Porażka ekspedycji na Nikumaroro. Nie odnaleźli samolotu Amelii Earhart

• Amelia Earhart i nawigator Fred Noonan zaginęli w 1937 r. podczas próby okrążenia świata.
• Ekspedycja prowadziła na Nikumaroro czterodniowe poszukiwania, w tym badania wykrywaczami metalu.
• Jasny połysk obiektu wynikał z naturalnej warstwy węglanowej, a nie z metalowej konstrukcji samolotu.

– Niestety, nie udało nam się znaleźć żadnego decydującego dowodu – powiedział badacz po wyprawie na brzeg laguny atolu Nikumaroro. Ekspedycja liczyła 17 osób. Po kilkudniowej podróży statkiem i opóźnieniach spowodowanych złą pogodą naukowcy dotarli do otoczonego rafą koralową atolu.

Co znaleźli badacze na atolu Nikumaroro?

Poszukiwania trwały cztery dni i obejmowały między innymi użycie wykrywaczy metalu. Członkowie ekspedycji spali na statku, ponieważ na wyspie żyją liczne kraby kokosowe, nazywane także "krabami rozbójnikami".

Wcześniejsze wizyty na Nikumaroro przyniosły ślady obozowiska, damski but z lat 30. oraz szkło pojemnika po kremie kosmetycznym. Przedmioty te wiązano z możliwą obecnością Earhart.

Wyprawę zainspirowały zdjęcia satelitarne z 2020 r. Widoczny na nich podłużny, biały obiekt znajdował się w płytkiej wodzie w pobliżu piaszczystego przesmyku na półwyspie Taraia. Część badaczy od początku uważała, że to powalone drzewo.

Richard Pettigrew z Archaeological Legacy Institute zwrócił jednak uwagę na inne fotografie i nagranie z powietrza, na którym dostrzegł metaliczny połysk. Według późniejszego komunikatu Purdue University obiekt był najpewniej skupiskiem dużych drzew naniesionych na piaszczysty brzeg.

Zaginiony samolot Amelia Earhart nadal nie został odnaleziony

Purdue University wyjaśnił, że połysk nie świadczył o obecności metalu. Powierzchnia fragmentu miała naturalną warstwę węglanową. Podobną błyszczącą powłokę znaleziono także na innych przedmiotach, które pokryła zastygła mieszanina piasku koralowego.

Jak podaje "The Guardian", wyprawa była częściowo finansowana przez uczelnię, na której Earhart wykładała i wspierała młode pilotki. Purdue University pomógł również sfinansować modyfikację jej samolotu Lockheed Electra 10-E, nazywanego "latającym laboratorium".

Earhart i Fred Noonan zniknęli w 1937 r. Pilotka była pierwszą kobietą, która samotnie i bez międzylądowania przeleciała przez Atlantyk. Wśród odrzuconych hipotez pozostają między innymi wersje o schwytaniu jej przez wojska Japonii oraz o przeżyciu i życiu pod przybranym nazwiskiem.