Senna JMB stelt nieuwe ep voor op Stoemp!: 'Vandaag blijf ik veel dichter bij mezelf'

Cloudrock noemt Johan Marc Baeten het huwelijk tussen weemoedige gitaren en dwarse elektronica dat hij onder zijn artistieke alias senna JMB bezegelt. Zoals op zijn nieuwe ep, Ox.

Aanvankelijk heette die nieuwe ep Year of the ox, een verwijzing naar het geboortejaar (1997) van Johan Marc Baeten en een knipoog naar zijn roots. “Ik heb een Belgische vader en een Braziliaanse moeder”, vertelt de Brusselse muzikant en medewerker van BRUZZ. “Met de titel Ox, os in het Nederlands, leg ik een link naar die wortels. In Brazilië is het rund zowat een nationaal symbool.”

Die gemengde afkomst, en het gevoel van ontheemding dat daar onvermijdelijk bij komt kijken, keren in verschillende songs terug op de ep, die Baeten zijn persoonlijkste bundel liedjes tot nog toe noemt. “Vroeger stopte ik de zotste beelden in mijn lyrics. Ik schreef heel associatief, het leek alsof ik niet wilde dat iemand de teksten zou begrijpen. In mijn nieuwe nummers blijf ik dichter bij mezelf.”

"Vroeger stopte ik de zotste beelden in mijn lyrics. Ik schreef heel associatief, het leek alsof ik niet wilde dat iemand de teksten zou begrijpen"

Afstand, letterlijk en figuurlijk, werd een belangrijk thema. Hoe je bijvoorbeeld dicht bij een geliefde kunt zijn, en tegelijk ook veraf, en hoe samenzijn en afscheid daarbij haasje-over spelen. In 'Bay of all saints' salueert hij zo zijn overleden Braziliaanse grootmoeder, in 'Ten' samplet hij de stem van zijn oom, die vorig jaar overleed. “Dat lijkt nu allemaal zwaarmoedig”, zegt Baeten, “maar het was de eerste keer dat ik geconfronteerd werd met rouw.”

Droefgeestig klinkt zijn 'cloudrock', een grootstedelijke mengeling van gitaren en elektronica die slalomt tussen Lou Reed, King Krule en Dijon, zelden. Dat dankt hij onder meer aan de zoete backings van Lindy Versyck, frontvrouw van de Brusselse indieband TJE en vocaliste bij Arsenal, met wie hij eerder de single 'Madman' inblikte. “Bij mij heeft Lindy een vrijere rol, er is weinig druk. Die speelsheid voel je.”

Voorheen klonk senna JMB digitaler, vandaag schuift hij op naar het analoge. “Ik wil meer echte songs schrijven, die ik met een band kan spelen. Dat past bij het persoonlijkere karakter.” In 'Ten' versmelten zijn oude, rappende alter ego en zijn nieuwe zelf als singer-songwriter. “De strofes rap ik, ze klinken kouder, terwijl het refrein warmer is en naar mijn zuiderse roots verwijst. Ook dat weerspiegelt die dubbele identiteit.”

Ook live speelt hij nu met een band, onder meer met Versyck op synth. Of hij, zoals hij ooit met zijn vorige groep Fornet deed, zes uur lang dezelfde song zal spelen, is afwachten. “Ik weet niet of de groep dat ziet zitten”, lacht hij. “Je moet vandaag van alles doen om op te vallen, maar ik wil de aandacht trekken met goeie songs.”

Senna JMB stelt zijn nieuwe ep Ox voor op 29/10 in creatieve hub Continental, stoemplive.be