Wykopaliska na Korsyce. Badacze odsłonili konstrukcję z czasów późnego antyku

• Francuscy badacze w Merii na wschodnim wybrzeżu Cap Corse odkryli dwuczęściowy budynek mieszkalny z późnego antyku o powierzchni co najmniej 50 metrów kwadratowych.
• Konstrukcję wzniesiono w podłożu łupkowym.
• Wewnątrz znaleziono m.in. naczynia kuchenne, szkło, narzędzia z żelaza, fragment żarna oraz importowaną ceramikę świadczącą o handlu śródziemnomorskim.
• Odkrycie stanowi kontynuację badań z 2025 r., podczas których natrafiono na ślady większej osady nadbrzeżnej.

Prace wykopaliskowe przeprowadzono w maju i czerwcu 2026 r. przed planowaną budową domu jednorodzinnego w pobliżu mariny w Merii, na wschodnim wybrzeżu przylądka Cap Corse. Archeolodzy z Narodowego Instytutu Badań Archeologicznych Prewencyjnych (Inrap) zbadali teren o powierzchni 150 metrów kwadratowych.

DLA CIEBIE

Hyundai na Paris Motor Show 2026

Odsłonili tam obiekt usytuowany niecałe 100 metrów od linii brzegowej i około 30 metrów wyżej niż konstrukcja brzegowa zidentyfikowana w tym rejonie rok wcześniej. Budowla mieści się na północnym stoku skalistego cypla z widokiem na Zatokę Meria oraz strumień o tej samej nazwie.

Badacze znaleźli ślady dwuczęściowego budynku o powierzchni wynoszącej co najmniej 50 metrów kwadratowych. Konstrukcję posadowiono w podłożu łupkowym, w którym wcześniej wycięto przestrzeń pod fundamenty. Ich zachowane fragmenty sięgają co najmniej trzech warstw ciosanych bloków skalnych, a partie naturalnej skały włączono w obrys ścian.

Wnętrze dzielono za pomocą dużych, pionowo ustawionych płyt łupkowych, które stabilizowano kamiennymi klinami i drewnianymi słupami. W obiekcie zarejestrowano liczne dołki posłupowe, stanowiące prawdopodobnie relikty konstrukcji nośnej dachu. O zadaszeniu świadczą również liczne rzymskie dachówki (tegulae) zalegające w warstwach powstałych po dekonstrukcji budynku.

W narożnikach pomieszczeń zlokalizowano jamy śmietniskowe. Wydobyto z nich naczynia ceramiczne służące do przygotowywania posiłków, fragmenty naczyń szklanych, żelazne narzędzia oraz część obrotowego kamienia żarnowego (catillus).

Według ustaleń instytutu Inrap zestaw tych zabytków bezpośrednio potwierdza mieszkalną funkcję obiektu. Pozyskana ceramika reprezentuje słabo dotąd udokumentowaną na Korsyce wytwórczość późnoantyczną, a obecność naczyń importowanych dokumentuje włączenie osady w szerszą wymianę handlową w basenie Morza Śródziemnego.

Ostatnie prace stanowią kontynuację badań z 2025 r., gdy na południowym brzegu strumienia Meria natrafiono na ślady późnoantycznych stanowisk, które mogą być pozostałościami portu. Niewielki dystans i zgodność chronologiczna obu stanowisk wskazują, że tworzyły one jeden kompleks osadniczy.

Równolegle prowadzone badania geoarcheologiczne osadów podmokłych oraz analizy szczątków biologicznych, pyłków i mięczaków mają wyjaśnić ewolucję linii brzegowej i lokalnych szlaków wodnych. Pozwoli to ustalić topografię wioski i szlaki jej dawnych mieszkańców.