Met 350 schapen van Limburg naar Brussel: 'We moesten tussen twee treinen door'

Vanochtend vertrokken de herders al rond zeven uur met hun kudde. Dat moest ook wel, want onderweg wachtte hen een treinspoor dat op een welbepaald moment mocht worden overgestoken. "We moesten tussen twee treinen door en hebben het net op tijd gehaald. Het is perfect gelukt", vertelt Schouteden.

De tocht is geen wandelvakantie. 2026 is door de Verenigde Naties uitgeroepen tot het internationale jaar van de herders en de weidelanden. Vanuit Hamont-Achel namen Schouteden en zijn collega's de herdersstaf over van een Nederlandse collega. Van daaruit trekken ze door Vlaanderen richting Brussel.

Op 13 oktober moet de kudde aankomen in het Ter Kamerenbos. Daar worden de herders ontvangen door verschillende Europese delegaties van herdersverenigingen en Europees Parlementslid Norbert Lins. De schapen trekken niet naar het Europees Parlement zelf. "We blijven in het park. We nemen binnenwegen, zandwegen en bospaden en proberen de dieren zo goed mogelijk te begeleiden."

CO₂ opslaan

Met de tocht willen de herders vooral tonen welke rol ze spelen in het beheer van het landschap. Grazende schapen, koeien en geiten kunnen volgens Schouteden bijdragen aan de opslag van CO₂ in de bodem.

"Door het afknabbelen van de planten wordt het wortelgestel van grassen en andere planten sterker ontwikkeld. Daardoor kan er meer CO₂ in de bodem worden opgeslagen", legt hij uit.

Daarnaast wijzen de herders op hun bijdrage aan biodiversiteit en brandpreventie. Vaak werken ze bovendien met oude en zeldzame schapenrassen, waarmee ze ook een vorm van cultureel erfgoed in stand houden.

"We willen duidelijk maken dat we als herders veel goede dingen doen voor onze leefomgeving", zegt Schouteden. "En we willen dat politici ons de ruimte en de plaats geven om als herders te kunnen bestaan en verder te werken."

Nog met een vijftiental

Dat is volgens Schouteden nodig, want het beroep staat onder druk. In België zijn er volgens hem nog maar een kleine vijftien herders die het beroep voltijds uitoefenen. "Er zijn in Vlaanderen nog genoeg mensen die het in de vingers hebben en die het willen doen. We vragen vooral ruimte, plaats en kansen."

Ook vandaag sluiten mensen aan bij de tocht. Onderweg wandelen verschillende scholen een stukje mee met de kudde. "Iedereen is welkom. Iedereen mag meewandelen."

De 350 schapen zelf hebben overigens geen namen. "Ze hebben verschillende labels en een oognummer, maar geen naam. Dat zijn er een beetje te veel", lacht Schouteden.