyciągnięciem uwagi w starciu z postępowymi przeciwnikami.
— Niezależnie od tego, jak bardzo są egoistyczni, ludzie zazwyczaj kierują się pewnymi wartościami, które czynią z nich bohaterów we własnej narracji i pozwalają pogodzić ich sprzeczności — mówi Jeff Hauser, dyrektor wykonawczy Revolving Door Project, organizacji monitorującej korupcję polityczną. — Właśnie to widzę u darczyńców takich jak James i Kathryn Murdoch. Zapominają, że Kamala Harris próbowała wciągnąć rozsądnych republikanów do swojej kampanii i odwrócić się od populistycznego gniewu, ale to nie zadziałało.
Ci, którzy szukają największej sprzeczności w światopoglądzie Jamesa, wskazują na jego wieloletnią rolę w zarządzie Tesli, firmy założonej przez Elona Muska, który wpompował setki milionów dolarów w republikańskich kandydatów, próbując bezskutecznie obronić republikańską kontrolę nad Kongresem. James powiedział magazynowi "Vanity Fair", że Tesla nie ma nic wspólnego z X, platformą społecznościową Muska, a jego otoczenie broni jego roli w zarządzie jako po prostu sposób na skupienie się na zrównoważonej energii.
Co prowadzi nas do części, którą Rupert by zrozumiał.
Teoria zmiany Jamesa i Kathryn Murdochów składa się z trzech elementów:
- Zmiana zasad poprzez reformę prawyborów i systemu głosowania preferencyjnego, tak by centrum stało się miejscem, z którego kandydaci obu partii mogą wygrać
- Zmiana kandydatów poprzez grupy, które rekrutują i szkolą umiarkowanych demokratów do działania w środowisku medialnym, które niewiele przypomina to, w którym działali ich poprzednicy
- I zmiana dyskursu — i tu pieniądze zaczynają wyglądać mniej jak filantropia, a bardziej jak styl Murdocha.
W październiku James i Kathryn przemawiali do pracowników "New York Magazine" podczas spotkania dla całej załogi. Trzy miesiące wcześniej ich firma, Lupa Systems, sfinalizowała zakup mniej więcej połowy aktywów Vox Media: serwisu Vox.com, sieci podcastów Vox Media Podcast Network oraz magazynu "New York Magazine", który Rupert posiadał w latach 1977–1991 i którego biura James odwiedzał jako dziecko. Ogłaszając przejęcie, James powiedział, że Vox pasuje do ich dotychczasowych aktywów i odzwierciedla "zarówno nasze zainteresowanie najnowszymi trendami kulturowymi, jak i głębokie zaangażowanie w ambitne dziennikarstwo oraz dyskusje wyznaczające kierunek debaty".
Przed przejęciem para spotkała się w barze w centrum miasta z Karą Swisher, znaną prowadzącą jednego z najbardziej dochodowych podcastów Voxa, żeby upewnić się, że zostanie z nimi po przejęciu. Po sfinalizowaniu transakcji para stała się aktywnymi właścicielami, pojawiając się razem na spotkaniach zarządu. Tworzą czteroosobową radę nadzorującą nowe podmioty Vox, w skład której wchodzą: James, Kathryn, wieloletni prawnik Jamesa, Jeff Palker, radca prawny Lupy i wieloletni prawnik Jamesa oraz Angelo, były redaktor i dyrektor wykonawczy "New York Post", którego James zna od przedszkola i o którym mówi, że ufa mu "na życie".
W biurze magazynu w dzielnicy SoHo redaktor naczelny David Haskell przeprowadził wywiad z dwójką nowych właścicieli. Wysoki James, ubrany w trampki, siedział między żoną a nowym pracownikiem, przyjaźnie rozmawiając z zgromadzonymi pracownikami — jak twierdzą trzy osoby obecne na spotkaniu. Zapytany o to, czy "New York" zachowa swoją niezależność, James — syn jednego z najbardziej znanych w historii właścicieli mediów, którzy chętnie ingerowali w redakcję — mówił o tym, jak bardzo zależy mu na sukcesie magazynu, a żeby to osiągnąć, redaktorzy i reporterzy muszą podejmować ryzyko i nie oglądać się przez ramię, żeby zgadnąć, czego chce właściciel. (Jedynym zgrzytem podczas spotkania było to, że Kathryn namawiała sceptyczną ekipę, żeby dostrzegła szanse, jakie daje sztuczna inteligencja, a nie tylko zagrożenia. Osoba znająca dynamikę relacji w rodzinie Murdochów powiedziała, że Kathryn miała na myśli potencjał szeregu pozytywnych skutków, a nie coś, co można wykorzystać w redakcji).
Z jednej strony przejęcie kultowego dwutygodnika oraz sieci podcastów, w skład której wchodzą "Pivot" Swishera i Scotta Gallowaya oraz "Where Should We Begin?" Esther Perel, to kolejna inwestycja w rozrywkę dla wykształconych bogaczy: udziały w Tribeca Film Festival oraz znaczny pakiet w MCH, właścicielu Art Basel, serii targów sztuki współczesnej w Bazylei, Paryżu, Miami Beach i Hongkongu, a także w Futurific Institute, które planuje wydarzenie mające konkurować z Aspen Ideas Festival. Wraz z Udayem Shankarem, którego poznał podczas wspólnej pracy w Star India, James współzałożył Bodhi Tree, fundusz inwestycyjny, który zainwestował w firmę, z której wyrosł indyjski gigant medialny JioStar. Firma ta twierdzi, że ma 300 mln subskrybentów, czyli mniej więcej tyle, ile cały Netflix.
James nigdy nie podzielał nostalgii za prasami drukarskimi, która napędzała jego ojca i brata. Zamiast tego zawsze próbował przewidzieć, co będzie dalej — twierdzi sześć osób, które pracowały z nim w rodzinnych firmach. Nowe inwestycje Jamesa "nie mają żadnej wspólnej nici przewodniej poza jego głównymi zainteresowaniami" — podkreśla Claire Enders, znana analityczka finansowa, która określiła wiele z jego inwestycji jako "rozsądne, przemyślane, długoterminowe i oparte na solidnej wiedzy", zaznaczając, że nie było wśród nich żadnych poważnych wpadek.
Z drugiej strony, przejęcia mediów są przedłużeniem trwającego projektu politycznego Murdocha. Dzięki swojej stronie internetowej "New York Magazine" wykroczył poza granice miasta, od którego wzięła się jego nazwa, i stał się oficjalnym czasopismem lewicowych kręgów w wielkich miastach USA. Serwis Vox, poświęcony wyjaśnianiu skomplikowanych kwestii politycznych, skupia się na klimacie i demokracji, co przyciągnęło do niego Kathryn. Vox ogłosił niedawno, że Swisher, która prowadzi kilka podcastów w sieci Vox Media Podcast, będzie współprowadzić nowy program z Clinton. — James od razu się na to zgodził, kiedy mu to zaproponowałam — powiedziała Swisher. — Ale zrobiłabym to, nawet gdyby się nie zgodził.
Kontynuując analizę wyników finansowych różnych nowych firm medialnych z myślą o kolejnych przejęciach, Murdochowie wydają się brać pod uwagę wiele czynników.
Kathryn po raz pierwszy spotkała byłą republikańską konsultantkę polityczną Sarah Longwell dzięki działalności społecznej Longwell, a w 2019 r. założycielka nowo uruchomionej strony non-profit The Bulwark zwróciła się do Kathryn po radę. — Poprosiłam ją o radę, a ona powiedziała mi, żebym prowadziła to jak biznes — wspomina Longwell. — Potraktowałam to bardzo poważnie i naprawdę się w to zaangażowałam.
W 2021 r. The Bulwark stał się spółką nastawioną na zysk, z Lupa Systems jako mniejszościowym udziałowcem, a w tym roku prognozuje roczny przychód ponad 30 mln dol. Vox podpisał niedawno umowę na obsługę sprzedaży reklam i marketingu The Bulwark. Murdochowie wyrazili zainteresowanie kupnem The Bulwark, ale powiedziano im, że nie jest na sprzedaż. To wszystko oznacza odejście od sposobu, w jaki Rupert podchodził do polityki — kierował się raczej władzą niż doktryną. James i Kathryn finansują niszowe inicjatywy obywatelskie i prestiżowe media, próbując jednocześnie konkurować z surową, działającą na skalę przemysłową machiną polityczną, którą pozostawił po sobie ich ojciec.
7.
Dziewięć dni po wyborach na ścianach Mission Ballroom — sali koncertowej na 3950 osób w Denver — pojawiła się nowa seria plakatów w stylu retro, przypominających afisze koncertowe. Tym razem jednak na plakatach nie widniały gwiazdy rocka i popu w trasie koncertowej, ale politycy świętujący zwycięstwo, w tym nowo wybrany gubernator stanu Iowa Rob Sand, nowo wybrany kongresmen z Pensylwanii Bob Brooks oraz nowo wybrany senator z Teksasu James Talarico.
Każdy z nich pojawił się na scenie podczas trzydniowej konferencji What’s Next zorganizowanej przez Majority Democrats, której celem było przedstawienie sukcesów partii w 2026 r. jako triumfu pragmatyzmu. — Można zbudować trwałą większość opartą na zdrowym rozsądku — powiedział przewodniczący grupy, kongresmen z Massachusetts Jake Auchincloss.
Niektórzy przyjechali do Denver, żeby sprawdzić, jak to założenie mogłoby wesprzeć kampanię prezydencką w 2028 r. — np. senatorowie Elissa Slotkin i Ruben Gallego — albo po to, by dalej rozwijać ogólnokrajową sieć polityczną pod kątem takiej kampanii. Konsultanci, którzy właśnie zakończyli pracę przy wyborach do Kongresu USA, krążyli po korytarzach w poszukiwaniu kolejnych klientów. Na przyjęciu w barze Buttigieg celowo przedzierał się przez tłum, by znaleźć Tureka i pogratulować mu zdobycia miejsca w Senacie USA w stanie, którego prawybory w 2020 r. wyniosły Buttigiega do rangi poważnego kandydata na prezydenta.
Jednak ten spokój może nie trwać długo. Reporterzy relacjonujący konferencję w Denver otrzymali informacje ujawniające zaskakujące nazwisko wśród największych darczyńców demokratycznej większości. Łatwo sobie wyobrazić, dokąd to może zmierzać w zaciętej kampanii przedprawyborczej: niektórzy kandydaci będą się rzucać po część kasy Jamesa i Kathryn, podczas gdy ich przeciwnicy będą to piętnować jako na zawsze skażone pieniądze arystokracji.
Wielu w Denver już zawdzięczało część swoich sukcesów Jamesowi i Kathryn — czy to poprzez Majority Democrats, czy też dzięki bezpośrednim darowiznom na kampanię. (Spośród potencjalnych kandydatów na prezydenta w 2028 r. ta para najbardziej interesuje się Gallego, Buttigiegiem, Shapiro, Slotkin, senatorem ze stanu Georgia Jonem Ossoffem oraz senatorem z Arizony Markiem Kellym). Ale Murdochowie nie byli w Denver. Nie musieli tam być.
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.