Lodowiec wygląda, jakby krwawił. Naukowcy mylili się, co jest tego przyczyną

Krwawy Wodospad został odkryty w 1911 roku w Suchych Dolinach McMurdo (77°43′20″S, 162°16′17″E) przez geologa Thomasa Griffitha Taylora. Zobaczył on rdzawy strumień spływający do jeziora Bonney. Początkowo sądzono, że za jego kolor odpowiadają glony, podobnie jak w przypadku tzw. różowego śniegu, który można spotkać wysoko w górach.

ZOBACZ: Pięć dni dryfowali w lodówce. Kuriozalna sytuacja na wodach Pacyfiku

Zagadkę barwy wyjaśniły badania opublikowane w maju 2022 roku, w których uczestniczyli m.in. naukowcy z Johns Hopkins University w Baltimore. Za kolor odpowiada żelazo rozpuszczone w silnie zasolonej wodzie spod lodowca. Pod lodem, bez dostępu tlenu, solanka jest bezbarwna, a czerwienieje dopiero po utlenieniu w kontakcie z powietrzem. Bez odpowiedzi pozostawało jednak pytanie o jej pochodzenie.

Skąd pochodzą rdzawoczerwone wypływy?

Pod Lodowcem Taylora znajduje się sieć subglacjalnych cieków i jezioro wypełnione solanką. Woda jest odcięta od świata od co najmniej 1,5 mln lat i dzięki wysokiemu zasoleniu nie zamarza nawet w ujemnych temperaturach. Naukowcy od lat podejrzewali, że to pozostałość po morzu, które przed milionami lat obejmowało te tereny.

Dowodów na jej morskie pochodzenie dostarczyły badania naukowców z Yale University, University of California San Diego oraz J. Craig Venter Institute. Ich wyniki opublikowano 3 sierpnia 2026 roku w czasopiśmie naukowym "Nature Geoscience". 

ZOBACZ: Supertechnologia prześwietla Wawel. Naukowcy szukają tajemnic pod ziemią

Naukowcy po zbadaniu 167 próbek z Suchych Dolin McMurdo odkryli, że w czerwonym lodzie, błocie i osadach w pobliżu Krwawego Wodospadu żyją złożone mikroorganizmy, m.in. bruzdnice, orzęski i okrzemki. Analiza RNA wykazała, że część tych organizmów jest nadal aktywna biologicznie. Z kolei ich podobieństwo do organizmów morskich stanowi kolejny dowód na to, że solanka może być pozostałością po dawnym morzu.

Co więcej, odkryte mikroorganizmy różnią się genetycznie od tych, które żyją obecnie w pobliskim morzu. Zdaniem naukowców oznacza to, że nie trafiły tam wyłącznie za sprawą wiatru, ale mogą tworzyć odrębną społeczność od milionów lat. Jak to możliwe?

Szansa na zbadanie pradawnych ekosystemów

Według naukowców podlodowcowy zbiornik mógł być schronieniem dla prastarych mikroorganizmów przed zmianami klimatu, które zamieniły Antarktydę w lodowy kontynent. Niektórym z nich przetrwanie ułatwiała zdolność przechodzenia w stan uśpienia i powrotu do aktywności, gdy warunki znów stawały się sprzyjające.

Zamiast odtwarzać przeszłość na podstawie skamieniałości, biolodzy mogą więc obserwować żywe organizmy. 

- Nie widzimy po prostu pozostałości genetycznych. Widzimy dowody na to, że organizmy reagują na trudne, zmieniające się środowisko; zamarzanie, rozmrażanie, stres solny, ekspozycję na żelazo i długie okresy braku aktywności - powiedziała autorka badania Angela Zoumplis z Yale University.