Twee jaar na Pano-reportage is audit over OCMW van Anderlecht nog altijd niet afgerond

Verschillende parlementsleden in de commissie Gezondheid van het Brussels parlement vroegen naar de conclusies van die audit, maar GGC-collegelid Dirk De Smedt (Anders) gaf aan dat hij die nog niet aan het parlement kon bezorgen.

“De studie startte in september 2025 en was voorzien voor een jaar. De audit is ten einde, maar ik wil niet vooruitlopen op de conclusies”, zegt Dirk De Smedt. Volgens De Smedt zijn er veertig dagen voorzien voor de begeleidingsfase. Zolang die loopt kunnen de conclusies nog niet aan het parlement worden gepresenteerd. De Smedt wijst erop dat de hele planning van die audit is beslist toen hij zelf nog geen minister was.

Auditeurs

Parlementslid Benjamin Dalle (CD&V) begrijpt niet dat dit zo lang moet duren. “Ik kan met niet voorstellen dat de consultant u nog geen conclusies kan geven. De audit moest zijn afgerond in september dit jaar.”

Hij wijst ook op het juridisch vacuüm, waardoor de Plaatselijke Besturen (van het Brussels Gewest) geen of onvoldoende controle kan uitoefenen op de Brusselse OCMW’s. Ook dat zou nog niet zijn uitgeklaard.

Parlementslid Gilles Verstraete (N-VA) vraagt dat, van zodra dat mogelijk is, de auditeurs hun conclusies komen voorstellen in het parlement.

Voor de zomer van 2025, zes maand na de Panoreportage, heeft de federale overheid via een audit van de POD maatschappelijke integratie, wél al conclusies geformuleerd. Daarin was sprake van fraude met leeflonen door het OCMW van Anderlecht, onder meer via verzonnen dossiers, antidatering, en valse referentieadressen.

Er loopt ook nog altijd een gerechtelijk onderzoek.

Uniek dossier

Volgens Dirk De Smedt betekent de langlopende audit niet dat er niet hervormd wordt binnen de Brusselse OCMW’s.

Zo kondigt hij aan dat er gisteren in de ministerraad een akkoord is gevonden binnen de regering voor de opstart, vanaf 2027, van het uniek (gewestelijk) dossier, waardoor de gegevens van leefloners gecentraliseerd worden en OCMW’s niet telkens opnieuw het hele sociale onderzoek zullen moeten overdoen, bijvoorbeeld als een leefloner van de ene naar de andere Brusselse gemeente verhuist.