İspanya, Batı Sahra'da 1977'den önce doğanlara vatandaşlık vermek için adım attı

Azınlık sol koalisyon hükümetinin küçük ortağı Sumar ittifakının sunduğu yasa tasarısı, 168 evet, 148 çekimser ve 31 hayır oyuyla Meclis'te kabul edildi.

Sol görüşlü siyasi partiler ile Bask, Katalonya ve Galiçya'daki ayrılıkçı siyasi partilerin Meclisteki temsilcileri, tasarıyı "tarihi bir adım" olarak nitelendirdi.

Oylamada, ana muhalefetteki sağ görüşlü Halk Partisi (PP) ve Katalonya için Birlik (Junts) partileri "çekimser", aşırı sağcı Vox partisi ise "hayır" oyu kullandı.

Senatoya gidecek tasarının, burada PP'nin çoğunlukta olmasından dolayı muhtemelen değişikliğe uğraması, nihai oylamanın bir kez daha Mecliste yapılması öngörülüyor.

Tasarının yasalaşması halinde 80 bin ile 120 bin arasında Batı Sahralının İspanyol vatandaşlığı hakkından yararlanması bekleniyor.

Öte yandan, Batı Sahra ile ilgili söz konusu tasarının, bu dönemde Mecliste oylanması bazı tartışmaları da beraberinde getirdi.

Zira, Meclis, bu yasa tasarısını, İspanya'nın Kuzey Afrika'daki toprağı Sebte'de (Ceuta) 30 ve 31 Temmuz'daki kitlesel düzensiz göçmen akını, bunun yarattığı sorunlar ve Fas'ın bu konuda oynamış olabileceği rolün ardından oyladı.

Batı Sahra ile ilgili girişimin, Fas'tan bir tepki alabileceği siyasi çevrelerce dile getiriliyor.

Batı Sahra sorunu

İspanya, Batı Sahra'daki egemenliğinden 14 Kasım 1975 tarihli Madrid Anlaşması ile feragat etmiş, buranın kuzey ve orta kısmı Fas’a, güney kısmı ise Moritanya’ya bırakılmıştı.

Moritanya'nın 1979'da bölgeden çekilmesinin ardından Fas'ın egemenliğine karşı çıkan ve Batı Sahra'nın bağımsızlığını savunan Polisario Cephesi, Cezayir'in desteğini alarak bölgede silahlı mücadele başlatmıştı.

Polisario Cephesi, 1991'de BM arabuluculuğunda varılan ateşkes anlaşmasına kadar Fas güvenlik güçlerine karşı silahlı mücadele yürütüyordu. Ateşkes anlaşmasından bu yana Batı Sahra'nın statüsüyle ilgili görüşmeler başarıya ulaşamadı.

ABD Başkanı Donald Trump, başkanlığının birinci döneminde Batı Sahra üzerindeki Fas egemenliğini tanıdıklarını ve Fas'ın özerklik önerisini adil ve kalıcı çözümün tek temeli olarak desteklediklerini açıklayıp, bu görüşünü daha sonra da yinelemeyi sürdürdü.