Europese datacenters verhuizen naar het platteland om aan de energiebehoeften van AI te voldoen

• De energiebehoeften van AI zorgen ervoor dat datacenters de grote Europese steden verlaten.
• Goedkope grond en beschikbare elektriciteit zijn nu bepalend voor de locatiekeuze.
• Uitbreiding naar afgelegen gebieden brengt risico’s op milieuschade met zich mee.

Gedreven door de enorme energie- en ruimtebehoeften van artificiële intelligentie trekken ontwikkelaars van Europese datacenters weg uit de grote stedelijke centra. Dat schrijft Reuters. Uit analyse van JLL blijkt een strategische verschuiving naar afgelegen locaties waar grond betaalbaarder is, elektriciteit goedkoper is en aansluitingen op het elektriciteitsnet sneller tot stand kunnen worden gebracht.

Hoewel die ontwikkeling economisch achtergestelde regio’s nieuw leven zou kunnen inblazen door nieuwe banen en investeringen, kan ze ook lokale weerstand oproepen door waterschaarste en de vernietiging van natuurlijke omgevingen.

Uitbreiding geografische voetafdruk

De geografische voetafdruk van die faciliteiten neemt aanzienlijk toe. Projecten die tussen 2026 en 2028 moeten worden opgeleverd, zullen naar verwachting gemiddeld 175 kilometer van grote steden liggen, een sterke stijging ten opzichte van het gemiddelde van 46 kilometer bij projecten die tussen 2022 en 2025 worden opgeleverd.

Die verschuiving wordt beklemtoond door het feit dat ‘greenfield’-ontwikkelingen nu 39 procent van de toekomstige pijplijn uitmaken, terwijl het aandeel van projecten in de binnenstad is gedaald van 13 procent naar slechts 5 procent.

De vraag naar stroom voor AI

De verschuiving wordt voornamelijk aangedreven door de behoeften van AI-trainingscampussen, die enorme hoeveelheden elektriciteit en water nodig hebben voor koelsystemen. Volgens Assad Noori van JLL is de beschikbaarheid van stroom de belangrijkste doorslaggevende factor geworden bij de locatiekeuze, in plaats van de nabijheid van de eindgebruiker.

Beperkingen in traditionele knooppunten

Hoewel traditionele knooppunten zoals Dublin, Parijs, Londen, Frankfurt en Amsterdam essentieel blijven voor de vraag van bedrijven, worden ze in toenemende mate gehinderd door bestemmingsplannen, grondtekorten en overbelasting van het elektriciteitsnet.

Gegevens van DC Byte bevestigen die trend. Van de negen voorgestelde centra op gigawattschaal in Europa ligt er slechts één in de buurt van een grote stad, terwijl de overige verspreid liggen over regio’s zoals Noord-Zweden en het platteland van Spanje.

Economische aspecten van verhuizing

De financiële prikkel om te verhuizen is duidelijk. Aangesloten grond in primaire markten kost gemiddeld 2,36 miljoen euro per megawatt IT-belasting, waarbij Amsterdam en Londen het duurst zijn.

Daarentegen bedragen de kosten in secundaire steden zoals Warschau en Milaan gemiddeld 978.000 euro, terwijl ze in tertiaire locaties zoals Bordeaux kunnen dalen tot slechts 200.000 euro.

Deskundigen van Savills merken op dat in steden als Londen de combinatie van bestaande digitale infrastructuur en concurrentie op de vastgoedmarkt de prijzen tot onhoudbare niveaus heeft opgedreven, waardoor uitbreiding op afstand een noodzaak is geworden.

Wil je meer technieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Tech Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!