«دلگفتههای پرنده سرخبینی» نمایشی از حمید رضا جاودان
کتایون حلاجان – حمیدرضا جاودان، بازیگر و کارگردان تئاتر و سینما، فعالیت هنری خود را در سال ۱۹۷۶ در تئاتر آغاز کرد. او در آمریکا و فرانسه فعالیت هنریاش را ادامه داده است و سابقه همکاری با «Cartoucherie de Vincennes» در پاریس و گروه تئاتر «Living Theatre» را در کارنامه حرفهای خود دارد.

سبک و تکنیک نمایشی این هنرمند ترکیبی از فرمهای سنتی غربی و شرقی است. او همچنین با استادان برجستهای در «Commedia dell’Arte»، تئاتر«Nô» ژاپن و ماسکهای بالی کار کرده است. او علاوه بر بازیگری در مقام مدرس و استاد تئاتر در موسسه آکادمی فراتلینی و دانشگاه سوربن نوول به آموزش هنرجویان پرداخته است.
حمیدرضا جاودان اجراهای متعددی از متون ادبی، عرفانی و اسطورهای ایران از جمله کلیله و دمنه، مثنوی مولانا، منطقالطیر، گیلگمش، منطق الطیر و شاهنامه را به زبان فرانسه روی صحنه برده است. او همچنین آثار کلاسیک غربی مانند ویلیام شکسپیر، ساموئل بکت، آنتون چخوف، مولیر، ایلیاد اثر هومر را در کارنامه هنری خود دارد.
این هنرمند حضور پرباری در حوزه سینما، از جمله سینمای مستقل ایران، دارد و در فیلمهای پرشماری ایفای نقش کرده است.
او در سال ۲۰۱۸ جایزه بهترین صدای مرد برای دوبله انیمیشن «پروانه»(به زبان فرانسه) ساخته نورا توومی را از جشنواره بینالمللی «Voix d’Étoiles» دریافت کرد. همچنین فیلم «دست نوشتهها نمیسوزند» ساخته محمد رسولاف با بازی حمیدرضا جاودان در نقش اصلی در سال ۲۰۱۳ و جایزه « نوعی نگاه» را از جشنواره کن دریافت کرد.

«دلگفتههای پرنده سرخبینی» به نویسندگی و کارگردانی حمیدرضا جاودان در روز ۱۴ و ۱۵ نوامبر ۲۰۲۶ به روی صحنه رفت.
در شرحِ نمایشِ «دلگفتههای پرنده سرخبینی» آمده است: «سوگ، خندههای پرندهایست کوچک و فروتن… قطره آبی که بر منقار داشت بر آتش خانمانسوز افکند اما، برخی ریسه رفتند از ساده انگاریاش …
پر کشید و با منقارش بر پیشانِ سپهر چنین نوشت: «این قطره ناچیز، سهمِ منِ دلقک بود…!
تا خرمنت نسوزد، تشویش ما ندانی!»
سخن آزاد گفت و هیچ نترسید.
رفت و در افق گم شد… تا قطرهای دیگر بیاورد.»
این نمایش روایت شخصی این هنرمند از کودکیاش در ایران تا زمان مرگ برادرش در تبعید است. حمید جاودان در جنگ چهل روزهی آمریکا و جمهوری اسلامی برادرش محمد جاودان را از دست داد.

«دلگفتههای پرنده سرخبینی» با شیوه و تبحر حمید رضا جاودان در بازیگری و کار با ماسک، به مدت دو ساعت مخاطب را به سفری در زمان و بخشی از تاریخ معاصر ایران دعوت میکند. نمایش با یادآوری روزهای شیرین کودکی در کنار خانواده و برادر آغاز میشود، سپس به نوجوانی و جوانی و سرانجام تبعید پیوند میزند.
حمیدرضا جاودان دلایل فاجعه انقلاب و روی کار آمدن حکومت مذهبی در ایران را با زبانِ طنز روایت میکند و به تصویر میکشد. در بخشی از نمایش میگوید: «سالهایی که در تصمیمگیری برای ماندن یا رفتن از ایران بودم «توبی اُر نات توبی» که در نهایت رفتن انتخاب شد، نفهمیدم چرا جوانی به جای زندگی کردن، شناخت تئاتر… عشق و عاشق شدن، کتاب خواندن و آگاهی از دنیا، ورزش و فراگیری موزیک و هنر… و مستی از شراب و شعر و شعور… سفر کردن برای دیدن نادیدهها، باید به فکر اسلحه و کپسول سیانور در دهان باشد….»
او در پایان میگوید: «در کف هرکس اگر شمعی بدی، اختلاف از گفتشان بیرون شدی.»
«دلگفتههای پرنده سرخبینی» به مدت دو شب در ۱۴ و ۱۵ نوامبر ۲۰۲۶ در فرهنگسرای پویا در پاریس به روی صحنه رفت. حمیدرضا جاودان نویسنده، کارگردان و بازیگر این اثر بود و در کنار او، سپیده شکری طراحی نور را بر عهده داشت.
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.