Ważny dzień dla katolików. 23 września wspomnienie niezwykłego świętego

1. Nie tylko stygmaty. Tak pomagał chorym

2. Czy 23 września trzeba iść do kościoła?

3. Czego uczy wspomnienie św. Ojca Pio?

Ojciec Pio urodził się jako Francesco Forgione 25 maja 1887 roku w Pietrelcinie na południu Włoch. Mając 16 lat, wstąpił do kapucynów i przyjął zakonne imię Pio. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1910 roku.

Od 1916 roku był związany z klasztorem w San Giovanni Rotondo, gdzie pozostał do końca życia. Wierni przyjeżdżali tam, aby uczestniczyć w odprawianej przez niego mszy i przystąpić do spowiedzi. Zakonnik spędzał w konfesjonale wiele godzin dziennie, a od penitentów wymagał szczerości i rzeczywistej gotowości do zmiany życia.

20 września 1918 roku na jego ciele pojawiły się stygmaty, czyli rany odpowiadające ranom ukrzyżowanego Chrystusa. Zjawisko wzbudzało zainteresowanie wiernych, lekarzy i władz kościelnych. Ojciec Pio został poddany badaniom, a przez pewien czas ograniczano również jego publiczną posługę. Decyzje przełożonych przyjął bez otwartego sprzeciwu.

Nie tylko stygmaty. Tak pomagał chorym

Nadzwyczajne doświadczenia sprawiły, że postać Ojca Pio szybko stała się znana. Sam zakonnik nie chciał jednak, aby zainteresowanie skupiało się wyłącznie na ranach. W centrum jego życia pozostawały Eucharystia, modlitwa, spowiedź i pomoc człowiekowi, który cierpi.

Z jego inicjatywy w San Giovanni Rotondo powstał Dom Ulgi w Cierpieniu. Szpital miał zapewniać chorym nie tylko leczenie, ale także opiekę opartą na szacunku i wrażliwości. Placówka stała się najbardziej widocznym dziełem społecznym kapucyna.

Ojciec Pio zmarł 23 września 1968 roku. Jan Paweł II ogłosił go błogosławionym w 1999 roku, a w 2002 roku dokonał jego kanonizacji. Rocznica śmierci zakonnika została dniem jego liturgicznego wspomnienia.

Czy 23 września trzeba iść do kościoła?

W kalendarzu liturgicznym 23 września przypada wspomnienie obowiązkowe św. Pio z Pietrelciny. Określenie "obowiązkowe" odnosi się do sposobu sprawowania liturgii przez Kościół. Nie oznacza natomiast, że jest to święto nakazane i każdy katolik musi tego dnia uczestniczyć we mszy pod sankcją grzechu.

Można jednak dobrowolnie wziąć udział w Eucharystii, poznać życiorys świętego albo pomodlić się za jego wstawiennictwem. Wierni zwracają się do niego szczególnie w intencji osób chorych, cierpiących, przeżywających kryzys wiary oraz potrzebujących pojednania.

Czego uczy wspomnienie św. Ojca Pio?

23 września nie musi być wyłącznie dniem przypominania stygmatów i mistycznych doświadczeń zakonnika. Jego biografia zwraca uwagę na sprawy znacznie bliższe codzienności: cierpliwość w chorobie, uczciwy rachunek sumienia, wytrwałość w modlitwie i dostrzeganie potrzeb innych ludzi.

Wspomnienie św. Pio może stać się okazją, aby zadać sobie proste pytanie: czy moja wiara jest widoczna w tym, jak traktuję innych? Zapalonej lampy nie trzeba wystawiać na pokaz. Powinna jednak dawać światło tam, gdzie ktoś potrzebuje wsparcia, przebaczenia albo zwyczajnej obecności.