Piotr Skwieciński: Rząd nie punktuje prezydenta za G-20. Wreszcie coś optymistycznego

Nie jest jednak dobrze, kiedy jeden, nawet największy, wymiar polityki zagranicznej staje się jej wymiarem jedynym. Coś podobnego jest udziałem państw bałtyckich. Można powiedzieć, że mają one jedną — antyrosyjską — agendę i żadnej innej. W ich położeniu geopolitycznym, z ich rozmiarami i liczbą ludności to zapewne nieuniknione. Ale Polska jest organizmem pod każdym względem większym i ma, oprócz wschodnich, również inne, wielowymiarowe interesy. Oczywiście — wszystkie interesy muszą być hierarchizowane, ale hierarchizacja nie znaczy, że któreś miałyby zostać trwale poświęcone.

Tymczasem w polityce międzynarodowej kluczowe jest, aby starać się o posiadanie nie jednej, tylko wielu opcji działania. Mistrz dyplomacji, kanclerz Prus Otto von Bismarck, uważał wręcz za kluczowe nie tylko posiadanie przez państwo tych różnych opcji, ale też — nawet wtedy, gdy doskonale wiemy, którą z nich wybierzemy — jak najdłuższe udawanie, że wciąż takie różne opcje się ma i się je rozważa. Dzięki temu, sądził, można do końca podbijać swoje znaczenie, a przez to zyskiwać korzyści i od sojuszników, i od przeciwników.